آرتریت یا آرتروز یا ورم مفاصل

مفصل قسمتی از بدن است که دو استخوان را به هم وصل می‌کند. عملکرد مفصل عبارت است از حرکت دادن قسمتی از بدن که متصل به استخوان می‌باشد. آرتروز به معنای التهاب یک یا چند مفصل می‌باشد. انواع مختلفی از آرتروز وجود دارد. انواع مختلف از ساییدگی و پارگی غضروف‌ها (استئوآرتریت) تا التهاب مفاصل (آرتریت روماتوئید) که در نتیجه افزایش فعالیت سیستم ایمنی بدن و بیماری نقرس می‌باشد.

---

دلایل آرتروز بستگی به نوع آرتروز دارد. دلایل شامل آسیب (که منجر به استئوآرتریت)، عدم تعادل متابولیکی (مانند نقرس)، عوامل ارثی، عفونت باکتریایی و ویروسی و همچنین ضعف سیستم ایمنی بدن (مانند آرتریت روماتوئید) می‌باشد.

نشانه‌ها و علائم آرتریت

درد و کاهش عملکرد مفاصل جزو نشانه‌های آرتریت می‌باشند. ورم مفاصلبه وسیله سفتی، قرمزی و گرمی مفاصل مشخص می‌گردد.

نشانه‌ها می‌تواند شامل تب، ورم غده‌ای (ورم گره‌های لنفاوی)، کاهش وزن، خستگی، احساس کسالت و گاهی هم نشانه‌هایی از خوب کار نکردن یک عضو (مثل ریه، قلب و یا کلیه‌ها) باشد.

تشخیص بیماری آرتریت

آزمایش خون، ادرار، مایع مفصلی و یا x-ray (اشعه ایکس) در تشخیص بیماری کمک می‌کنند.

تفاوت آرتریت روماتوئید با استئوآرتریت

آرتریت روماتوئید اغلب مفاصل کوچک بدن مثل مچ دست و پا را مبتلا می‌کند، ولی استئوآرتریت، مفصل زانو، ران و کمر را درگیر می‌کند.

گلوکزآمین و کندرویتین سولفات، دو مکمل می‌باشند که برای حفظ سلامت مفاصل تحت نظر پزشک مصرف می‌شوند

آرتریت روماتوئید چیست؟

آرتریت روماتوئید، یک بیماری خود ایمنی می‌باشد که بدن با بافت‌های موجود در مفاصل می‌جنگد و باعث آسیب به غضروف و استخوان می‌گردد. آرتریت روماتوئید در میان زنان شایع‌تر است.

علت این بیماری مشخص نیست، ولی داشتن سابقه فامیلی و سیگار کشیدن در ایجاد آن موثرند.

نشانه‌های آرتریت روماتوئید

درد مفصل دوم یا سوم انگشتان، درد مچ دست، عدم توانایی حرکت انگشتان دست بعد از بیدار شدن از خواب، کاهش وزن، احساس خستگی فوری، احساس خواب آلودگی بعد از غذا خوردن، درد مفصل زانو.

درمان آرتریت روماتوئید

1- کاهش وزن: هر 350 گرم افزایش وزن، باعث افزایش فشار در زانو می‌گردد. اگر شما 3 تا 4 کیلو وزن کم کنید، درد شما نصف می‌گردد و مدت بیماری کوتاه می‌شود.

2- ورزش کردن و کشش بدن برای تقویت عضلات و مفاصل

3- پیاده روی

4- شنا کردن و انجام ورزش‌های آبی

5- شرکت در کلاس‌های یوگا باعث کاهش مقدار ورم می‌گردد.

6- گلوکزآمین و کندرویتین سولفات، دو مکمل می‌باشند که به طور طبیعی در غضروف نیز وجود دارند. این 2 مکمل برای حفظ سلامت مفاصل تحت نظر پزشک مصرف می‌شوند.

7- مصرف روغن ماهی، موجب کاهش ورم آرتروز می‌شود.

8- ویتامین D و کلسیم نیز به حفظ سلامت غضروف کمک می‌کنند. تحقیقی نشان داد که مقدار کم ویتامین D ممکن است موجب افزایش بروز بیماری آرتریت روماتوئید گردد.

