گردو، منبع اسید چرب امگا 3

گردو، منبع اسید چرب امگا 3

گردو یکی از منابع مهم و سرشار اسید چرب امگا 3 است. این نوع چربی، پایین آورنده کلسترول بد(LDL)  و افزایش دهنده (HDL) کلسترول خوباست.

 15درصد از چربی های گردو از نوع چربی های غیر اشباع و مفید برای سلامت قلب می باشد.

یک چهارم فنجان مغز گردو، در حدود 8/90 درصد نیاز روزانه بدن به این چربی ضروری را تامین می کند.

فواید گردو

• کاهش کلسترول کل
• کاهشLDL کلسترول(کلسترول بد)
• افزایشHDL کلسترول(کلسترول خوب)
• محافظت در برابر بیماری قلبی
• جلوگیری از لخته شدن خون
• تنظیم سوخت و ساز در بدن
• تنظیم فشار خون
• تنظیم قند خون

منبع:  www.tebyan.net

خواص روغن زیتون

خواص روغن زیتون

روغن زیتون ماده ای است کاملاً خوراکی و رنگ آن زرد متمایل به سبز است. در بین اجزای تشکیل دهنده ی روغن زیتون، اسیدهای چرب اولئیک، لینولئیک و پالمتیک از نظر کمی بالاترین درصد را دارا هستند. مقدار زیاد اسید اولئیک نه تنها تأثیر زیادی در طعم روغن دارد، بلکه منبع ایده‌آلی برای تولید انرژی و عامل جلوگیری از بیماری‌های قلبی - عروقی می‌ باشد. وجود اسید چرب ضروری لینولئیک در روغن زیتون متناسب با میزانی است که باید در غذای روزانه وجود داشته باشد.

روغن زیتون دارای اسیدهای چرب غیر اشباع و آنتی اکسیدان می باشد که باعث افزایش طول عمر و کاهش بیماری های مرتبط با مصرف روغن های اشباع می شود. بنابر این مصرف آن به جای روغن های اشباع و جامد توصیه می شود.

فواید:

• جلوگیری از آسیب رساندن رادیکال های آزاد حاصل از چربی ها و روغن ها به سیستم قلبی –عروقی
• کاهش LDL  کلسترول ( کلسترول بد )
• افزایش HDL  کلسترول ( کلسترول خوب )
• جلوگیری از رسوب کلسترول در رگ ها و سخت شدن عروق      
• کاهش فشار خون بالا
• کاهش لخته شدن خون

منبع:  www.tebyan.net

20 نکته طلایی در مورد پیاده روی سالم

داشتن فعالیت بدنی به معنای انجام تمرینات سخت ورزشی نیست، بلکه فعالیت‌هایی نظیر انجام کارهای منزل و پیاده روی جزء فعالیت بدنی محسوب می‌شوند. بهترین نوع فعالیت بدنی برای افراد مبتلا به فشارخون بالا، فعالیت‌هایی مانند پیاده روی، دویدن با سرعت کم، قایق سواری، طناب زدن، شنا، اسکی، دوچرخه سواری و استفاده از دوچرخه ثابت است. پیاده روی ارزان‌ترین، مؤثرترین و آسان‌ترین نوع فعالیت بدنی است.

1. یک جفت کفش راحت و کاملا اندازه استفاده کنید.

توجه کنید که کفش، کف طبی متناسب با گودی کف پا و کناره‌هایی محکم داشته باشد. از آن جایی که اغلب، یک پا کمی بزرگ تر از پای دیگر است، کفش خود را متناسب با اندازه پای بزرگ تر خود انتخاب کنید .

2. جوراب‌هایی را انتخاب کنید که بیشتر می‌ پسندید.

ممکن است شما جوراب هایی با بافت متراکم و ضخیم انتخاب کنید که چسبان هستند و از میزان اصطکاک پا و کفش کم می ‌کنند و یا نوع نازک که جاذب رطوبت هستند و یا نوع نخی را ترجیح دهید .

3. لباس‌های آزاد و راحت بپوشید.

