حرکات ورزشی پشت میز کار

زندگی مدرن و ماشینی امروزی تحرک لازم را از انسان ها گرفته است. اکثر ما بیش از نصف روز را پشت میزهای کار خود می نشینیم و بدون اینکه تحرکی به بدنمان بدهیم، کار می کنیم.

این عمل در دراز مدت باعث وارد آمدن ضررهایی به بدن ما خواهد شد که سلامتی ما را به خطر می اندازد. گرفتاری های دنیای امروزی آنقدر زیاد و پیچیده هستند که معمولاً وقت کافی را جهت انجام حرکات ساده ورزشی در اختیار ما قرار نمی دهند.

در این مقاله ما به شما حرکات ورزشی‌ای را آموزش می دهیم تا شما برروی صندلی خود و در پشت میز کار خود، بدون اختصاص وقت زیاد بتوانید با انجام آنها از به خطر افتادن سلامتی خود جلوگیری کنید. این حرکات از درد پشت و کمر و خستگی پاها جلوگیری می کنند. برای بهتر متوجه شدن این تمرینات به تصاویر دقت کنید:

 حرکت اول

 - بر روی صندلی خود بشینید.

 - پاها را روی زمین به حالت راحت و شل قرار دهید.

 - دست راست خود را تا کرده و کف دست را پشت گردن قرار دهید.

 - دست چپ خود را به سمت پای چپ بکشید.

 - سپس دست چپتان را تا نزدیکی کف پای خود به سمت زمین بکشید.

 - سعی کنید تا احساس کشیدگی در بدنتان (از کمر تا گردن) حس شود.

 - سپس دست ها را عوض کنید.

 - برای هر دست می توانید 10 تا 50 بار حرکت را تکرار کنید.

 - توجه کنید که خود را فقط به سمت کناره ها بکشید نه به عقب یا جلو.

حرکت دوم

- به پشت صندلی تان بروید.

- دست هایتان را روی تکیه گاه صندلی قرار دهید.

- همانطور که صندلی را گرفته اید، بر روی زانوهایتان بشینید.

- سعی کنید تا کشیدگی را روی زانوها و کمر خود احساس کنید.

- سپس به حالت اول برگردید و حرکت را تکرار کنید.

- هنگام اجرای حرکات منظم نفس بکشید و بعد از انجام چند حرکت، استراحت کنید.

حرکت سوم

- روی صندلی خود به صورت قائم (90 درجه) بنشینید.

- پاها را به حالت راحت و شل روی زمین قرار دهید.

- دست هایتان را روی زانوها قرار دهید.

- در همین حالت آرام بلند شوید.

- سعی کنید با تکیه بر روی زانوها، بدنتان را به جلو ببرید.

- توجه کنید که دست هایتان برروی زانوها باقی بماند.

- احساس کشش می بایست در پشت، کمر و پاها احساس شود.

- در ضمن دقت کنید که کمر خم نشود.

منبع :بیتوته

نقش ورزش در پیشگیری از پوکی استخوان

ورزش برای افراد 60 سال به بالا:ورزش سبب افزایش قدرت استخوان‏ها و کند کردن روندپیشرفت پوکی استخوان می‏شود و همچنین قدرت عضلات را افزایش می‏دهد که این امر کمک می‏کند تا مفاصل حفظ شده و حرکات به آسانی انجام شود و انعطاف‏پذیری تاندون‏ها و لیگامان‏ها نیز بهتر شود. در نتیجه از زمین خوردن جلوگیری می‏کند.

برنامه ورزشی باید مناسب با توانایی و نیاز فرد باشد. برنامه ورزشی زیر در سه سطح مختلف تنظیم شده است. وقتی موفق شده‏اید که همه ورزش‏های سطح اول را بطور کامل انجام دهید، می‏توانید مرحله بعدی را انجام دهید. بخاطر داشته باشید که ممکن است تا چند ماه فقط از ورزش‏های سطح اول استفاده کنید.

هر شخصی با هر اندازه سنی که دارد و یا هر سطح ورزشی که می‏خواهد انجام دهد لازم است که به بدنش آمادگی بدهد. قبل از انجام ورزش باید بدن گرم شود، برای گرم شدن بدن لازم است که فعالیت‏های منظم و آرام مثل قدم زدن انجام شود و به تدریج این حرکات با شدت بیشتر انجام شود بطوریکه سرعت نبض و تنفس افزایش یابد. همچنین توصیه می‏شود که قبل از انجام فعالیت‏های ورزشی، حرکات کششی انجام دهید. بخاطر داشته باشید قبل از شروع هر برنامه ورزشی با پزشکتان مشورت کنید و توصیه‏های داده شده را پیگیری کنید.