9- ویتامین‌های C، E و B6 در درمان این بیماری موثر نیستند، اما می‌توانند از این بیماری پیشگیری کنند. ویتامین C کمک می‌کند که سیستم ایمنی بدن کار خود را به خوبی انجام دهد. همچنین ترشح هورمون‌های استروئید را تحریک می‌کند که در کاهش درد و تقویت مفاصل موثرند. بهتر است این ویتامین را بعد از غذا مصرف کنید. این ویتامین در گوجه فرنگی، لیمو، توت فرنگی، گریپ‌فروت و سبزیجات سبز رنگ یافت می‌شود.

ویتامین E باعث ازدیاد رگ‌های خونی در اطراف مفاصل و در نتیجه گردش خون بهتر و سوخت و ساز بیشتر می‌گردد. این ویتامین را نیز بعد از غذا مصرف کنید. منابع غذایی این ویتامین عبارت است از روغن کنجد، دانه آفتاب گردان، سبزیجات سبز رنگ، زرده تخم مرغ، روغن سبوس گندم و آجیل (بادام زمینی، گردو، بادام، فندق).

ویتامین B6 تولید کننده پروتئین می‌باشد و باعث تقویت سیستم ایمنی می‌گردد. این ویتامین را بعد از غذا مصرف کنید. منابع غذایی این ویتامین عبارت است از غلات سبوس دار، شیر، تخم مرغ و کشمش.

استئوآرتریت چیست؟

استئوآرتریت، ساییدگی غضروف مفاصل می‌باشد که در نتیجه افزایش وزن و کمی فعالیت بدنی به وجود می‌آید.

درمان استئوآرتریت

مصرف دارو، کاهش وزن و ورزش کردن.

تأثیر ورزش در آرتریت ها

فواید ورزش برای استئوآرتریت

ورزش منظم یکی از بهترین روش‌ها برای کاهش علائم استئوآرتریت است. ورزش، عضلات اطراف مفاصل را محکم می‌کند و باعث تأخیر در تخریب مفاصل می‌گردد. همچنین باعث حفظ وزن مناسب بدن می‌شود و فشار کمتری به مفاصل وارد می‌کند.

ورزش ملایم بهتر از ورزش شدید است، زیرا ورزش شدید باعث درد و تخریب مفاصل می‌گردد؛ لذا سعی کنید هر روز مقدار کمی ورزش کنید.

فواید ورزش برای آرتریت روماتوئید

سعی کنید هر روز مقداری ورزش کنید تا فعال بمانید و باعث بهبودی در حرکت خود شوید. هنگامی که کمتر خسته هستید، ورزش کنید.

ورزش کردن در صبح، از سفتی و سختی مفاصل صبحگاهی کم می‌کند.

ورزش کردن باعث تقویت و ساخت عضلات می‌شود و همان‌طور که می‌دانید، عضلات از مفاصل محافظت می‌کنند.

شنا، دوچرخه سواری و پیاده روی سریع فشار کمتری به مفاصل وارد می‌کنند. بنابراین برای افراد دچار آرتریت روماتوئید مناسب هستند.

افرادی که دارای آرتریت روماتوئید هستند، می‌توانند سه نوع ورزش را می‌توانند انجام دهند: کششی، قدرتی و هوازی.

* نکته

* بهتر است اول با پزشکتان راجع به نوع ورزش مشورت کنید.

* از انجام ورزش‌هایی که فشار بیش از حد به مفاصل وارد می‌کنند، دوری کنید. مانند وزنه برداری با وزنه‌های بسیار سنگین.

منبع : تبیان

انواع آرتریت و ورزش آن‌ها

انواع آرتریت شامل استئوآرتریت، آرتریت روماتوئید، استئوپروز (پوکی استخوان)، فیبرومیالژیا و ... است که هر کدام ورزش مناسب  و مخصوص به خود را دارند.

---

1- استئوآرتریت

این بیماری باعث ساییدگی و پارگی غضروف مفاصل می‌شود و درد مفصل ایجاد می‌کند.