 اگر هوا سرد است، به جای یک پوشش ضخیم، از چند پوشش نازک و سبک استفاده کنید تا بتوانید پس از گرم شدن از تعداد آنها کم کنید .

4. درصورت امکان راه رفتن را بدون توقف انجام دهید .

 ایستادن مکرر و شروع مجدد پیاده روی مانــع تاثیرات مثبت آن می شود .

5. در حین راه رفتن نفس های عمیق بکشید.

با یک نفس عمیق از طریق بینی و با دهان بسته ریه ها را از هوا پرکنید و سپس هوا را از دهان خارج کنید .

6. سعی کنید زمان خاصی از هر روز را برای پیاده روی در نظر بگیرید.

زمانی که خسته و یا گرسنه نباشید  و در صورت امکان با دوستانتان پیاده روی کنید.

7. با یک میزان متناسب و نسبتا کوتاه، پیاده روی را شروع کنید.

برای مثال 15 تا 20 دقیقه با سرعت متوسط راه بروید.

8. پیاده‌روی شما باید شامل سه بخش باشد :

گرم کردن، طی کردن مسافت مورد نظر و خنک کردن بدن

برای گرم شدن، پنج دقیقه اول را با سرعت کم، در حدود نصف سرعت عادی خودتان راه بروید. سپس مکث کنید و مقداری حرکات کششی انجام دهید. تمرکز حرکات‌تان روی مچ پا، ران‌ها و پشت ساق پا باشد. این کار موجب نرمی و انعطاف‌پذیری ماهیچه‌هایتان می ‌شود. اما توجه کنید که این کار تنها در صورتی مفید است که بدن‌تان را گرم کرده باشید. کشش‌ها باید آرام و با مکث باشد و فشار بیش از حد بر ماهیچه‌ها وارد نکند.

9. پس از حرکات کششی ، با سرعت عادی شروع به راه رفتن کنید.

سرعت و مسافت پیاده‌روی باید متناسب با سن و شرایط عمومی بدن‌تان باشد. هرگز از حد تعادل خارج نشوید. زمانی که قادر باشید بدون تنگی نفس هنگام راه رفتن گفتگو کنید، یعنی سرعت مناسبی دارید.

10. هنگام راه رفتن، سرتان را بالا نگه دارید.

 شانه‌ها باید صاف باشند و قوز نکنید. روبه رو را نگاه کنید. بگذارید دست‌هایتان آزادانه در کنارتان تاب بخورند.

11. گام‌های منظم بردارید تا سرعت‌تان یکنواخت باشد .

12. قدم‌ها نباید طولانی و بلند باشند.

بهترین کار این است که تعداد قدم‌هایتان را بشمارید. باید بدانید در 20 ثانیه چند قدم برمی‌دارید تا بتوانید سرعت خود را بسنجید. برای این کار تعداد قدم‌های پای راست یا پای چپ‌تان را بشمارید بعد آن را در 2 ضرب کنید. 40 قدم در 20 ثانیه یعنی یک پیاده‌روی سالم ، 45 قدم یعنی پیاده‌روی با شدت متناسب و 50 قدم یعنی پیاده‌روی با شدت بالا. اگر می‌خواهید وزن کم کنید بهترین حالت 45 قدم در 20 ثانیه و بالا بردن تدریجی آن است. (اگر دستگاه قدم شمار دارید ، ابتدا ببینید چند قدم در روز برمی‌ دارید. در مرحله اول سه هزار قدم و در مرحله بعد پنج هزار قدم در روز را انتخاب کنید. )

13. دست‌ها را خم کنید.

 این یک قانون ساده فیزیکی است. اگر دست‌ها را خم کنید؛ سرعت بالاتر می‌رود. دست‌ها را از آرنج 90 درجه تا کنید و از شانه مانند دونده‌های حرفه‌ای تکان دهید. هنگامی ‌که دست به عقب می ‌رود، باید به حدی برسد که انگار می‌ خواهید کیف پول‌تان را از جیب پشت درآورید. در هنگام آمدن دست به جلو، مچ باید نزدیک وسط قفسه سینه برسد. هر دستی را با پای مخالف آن حرکت دهید، به این صورت که دست راست با پای چپ، عقب و جلو برود و دست چپ با پای راست. مچ‌ها را صاف و آرنج‌ها را نزدیک بدن نگه دارید و عضلات دست را سفت نکنید. تکان دادن مداوم و شدید دست‌ها با این حالت، موجب فعالیت بیشتر و سوختن 5 تا 10 درصد انرژی بیشتر نسبت به حالت معمولی می ‌شود.