پیاده‏روی (قدم‏زدن)

یکی از ورزش‏های تحمل کننده وزن که برای شما مناسب است، پیاده‏روی می‏باشد. این ورزش در بهبود گردش خون قلب و تقویت عضلات پا کمک می‏کند. یک زمان مناسب برای پیاده‏روی انتخاب کنید (زمانی که تازه غذا خورده‏اید و یا وقتی هوا خیلی گرم است ورزش نکنید) در دو هفته اول به اندازه 400 متر و در هفته سوم هر روز 100 متر و در هفته چهارم 1200 متر و در هفته پنجم 1600 متر پیاده‏روی کنید. در هفته ششم دیگر هدف را بر پیاده‏روی 1600 متر در روز برای 5 روز هفته8 قرار دهید.

اگر قادر به انجام انواع ورزش‏ها نیستید پیاده‏روی بهترین جایگزین برای انواع ورزش‏ها بخصوص جلوگیری از پوکی استخوان و زمین خوردن خواهد بود. پس حداقل ورزش برای شم پیاده‏روی است که سه بار در هفته به مدت 20 تا 30 دقیقه انجام شود.

منبع :بیتوته

ورزش های جلو گیری از پیری چشم

ورزش های جلو گیری از پیری چشم پوست اطراف چشم نازک‌ترین و شکننده ‌ترین پوست در تمام سطح بدن است و با توجه به این که هنگام صحبت‌کردن با دیگران، چشم‌ها کانون توجه محسوب می‌شوند، چین و چروک‌های اطراف آن به‌عنوان بزرگ ‌ترین علت پیری چهره شناخته شده‌اند.

کیست‌های زیر چشمی نیز صدمه زیادی به چهره فرد وارد می‌کند و باعث ایجاد قیافه‌ای آشفته و پریشان می‌شود.

ورزش‌های مخصوص چشم می‌تواند کمک زیادی به چشم‌های پف‌آلود کند. افتادگی پلک‌ها نیز با تمرین‌های مؤثر و ورزش‌های ضد پیری چشم، تا حد زیادی برطرف می‌شود.

تمرین شماره1

دو طرف سر خود را - در قسمت گیجگاه - به آرامی با دو انگشت فشار دهید تا عضلات آن کشیده شوند و در همین حال، مرتبا چشم‌ها را باز و بسته کنید. این کار را 5 بار تکرار کنید.

تمرین شماره2

در حالی‌که چشم‌هایتان بسته و آرام است، به صورت قائم بنشینید. همان‌طور که پلک چشم‌ها در تمام طول مدت ورزش بسته است، اول به پایین نگاه کرده و بعد تا جایی که ممکن است به بالا نگاه کنید. این حرکت را 10 بار انجام دهید.

تمرین شماره 3

با چشم‌های بسته و آرام، راست بنشینید. همان‌طور که چشم‌ها را در تمام طول تمرین بسته نگه داشته‌اید، ابروها را تا جایی که می‌توانید، بالا ببرید و پلک چشم‌ها را تا حد ممکن به سمت پایین بکشید. در همین حالت بمانید و تا 5 بشمارید. استراحت کنید و این ورزش را5 بار تکرار کنید.

تمرین شماره 4

با چشم‌های باز و آرام، به صورت راست بنشینید. پلک بالای چشم‌ها را تا نیمه ببندید و در همین حال، ابروهایتان را به سمت بالا ببرید. بعد چشم‌ها را کاملا باز کنید تا سفیدی چشم‌ها در قسمت بالایی عنبیه دیده شود.

تمرین شماره 5

 مثل سه حرکت قبلی، راست بنشینید و در حالی‌که چشم‌هایتان باز است، سرتان را صاف نگه دارید. همان‌طور که سرتان را مستقیم نگه داشته‌اید، اول به بالا و بعد به پایین نگاه کنید. این حرکت را 10بار تکرار کنید. حالا بدن و سرتان را در حالت قبلی حفظ کنید و این بار، به چپ و راست نگاه کنید. این حرکت را نیز 10 بار انجام دهید.