برنامه مرتب ورزشی برای این افراد بسیار خوب است. با این کار عضلات اطراف مفاصل تقویت شده و از میزان وزن این افراد کم می‌شود. ولی از ورزش شدید جدا پرهیز کنید، زیرا ممکن است مفاصل را دردناک‌تر کند.

2- آرتریت روماتوئید

یک بیماری خود ایمنی می‌باشد و بدن با بافت‌های موجود در مفاصل می‌جنگد.

یک برنامه ورزشی شامل فعالیت و استراحت می‌باشد. هنگامی که خسته نیستید، ورزش کنید.

حداقل یک بار در روز ورزش کنید. اگر بعد از بیدار شدن ورزش کنید، سفتی و سختی مفاصل در صبح را کم می‌کنید.

برای این بیماران، ورزش‌های هوازی از قبیل: شنا و دوچرخه سواری بسیار مفید است.

همیشه درست بایستید و درست بنشینید.

3- استئوپروز (پوکی استخوان)

در این بیماری، بافت استخوان تحلیل رفته است. درد استخوان و شکنندگی استخوان از علائم این بیماری می‌باشد.

برنامه مرتب ورزشی داشته باشید. ورزش کردن باعث تقویت استخوان‌ها می‌گردد.

وزنه برداری، ورزش‌های قدرتی و ورزش‌های هوازی برای جلوگیری از استئوپروز مفید می‌باشند.

4- فیبرومیالژیا (Fibromyalgia)

درد و سختی عضلات، تاندون ها و مفاصل به نام فیبرومیالژیا خوانده می‌شود.

ورزش برای شما بسیار مفید است. تناسب اندام، بهبود خواب و کاهش درد از فواید ورزش برای افراد مبتلا به فیبرومیالژیا می‌باشد.

ورزش‌های هوازی و قدرتی برای این افراد خوب است.

برنامه مرتب ورزشی داشته باشید.

همیشه طرز ایستادن و نشستن خود را درست کنید.

5- Ankylosing spondylitis

یک نوع آرتریت نخاعی می‌باشد. بیمار، مفاصل مهره‌ها و خاصره خاجی را نمی‌تواند حرکت دهد.

ورزش برای این بیماران حیاتی می‌باشد.

کشش گردن، نخاع، شانه‌ها و ران‌ها از مهم‌ترین ورزش‌ها می‌باشد.

ورزش‌های قدرتی برای کمر و ران‌ها از ورزش‌های خوب برای درست ایستادن و نشستن می‌باشند.

شنا نیز یک ورزش عالی برای این افراد می‌باشد. اگر محدودیت حرکت در گردن دارید، از ماسک مخصوص تنفس در زیر آب استفاده کنید.

از حرکات ورزشی تند و سریع اجتناب کنید.

6- لوپوس

لوپوس نیز یک بیماری خود ایمنی می‌باشد. در این بیماری سیستم ایمنی بدن خوب کار نمی‌کند. این بیماری بر پوست، مفاصل، کلیه‌ها و دیگر اعضای بدن اثر می‌گذارد.

بهترین زمان برای ورزش کردن، وقتی است که خسته نیستید.

ورزش این افراد شامل نوع متعادل: کشش، قدرتی و هوازی می‌باشد.

پیاده روی، شنا و دوچرخه سواری برای این بیماران خوب است.

قبل از رفتن به تختخواب، ورزش‌های کششی را انجام دهید.

از ورزش‌های با شدت زیاد جدا خودداری کنید.

ورزش در بیماران آرتریتی که مفاصل را جراحی می‌کنند

ورزش را ادامه دهید تا عضلاتی که مفاصل را حفاظت می‌کنند، تقویت شوند.

اسکی و دوچرخه سواری انجام ندهید، زیرا ممکن است مفاصل جدید تحت کشش زیاد قرار گیرند.

چند حرکت را با هم انجام ندهید.

ورزش‌های شدید و قدرتی را انجام ندهید.

بهترین ورزش‌ها بعد از جراحی مفصل، پیاده روی و شنا می‌باشند. بهتر است، از زیاده‌روی در این ورزش‌ها نیز جدا خودداری کنید، زیرا امکان دارد فشار زیادی را به مفاصل ترمیم شده، وارد کنند

اگر جراحی زانو یا ران انجام داده‌اید، از دویدن خودداری کنید.