14. درست قدم بردارید.

یکی از ویژگی‌هایی که نشان می‌دهد شما درست قدم برمی‌دارید این است که فرد روبه‌رویی شما بتواند تا حدی قسمتی از کف کفش شما را ببیند. اگر عادت دارید پاهایتان را موقع راه رفتن روی زمین بکشید، کالری کم نخواهید کرد. پاها را باید با قدرت برداشته، از زمین بلند کنید و دوباره روی زمین بگذارید به طوری که مقداری از کف کفش از روبه‌رو دیده شود. می‌توانید جلوی آینه این تمرین را انجام دهید.

15. سرعت خود را به طور متناوب تغییر دهید.

پیاده‌روی که تمام مدت با گام‌های یکنواخت انجام شود، کالری کمتری مصرف می‌کند. به جای اینکه در پیاده‌روی، سرعت ثابت و یکنواختی داشته باشید، سه دقیقه آهسته راه بروید و سپس به مدت سه دقیقه سرعت خود را افزایش دهید و دوباره آهسته راه بروید. سرعت شما در گام تند باید به حدی باشد که نتوانید به راحتی صحبت کنید. در این سه دقیقه روی حرکات خود تمرکز بیشتری داشته باشید.می‌توانید این دوره‌های سه دقیقه‌ای را تا پنج مرتبه تکرار کنید تا کل زمان پیاده‌روی شما 30 دقیقه شود. این کار باعث می‌شود که کالری بیشتری بسوزانید. به علاوه میزان تحمل‌پذیری و استقامت خود را نیز افزایش می دهید.

16. روی سطوح نرم پیاده‌روی کنید.

پیاده‌روی روی شن ، در مقایسه با پیاده‌روی روی سطح خیابان و سنگفرش‌، کالری بیشتری مصرف می‌کند. راه رفتن روی شن‌ها نسبت به سطوح صاف دیگر، 50 درصد کالری بیشتری می‌سوزاند. اگر به ساحل دریا دسترسی ندارید، راه رفتن روی خاک‌های نرم را امتحان کنید. پیاده‌روی روی هر سطح نرمی‌که پای شما کمی‌ در آن فرو رود، نسبت به سطوح صاف کالری بیشتری مصرف می‌کند.

17. همه عضلات بدن را درگیر کنید.

هنگامی‌که راه می‌روید، غیر از پاها، از سایر اعضای بدن نیز تا آنجا که می‌توانید استفاده کنید. شانه‌ها، قفسه‌سینه، بازوها و دست‌ها را متناسب با حرکت بدن ، حرکت دهید .

18. موسیقی ورزشی گوش کنید.

مطالعات نشان می‌دهد افرادی که هنگام ورزش کردن به موسیقی‌های ورزشی گوش می‌کنند، سخت‌تر و طولانی‌تر از افرادی که بدون موسیقی ورزش می‌کنند، به فعالیت می‌پردازند.

19. از شیب‌ها استفاده کنید.