منبع :بیتوته

ورزش جهت هماهنگی ماهیچه های چشم

ورزش هایی جهت هماهنگی ماهیچه های چشم ورزشهای بینایی که مطالعه می‌کنید تمریناتی است که معمولا به بیماران توصیه می‌شود. این ورزشها برای درمان اختلال خاصی نیستند، بلکه برای هماهنگ کردن و تصحیح دستگاه بینایی مفیدند. این ورزشها برای همه در هر سن و سالی مناسب و حتی برای کودکان قابل فهمند. شما نیز چه اختلال بینایی داشته باشید و چه نه از این ورزشها سود خواهید برد. این تمرینات با همه سادگی به‌ علت افزایش هماهنگی ماهیچه‌های چشم بسیار موثر هستند. ابتدا تمرینهایی توصیه می‌شود که هرکس می‌تواند به تنهایی انجام دهد و سپس تمرینهای دیگری را که همه افراد خانواده می‌توانند باهم بکار بندند پیشنهاد می‌گردد.

برای انجام این ورزشها باید در حالت تعادل قرار گیرید. برای قرار گرفتن در حالت تعادل باید چنان بایستید که دو پایتان از هم اندکی فاصله داشته باشند و وزن بدنتان بطور مساوی به دو نیمه بدن وارد شود. یکی از انواع حالتهای تعادل این است که پاها را به فاصله 20 تا 30 سانتیمتر از هم باز کنید و سپس به روی انگشتان پا بلند شوید و بدنتان را به سوی سقف بکشید به نحوی که ماهیچه‌های ساق پا کاملا کشیده شوند. سپس پاشنه‌ها را به زمین برسانید. قانون کلی در این ورزشها این است که به محض احساس هرگونه ناراحتی مانند سرگیجه و یا تهوع، از ادامه ورزشها خودداری کنید. یادداشت کنید که تا چه اندازه قادر به انجام یک ورزش بوده‌اید و سپس به انجام ورزش بعدی بپردازید.

تنفس عمیق

به حالت تعادل و استراحت بایستید. از راه بینی در حالی که سر خود را بالا گرفته‌اید دم عمیقی به مدت سه ثانیه انجام دهید. سپس در حالی که سر را پایین می‌آورید عمل بازدم را از راه دهان انجام دهید. هدف نهایی انجام ده تنفس عمیق به طریق ذکر شده است، هرچند که در اوایل ممکن است فقط قادر به انجام دو یا سه تنفس باشید.

چرخش گردن

این یک ورزش قدیمی است که فوتبالیستها انجام می‌دهند. در حالی که ایستاده‌اید،‌ چشمان خود را به ‌آرامی ببندید و سر خود را سه‌ بار در جهت گردش عقربه ساعت و سه ‌‌بار برخلاف آن بچرخانید. سپس چشم خود را باز کنید و نگاه کنید اگر هیچگونه سرگیجه یا ناراحتی دیگر احساس نمی‌کنید، عمل گفته شده را سه ‌بار تکرار کنید. پس جمعا نه گردش سر را در هر جهت، برای مرتبه اول انجام داده‌اید. وقتی که توانستید این تعداد چرخش را به سادگی انجام دهید، به چرخش چهارم بپردازید. پس چشمانتان را باز کنید و نگاه کنید و سپس تمامی چیزهای گفته شده را دوباره و سه‌باره تکرار کنید. هدف این است که در مجموع 12 چرخش در هر جهت انجام دهید و هر بار پس از چهار بار چرخش چشمان را باز کنید. حرکات شما در ابتدا ممکن است کمی خشک باشد. حرکات را تا حد امکان نرم و کامل انجام دهید اما سعی کنید که فقط گردنتان بچرخد و تمام بدن خود را تاب ندهید.

چشمک منظم

قبل از انجام این ورزش باید یک نشانه برای خود درست کنید. برای این منظور روی یک کارت سفید به طول 5 و عرض 3 سانتیمتر یکی از حروف الفبا را بنویسید و آن را در هم‌سطح چشم خود به دیوار بچسبانید و خود 150 سانتیمتر با آن فاصله بگیرید و به حالت تعادل بایستید. بی‌آنکه چشمتان را از نشانه بردارید، بطور متناوب (اول چشم راست و سپس چشم چپ) روی‌هم رفته 40 بار چشمک بزنید. در طول این تمرین قصد عمده این است که هدف همواره روشن و ثابت دیده شود. هرگاه به نظر رسید که نشانه کمی از جای خود می‌پرد یعنی چشم شما در یافتن محل نشانه خطا می‌کند. آن‌چه در این تمرین مهم است منظم انجام دادن آن است.