اگر مفصل ران را جراحی کردید، بیش از حد خم و راست نشوید. نباید ورزش‌هایی را انجام دهید که زانو بالاتر از ران قرار گیرد و پاهای خود را ضربدری نکنید.

اگر شما خواهان اندامی متناسب هستید، می‌توانید به کلاس ورزشی بروید و از وسایل ورزشی استفاده کنید، مانند: تردمیل و دوچرخه ثابت.

نکات ضروری هنگام ورزش کردن

هنگامی ورزش کنید که درد و سفتی مفاصل را نداشته باشید و خسته نباشید.

لباس راحت و گشاد و کفش راحت بپوشید.

یک دوش آب گرم قبل از ورزش باعث تمدد اعصاب می‌شود.

هیچ گاه مفاصل را بیش از حد خسته نکنید.

ورزشی که موجب درد شدید می‌شود را فوراً قطع کنید.

اگر شما 2 ساعت بعد از ورزش احساس درد دارید، دفعه بعد آن ورزش را کمتر انجام دهید.

زمانی که مفصل گرم و ملتهب است، ورزش نکنید.

بهتر است ورزش‌های خوابیده را بر روی زمین انجام دهید.

ورزش را برای خود یک عادت مانند غذا خوردن و خوابیدن قرار دهید.

منبع : تبیان

بیماری استیل بزرگسالان

این بیماری نوع نادر بیماری آرتریت و از نوع التهابی آن است که شبیه آرتریت روماتیسمی می باشد.

---

این بیماری ممکن است باعث مزمن شدن آرتریت گردد. التهاب ایجاد شده، مفاصل و مخصوصا مفاصل مچ دست را تخریب می کند.

علائم

- گلودرد: یکی از اولین علامت های این بیماری می باشد. گره های لنفاوی در گردن ممکن است متورم و نسبت به لمس حساس شوند.

- تب: ممکن است حداقل تب 38.9 درجه سانتیگراد را برای یک هفته و یا بیشتر داشته باشید. معمولا تب در اواخر بعد از ظهر و غروب بالا می رود. برخی اوقات، ممکن است یک و یا دو بار در روز تب کنید، بدین شکل که تب کنید و دوباره خوب شوید و دوباره تب کنید.

- بثورات پوستی: بثورات پوستی صورتی کم رنگ ممکن است با تب بیایند و بروند. این بثورات معمولا در تنه، دست ها و پاها ظاهر می شوند. تماس فیزیکی از قبیل: مالش پوست ممکن است باعث تحریک این بثورات گردد.

- دردناک و متورم بودن مفاصل: بعد از آشکار شدن علائم بالا و پس از چند هفته، دردناک بودن، گرما و ورم مفاصل آغاز می شود. مفاصل زانوها، مچ دست ها، قوزک پاها، آرنج ها، دست ها و شانه ها در یک زمان سفت، دردناک و ملتهب می شوند. معمولا، درد مفاصل حداقل دو هفته طول می کشد. اغلب، بیماران دارای خشکی مفصل صبحگاهی می شوند که تا چند ساعت طول می کشد.

- درد عضلانی: درد عضلانی همراه با تب می آید و ممکن است درد آنقدر شدید باشد که فعالیت های روزانه خود را نتوانید انجام دهید.

علائم دیگر عبارتند از:

- درد و ورم شکم

- درد موقع تنفس عمیق

- کاهش وزن

- گاهی طحال و یا کبد ممکن است ورم کنند.

گرچه هنوز علت واقعی این بیماری مشخص نیست، اما محققان بر این باورند که با برخی انواع عفونت ها ممکن است این بیماری در افراد شدت بگیرد

البته باید گفت که داشتن علائم بالا به معنای ابتلای صدرصد به بیماری استیل بزرگسالان نیست، چراکه این علائم بسیار شبیه سایر بیماری ها از قبیل: مونونوکلئوز و سرطان لنفوئید می باشد.

 تحقیقات نشان داده است که در 20 درصد بیماران در طی یک سال، تمامی این علائم از بین می رود و دیگر این بیماری برنمی گردد.

 در حدود 30 درصد بیماران، با وجود از بین رفتن تمام علائم، چندین سال بعد دوباره این علائم برمی گردند.

 چه مواقعی باید به پزشک مراجعه کرد؟

اگر دارای تب، بثورات پوستی و درد مفاصل شدید، به پزشک مراجعه کنید تا علت دقیق این علائم مشخص گردد.

 اگر شما دارای این بیماری هستید و سرفه می کنید، تنگی نفس دارید، درد قفسه سینه دارید و دیگر علائم ناشناخته ای دارید، به پزشک خود مراجعه کنید.

علت

گرچه هنوز علت واقعی این بیماری مشخص نیست، اما محققان بر این باورند که با برخی انواع عفونت ها ممکن است این بیماری در افراد شدت بگیرد.

شرایط این بیماری ممکن است با عفونت ویروسی و یا باکتریایی بدتر شود.

عوامل خطر

سن یکی از بیشترین عوامل خطر می باشد.

میزان بروز این بیماری در 15 تا 25 سالگی و در 36 تا 46 سالگی بیشتر می باشد.

مردان و زنان در معرض خطر قرار دارند، ولی زنان بیشتر به این بیماری مبتلا می شوند.

این بیماری ارثی نمی باشد.

عوارض

- تخریب مفاصل: التهاب مزمن می تواند باعث تخریب مفاصل شود. شایع ترین مفاصل درگیر عبارتند از مفاصل زانو و مچ دست. کمتر مفاصل گردن، پاها، انگشتان و ران مبتلا می شوند.

- التهاب قلب: التهاب پرده بیرونی قلب (پریکاردیت) و یا التهاب بخش های عضلانی قلب (میوکاردیت) ممکن است بروز کنند.

- تجمع مایعات در اطراف ریه: التهاب ممکن است باعث تجمع مایعات در اطراف ریه ها گردد و این تجمع باعث می شود به سختی نفس عمیق بکشید.

- آرتریت چند مفصل

- بیماری کبدی

- بزرگ شدن طحال

تشخیص

هیچ آزمایش تشخیصی برای این بیماری وجود ندارد.

آزمایش های تصویربرداری می تواند تخریب ناشی از بیماری را نشان دهد.

آزمایش خون می تواند سایر بیماری ها که علائم آن شبیه این بیماری باشد را رد کند.

درمان

پزشکان از داروهای متعددی برای درمان این بیماری استفاده می کنند. نوع دارویی که پزشک تشخیص می دهد، بستگی به شدت علائم و عوارض جانبی دارد.

- داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی ( NSAIDs): این داروها بدون نسخه می باشند مثل ایبوپروفن و ناپروکسن. این داروها ممکن است برای بهبود درد خفیف و التهاب مفید باشند. اما باید بدانید که این داروها باعث تخریب کبد می شوند، پس باید برای بررسی عملکرد کبد، به طور مرتب آزمایش خون بدهید.

- استروئیدها از قبیل پردنیزولون: این داروها باعث کاهش التهاب می شوند، اما ممکن است مقاومت بدن را در برابر عفونت ها کم کنند و موجب افزایش خطر بروز استئوپروز (پوکی استخوان) گردد.

- متوتروکسات: معمولا این دارو همراه با پردنیزولون داده می شود تا دوز پردنیزولون کم گردد.

- اگر این بیماری برای مدت طولانی باقی بماند و مزمن شود، داروهای سرکوب گر سیستم ایمنی ممکن است نیاز باشند.

درمان های خانگی

- داروهای خود را بشناسید. حتی اگر برخی روزها علامتی ندارید، باید داروهای خود را طبق توصیه پزشک مصرف کنید. التهاب خود را کنترل کنید تا به کاهش عوارض منجر گردد.

- مکمل های غذایی مصرف کنید. اگر شما دوز زیادی از داروی پردنیزولون را مصرف می کنید، با پزشک خود درباره مصرفمکمل کلسیم و ویتامین D صحبت کنید تا از پوکی استخوان جلوگیری کنید.

- حرکت کنید. در حالی که شما به علت درد مفاصل، احساس خوبی در حرکت کردن ندارید، اما این را بدانید که ورزش کردن می تواند کمک کند تا میزان تحرک بدنی خود را حفظ کنید و از سفتی و درد مفاصل راحت شوید.