چرخش چشمان بسته

همانطور که در حالت تعادل ایستاده‌اید، به آرامی چشمان خود را ببندید و صحنه گرد بزرگ دواری را در نظر آورید. سپس مجسم کنید که نقطه رنگینی در پیرامون صفحه وجود دارد که با دوران صفحه آن نیز به چرخش در‌می‌آید. آنگاه چرخش این نقطه رنگین را بر روی صفحه دنبال کنید (گردش چشمان به دنبال این نقطه باید چنان باشد که اگر شخص دیگری به شما نگاه کند چرخش کره چشم را در پس پلک‌ها ببیند).

حالا در همین حال،‌ شست و انگشت اشاره خود را به ‌طرف نقطه رنگین نشانه کنید و نقطه رنگین خیالی را در حالی که دو انگشت را روی هم مالش می‌دهید دنبال کنید. مهم نیست که از دست راست خود استفاده کنید یا چپ، ولی از شما می‌خواهیم که جهت گردش دست خود را تغییر دهید. به این معنا که گاه چرخش نقطه رنگین خیالی را از راست به چپ و گاه از چپ به راست مجسم کنید. چرخش چشمان به دنبال نقطه رنگین در هر جهت باید یک دقیقه ادامه پیدا کند.

چرخش سر

به حالت تعادل بایستید و نشانه‌ای را که در تمرین قبل به روی آن حرف الفبا نوشته بودید دوباره به دیوار رو‌برو آویزان کنید و خود در 150سانتیمتری آن بایستید. انگشتان دو دست را در پشت سرتان به هم جفت کنید. اینک درحالی که چشمانتان باز و نگاهتان به روی نشانه ثابت شده است، سرتان را در یک دایره کوچک بچرخانید. به تدریج در حالی که نشانه را همچنان به وضوح می‌بینید، می‌توانید دایره چرخش سر را بزرگتر کنید ولی ممکن است که مدت زیادی طول بکشد تا قادر به این‌ کار باشید.

می‌توان این تمرین را به مدت یک دقیقه در هر جهت انجام داد.

حرکت چشم ‌بسته در جهات چهارگانه

منظور از این تمرین تغییر وضعیت کره چشم است که باید با نظم مشخصی انجام شود. حرکت کره چشم باید چنان باشد که انگار با چشمان باز از یک جسم به جسم دیگر نگاه می‌کنیم. به حالت تعادل بایستید و چشمان خود را ببندید. سپس با نظم مشخص چشمان خود را تا آنجا که مقدور است به راست، چپ، بالا و پایین حرکت دهید. اگر یکی از افراد خانواده جهت حرکت را با صدای بلند برایتان تکرار کند و مثلا بگوید راست،‌ چپ،‌ بالا، پایین سودمند است. می‌توانید نظم ورزش را روز به روز تغییر دهید ولی نظم کار خود را در هر روز معین ثابت نگه‌دارید.

این تمرین باید به مدت دو دقیقه ادامه یابد.

این ورزشها را می‌توانید تا دوبار در روز انجام دهید و همچنین حالا که با روش کار آشنا شده‌اید، خود می‌توانید راههای مشابهی را ابداع کنید و بطور دست‌ جمعی انجام دهید. مثلا می‌توانید در یک گاراژ یا اتاقی که بازی با توپ در آن اشکال نداشته باشد، توپی پلاستیکی را آنچنان به بالا پرت کنید که به آرامی به سقف بخورد. برای این کار هماهنگی بین ماهیچه‌های دست و تشخیص دقیق فاصله سقف ضروری است و چون معمولا سقف بطور یکنواخت رنگ شده است تشخیص فاصله آسان نیست. می‌توانید طنابی از یک دیوار به دیوار مقابل وصل کنید و به‌جای زدن توپ به سقف، توپ را به طناب بزنید و قبل از این که توپ به زمین بخورد دوباره آن را بگیرید و با دقت چنان به بالا پرت کنید که فقط با سقف یا طناب به آرامی برخورد کند. اگر افرادی که در این تمرین شرکت می‌کنند برای حرکت موفقیت‌آمیز امتیاز کسب کنند،‌ این تمرین به یک بازی مفرح تبدیل می‌شود.