منبع : تبیان

گرفتگی عضلات؛ علل و درمان

انقباض ناگهانی و غیرارادی، یک و یا چند ماهیچه باعث ایجاد گرفتگی ماهیچه ای و یا عضله ای می گردد.

---

گرچه این گرفتگی ها غالبا بدون خطر می باشند، اما باعث می شوند نتوانید تا مدتی از عضله خود استفاده کنید.

ورزش یا فعالیت بدنی طولانی مدت مخصوصا در هوای گرم، باعث افزایش گرفتگی عضلات می شود.

برخی داروها و بیماری ها نیز موجب این گرفتگی می شوند.

علائم

بیشتر این گرفتگی ها در عضلات پا، مخصوصا عضله ساق پا، رخ می دهند.

علاوه بر درد ناگهانی و شدید، ممکن است یک برآمدگی سفت زیر پوست خود ببینید و یا احساس کنید.

 چه هنگام باید نزد پزشک بروید؟

معمولا گرفتگی عضلات خود به خود خوب می شود و به ندرت آنقدر جدی می شود که نیاز به درمان پزشکی داشته باشد.

اگر موارد زیر در شما وجود دارد، نزد پزشک بروید:

- اگر انقباض عضلات، باعث درد شدیدی می شود که قابل تحمل نیست.

- اگر این گرفتگی با ورم پا، قرمزی و تغییرات پوستی همراه است.

- اگر این گرفتگی ها با ضعف عضلات همراه است.

- اگر گرفتگی عضلات، خیلی زیاد رخ می دهد.

- اگر با درمان های خانگی، خوب نشود.

ورزشکارانی که در هوای گرم ورزش می کنند و آب بدنشان را از دست می دهند، دچار گرفتگی عضلانی می شوند

علل

استفاده بیش از حد از عضلات، کم آبی بدن، کشیدگی عضلات و یا مدت طولانی در یک موقعیت ثابت بودن، همه باعث گرفتگی عضلات می شوند.

بسیاری از موارد، علت دقیق گرفتگی عضلات مشخص نیست.

 برخی دیگر از علل گرفتگی عضلات عبارتند از:

- کاهش جریان خون : باریک شدن رگ هایی که خون را به پاها می رساند (در اثر تصلب شرایین) می تواند گرفتگی عضلات را بوجود آورد و درست مانند گرفتگی پاها و دست ها در هنگام ورزش می باشد. این گرفتگی ها معمولا بعد از ورزش از بین می روند.

- تحت فشار بودن عصب : فشردگی اعصاب در ستون فقرات (تنگی کانال نخاعی) می تواند موجب گرفتگی و درد پاها شود. این درد معمولا هنگامی که به مدت طولانی راه می روید، بدتر می شود. پیاده روی با پشت کمی خمیده، می تواند علائم درد را یا بهبود دهد و یا به تاخیر بیندازد.

- کاهش املاح یا مواد معدنی بدن: مقدار خیلی کم پتاسیم، کلسیم و یا منیزیوم در بدن می تواند باعث گرفتگی عضلات گردد. داروهای دیورتیک (داروهای ادارآور) ممکن است باعث از دست دادن این املاح گردند.

عوامل خطر

عواملی که احتمال گرفتگی عضلات را بیشتر می کنند، عبارتند از:

1- سن: افراد مسن، توده عضلانی خود را از دست می دهند، بنابراین عضلات آنها بیشتر از حد معمول کشیده می شود و این خود باعث افزایش گرفتگی عضلات می گردد.

2- کم آبی بدن: ورزشکارانی که در هوای گرم ورزش می کنند و آب بدنشان را از دست می دهند، دچار گرفتگی عضلانی می شوند.

3- بارداری: در طول بارداری، گرفتگی عضلات شایع است.

 4- بیماری ها: دیابت، بیماری های عصبی، اختلال کبدی و یا اختلالات غده تیروئید ، گرفتگی عضلات را بیشتر می کنند.

 درمان

- پزشک می تواند به شما ورزش های کششی یاد دهد که با انجام این ورزش ها، کمتر دچار گرفتگی عضلات خواهید شد.

 - همیشه توجه داشته باشید که کمبود آب بدن نیز می تواند موجب گرفتگی عضلانی گردد، لذا به میزان کافی آب بنوشید.

 - برای گرفتگی عادی عضلات که در شب رخ می دهد و خواب شما را مختل می کند، پزشک داروهای شل کننده عضلات تجویز می کند.

ورزش های سبک، مانند: دوچرخه سواری ثابت چند دقیقه قبل از خواب، از گرفتگی عضلانی در خواب جلوگیری می کند

درمان جایگزین

ویتامین ب کمپلکس می تواند به کاهش گرفتگی عضلات کمک کند.

تحقیقات بیشتری باید در مورد درمان های جایگزین انجام شود تا فواید و مضرات آنها مشخص گردد.

درمان های خانگی

1- کشش و ماساژ عضله

- کشش عضلات و آرام مالیدن آنها کمک به شل شدن عضله می کند.

- برای گرفتگی ساق پا، وزن خود را بر روی پای گرفته بیندازید و کمی زانوی خود را خم کنید.

اگر نمی توانید بایستید، بر روی زمین و یا بر روی صندلی بنشینید و پای گرفته را دراز کنید.

- پای خود را در موقعیت صاف قرار داده و سعی کنید انگشتان پای خود را بگیرید و به سمت داخل پا و ساق پا بکشید، این کار برای گرفتگی پشت ران نیز کمک کننده می باشد.

- برای گرفتگی جلوی ران، با کمک یک صندلی بایستید و پای مبتلا را به طرف باسن خود بالا ببرید.

2- گرم یا سرد کردن عضله

بر روی عضلات گرفته، حوله گرم قرار دهید.

دوش آب گرم نیز باعث تسکین درد می شود.

به طور متناوب، ماساژ عضله گرفته با یخ نیز باعث آرام شدن عضله گرفته می شود.

جلوگیری

- از کم آبی بدن جلوگیری کنید. هر روز مقدار زیادی آب بنوشید. مایعات به انقباض و انبساط عضلات کمک می کند و سلول های عضلانی را هیدراته می کند و از تحریک پذیری آنها می کاهد. در طی فعالیت بدنی، در فواصل منظم آب و یا مایعات دیگر بنوشید.

- عضلات را بکشید. قبل و بعد از استفاده عضلات، برای مدت طولانی، عضلات را کشش دهید. اگر در شب پایتان می گیرد، قبل از خوابیدن پای خود را کشش دهید. ورزش های سبک، مانند: دوچرخه سواری ثابت چند دقیقه قبل از خواب، از گرفتگی عضلانی در خواب جلوگیری می کند.

منبع : تبیان

تاریخچه عطر درمانی

پیشینه استفاده از روغن‌های معطر گیاهی طولانی و برجسته است. مصریان باستان احتمالاً بیش‌ترین کوشش را هزاران سال پیش برای پرورش عطر درمانی کرده‌اند (حدود زمانی که چینیان باستان در حال پرورش طب سوزنی بودند، ولی آنان این روش را عطر درمانی نمی‌نامیدند). وقتی گور فرعون مشهور مصر باستان، توتن خامون، را در سال 1922 گشودند چند ظرف عطر یافتند، گواه این که ثروتمندان مصر باستان از کندر و مر معطر استفاده می‌کرده‌اند.

دو گروه در مصر باستان از روغن‌های معطر گیاهی و برخی عطرهای معدنی استفاده فراوان می‌کرده‌اند. یکی گروه ثروتمندان بود که استفاده آرایشی و تشریفاتی از آنها می‌کردند و دیگری گروه حکیمان درباری و روحانیون معابد مقدس بودند که برای درمان دردها و زخم‌ها و بیماری‌ها آنها را تجویز می‌کردند، و چنین بود که استخراج و داد و ستد مواد معطر تجارتی و صنعتی عظیم در مصرباستان بود.