اینک این پرسش پیش می‌آید که آیا این تمرینهای ساده، واقعا بینایی را بهبود می‌بخشند؟ پاسخ این پرسش مثبت است. البته این ورزشها هیچ اختلال یا بیماری خاصی را درمان نمی‌کنند ولی به ماهیچه‌های چشم هماهنگی می‌بخشند و اختلالهای ناشی از ناهماهنگی ماهیچه‌های چشم را ممکن است منجر به اختلال در تطابق شوند از بین می‌برند. در واقع همانگونه که شنا عضلات بدن را قوی می‌کند، این تمرینها نیز دستگاه بینایی را تقویت می‌کنند. البته این تمرینها زمانی واقعا اثر می‌بخشد که بطور مرتب و مداوم انجام شوند،‌ در حالی که سادگی آنها اغلب افراد را فریب می‌دهد و به موثر بودن آنها مشکوک می‌سازد. من خود اثر مثبت این تمرینها را در بیماران متعدد دیده‌ام و از اینرو آنها را به همه توصیه می‌کنم.

نتیجه نهایی این ورزشها به صورت نمره‌های بهتر در درس، مطالعه راحت‌تر، برطرف شدن سردردها، و موفقیت در ورزش نمایان می‌شود.

منبع :بیتوته 

برای گرفتگی عضلات پا: چه بخوریم؟ چه نخوریم؟

آیا برای شما هم پیش آمده که ناگهان عضلاتتان بگیرد و روزتان را خراب کند و شما را از کار و زندگی بیندازد؟ آیا شما هم جزو افرادی هستید که مرتب دچار گرفتگی عضلات پا (در ناحیه ساق یا ران) می شوید؟… در این صورت شاید این مطلب به درد شما بخورد.

کرامپ یا گرفتگی عضلاتی کی از مشکلات شایع و در عین حال دست و پا گیر است. گرفتگی عضلات در قسمتهای مختلف بدن رخ می دهد اما گرفتگی عضلات اطراف ستون فقرات و عضلات پا از شایعترین موارد هستند. معمولا وارد کردن فشار بیش از حد به عضلات، خستگی، یا قرار گرفتن در موقعیت نامناسب باعث می شود که عضلات دچار گرفتگی شوند. اما برای پیشگیری از این وضعیت چه باید بکنیم؟

اصلی ترین کار برای پیشگیری این است که از وارد کردن فشار زیاد به پاها خودداری کنیم و سعی کنیم در هنگام نشستن یا انجام کارها، وضع صحیح بدنی را حفظ کنیم. اما از هرچه بگذریم سخن خوراکی خوشتر است:

خوردنی های مفید:

بطور کلی غذاهایی که از نظر پتاسیم غنی باشند، احتمال گرفتگی عضلات را کم می کنند. پتاسیم یک ماده معدنی است که در بسیاری واکنشها به سلولهای عضلانی کمک می کند. دریافت روزانه مقدار کافی از پتاسیم می تواند باعث بهبود و کاهش احتمال عود گرفتگی عضلات پا شود. پتاسیم در خشکبارها،زرد آلو، آب مرکبات و گوجه فرنگی، خربزه، شیر، آووکادو و البته موز به وفور یافت می شود.

دومین نکته تغذیه ای در پیشگیری از گرفتگی عضلات نوشیدن آب زیاد است. هیدراتاسیون (آبرسانی) کافی به سلولها باعث بهبود عملکرد آنها می شود. مصرف اندازه مایعات باعث می شود که خونرسانی عضلات بهتر شود و مواد زیان آوری که باعث گرفتگی و کرامپ عضلات می شود از آنها دور شوند.

خوردنی های مضر:

کافئین که معمولا در چای و قهوه و بعضی نوشیدنی های گازدار پیدا می شود، می تواند مویرگهای خونرسان به عضلات را منقبض کند و باعث کاهش جریان خون در عضلات شود و به این ترتیب احتمال گرفتگی عضلات را بالا می برد. پس به نوشیدنی های بدون کافئین، چای های گیاهی و آب خالص روی بیاورید.

موقع گرفتگی چه کنیم؟

ماساژ آرام و نسبتا عمیق موضع دچار گرفتگی می تواند موثر باشد. در مورد گرفتگی ساق پا جمع کردن انگشتان پا به سمت کف پا (مثل شکل زیر) و سپس باز کردن آنها بطور متناوب می تواند کمک کند. گرم نگه داشتن یا ماساژ عضله زیر آب نسبتا گرم هم مفید است.

منبع:سیب پزشکی