وضع شبیه این در فرهنگ همسایه شرقی مصر باستان یعنی فرهنگ سومری، و خیلی دورتر از آن در امپراتوری چین نیز وجود داشت. فینیقی ها که تجار بین‌المللی دوران باستان بودند نقش اصلی را در داد و ستد مواد معطر در کشورهای حاشیه دریای مدیترانه و بین‌النحرین اجرا می‌کردند. یونانیان باستان از روغن‌های معطر گیاهی برای درمان زخم‌ها و بیماری‌ها و کاهش دردها و ورم‌ها و نیز برای زیبایی پوست استفاده می‌کردند. نظام پزشکی روم باستان استفاده‌های گوناگون از آنها می کرد. به طور کلی می‌توان گفت که حکیمان دوران باستان از آثار درمانی روغن‌های معطر گیاهی خیلی خوب آگاه بودند. استفاده از داروهای گیاهی، که روغن‌های معطر بخشی از آن بود، روش اصلی درمان بیماری‌ها تا زمان پیدایش پزشکی نوین اروپایی در نیمه قرن نوزدهم بود. یک کتاب داروهای گیاهی که در سال 17222 در لندن چاپ شده است، 13 روغن معطر گیاهی را به عنوان داروهای اساسی نام می‌برد.

اما از نیمه دوم قرن نوزدهم که رشته شیمی، حرفه‌ای علمی شد و داروهای شیمیایی مصنوعی قوی و تند اثر در عرصه حرفه پزشکی نوین فراوان شدند، به داروهای گیاهی بی‌اعتنایی شد و روغن‌های معطر نیز جایگاه خود را در حرفه پزشکی از دست دادند تا آنجا که در اروپای ابتدای قرن بیستم، روغن‌های معطر گیاهی به کلی از قفسه‌های داروخانه‌ها ناپدید شدند، و کل موضوع دارو و درمان گیاهی، در نظر پزشکان مسئله‌ای تاریخی و کهنه و کم ارزش گردید. این وضعیت روغن‌های معطر در اوایل قرن بیستم در اروپا بود (توجه کنید که مقصود جوامع شهری اروپاست. روستاهای اروپایی به ویژه در اروپای شرقی و روسیه تزاری سنت استفاده از روغن‌های معطر گیاهی برای درمان بیماری‌ها و تسکین دردها و کاهش ورم‌ها را هیچ‌گاه کنار نگذاشتند و امروزه نیز همچنان از آنها استفاده می‌کنند).

آن‌گاه که یک فرانسوی به نام گاته فوز در حال کار در آزمایشگاه خود، دستش را سوزاند، بی‌درنگ دست سوخته‌اش را درون یک ظرف روغن گیاه اسطوخودوس که اتفاقی در کنارش بود فرو کرد و اندکی بعد از بهبودی سریع سوختگی دستش شگفت زده شد. این شگفتی او را برانگیخت که درباره ی آثار روغن‌های معطر گیاهی، به طور عمیق و گسترده تحقیق کند و چند سال بعد در سال 1928 او حاصل بررسی‌ها و آزمایش‌های خود را به صورت کتابی جامع درباره روغن‌های معطر گیاهی در اروپا چاپ کرد. او نخستین کسی است که عنوان عطر درمانی را به کار برد.

پزشکی فرانسوی به نام دکتر گودیزار که در لوس‌آنجلس طبابت می‌کرد، در سال 1938 نتایج برجسته در درمان سرطان پوست و قانقاریا و انواع زخم‌ها با روغن‌های معطر گیاهی را گزارش داد. دکتر ولنه که او نیز فرانسوی بود در جنگ دوم جهانی روش عطر درمانی را برای درمان انواع زخم‌ها و رفع داغ‌های مولود آن‌ها فراوان به کار گرفت و کتاب او درباره خواص درمانی روغن‌های معطر گیاهی که در سال 1964 چاپ شد یکی دیگر از منابع اساسی دانش کنونی اروپا در این پهنه از پزشکی مکمل است.

فرد دیگری که نقشی مهم در باز پیدایی این رشته جالب و ارزشمند پزشکی مکمل در اروپا داشته، بیوشیمی دان مشهوری به نام مادام موری است. او از روغن‌های معطر گیاهی در تولید انواع مواد آرایشی و جوان سازی زنان ثروتمند اروپایی استفاده می‌کرد.

منبع: کتاب 32 روش درمانی نامتعارف

اثر: دکتر اندرواستنوی

مترجم: پرویز پهلوان