اگر بیرون از خانه پیاده‌روی می‌کنید، مسیر خود را طوری انتخاب کنید که شامل سطوح شیب‌دار و تپه‌های کوچک باشد. بالا رفتن از شیب‌ها باعث می‌شود که ضربان قلب شما افزایش پیدا کند و چربی بیشتری بسوزانید. با افزودن مقداری شیب به پیاده‌روی خود، علاوه بر مصرف کالری بیشتر، استقامت شما نیز افزایش خواهد یافت و عضلات شما قوی خواهد شد . زمانی که از تپه بالا می ‌روید، کمی‌ به جلو خم شوید و زمان پایین آمدن که کمی‌ مشکل‌تر است، قدم‌های کوتاه بردارید و زانوها را کمی‌ خم کنید تا دچار خستگی عضلات نشوید. می ‌توانید از چوب‌دستی برای حفظ تعادل خود استفاده کنید. (( زمانی که چوب‌دستی در دست راست شماست، آن را با پای مخالف (پای چپ) جلو ببرید و انتهای آن را هم‌ زمان با برخورد پاشنه پای مخالف به سطح زمین، روی زمین بگذارید. استفاده از چوب‌دستی موجب می ‌شود که عضلات سینه و دست تحرک بیشتری داشته باشند و از فشار وارده بر زانوها کاسته شود. اندازه چوب دستی باید با قد شما تناسب داشته باشد. ))

20. سرعت تان را کم کنید.

در پنج دقیقه آخر پیاده‌روی، به تدریج گام‌هایتان را کوتاه و سرعت‌تان را کم کنید تا به سرعت اولیه زمان گرم کردن برسید. پیاده‌روی خود را با انجام تعدادی حرکت کششی تمام کنید. این کار ماهیچه‌ها را از انقباض خارج کرده و ضربان قلب را به حالت طبیعی برمی‌ گرداند.

توجه:اگر در حین پیاده روی دچار درد قفسه سینه، تنگی نفس و یا پا درد شدید فورا استراحت کنید و با پزشک مشورت نمایید.

منبع:  www.tebyan.net

15 راهکار برای کمتر غذا خوردن

1- غذا ها را در حجم کم و در دفعات بیشتر میل نمایید: به جای مصرف وعده های غذایی حجیم و مفصل ، غذای مصرفی تان را به وعده های غذایی کوچک در طی روز تقسیم نمایید. تقسیم کردن غذای دریافتی روزانه به سه وعده غذایی اصلی و دو- سه میان وعده سبک در طی روز راهکار خوبی است. با این روش در عین حال که احساس گرسنگی نمی کنید به طور کلی کمتر هم می خورید.

2- بلافاصله قبل از رفتن به رختخواب غذا نخورید: بسیاری افراد علیرغم اینکه در آخر شب نیازی به مصرف غذا ندارند و گرسنه نیستند و می توانند بدون خوردن خوراکی به رختخواب بروند درست قبل از خواب، به خوردن می پردازند. برای مثال می توانید با خودتان قرار بگذارید که از ساعت 9:30 به بعد چیزی نخورید. و یا در آخر شب از خوردن وعدههای غذایی سنگین بپرهیزید و به جای آن از میوه جات استفاده نمایید.

3- دندانهایتان را زود مسواک بزنید: معمولا مسواک زدن و تمیزکردن  دندان ها باعث می شود که آدم از کثیف کردن سریع آنها توسط خوراکی ها خودداری کند . برای مثال اگر شبها زودتر دندانهایتان را مسواک بزنید دیگر کمتر احتمال دارد که مجددا آنها را با خوردن خوراکی کثیف کنید.

4- قبل از صرف وعده غذایی اصلی ، قدری سالاد و سبزیجات میل نمایید: یکی از مشکلات اساسی افراد چاق حجم بالای وعده های غذایی است لذا توصیه آنست که با مصرف قدری سالاد و سبزیجات قبل از غذا تلاش کنید که زودتر سیر  شوید و کمتر غذا بخورید.

5- غذای مصرفی خود را یادداشت نمایید: شما می بایست حساب غذاهایی که در طی روزمی خورید را داشته باشید ، چرا که کم نیستند افراد چاقی که فکر می کنند غذای زیادی مصرف نمی کنند ولی وقتی برای مدتی میزان غذای خود را در طی روز یادداشت می نمایند پی می برند که چه حجمی از غذا را بدون توجه دریافت کرده اند. نوشتن غذاهای مصرفی موجب می شود که حواستان جمع باشد که در بقیه روز و یا روزهای بعد چقدر غذا می خورید و به نوعی از پرخوری جلوگیری می نماید.

6- وقتی به رستوران می روید غذای اضافه را با خود به منزل بیاورید: اگر در رستوران غذا می خورید احتمالش زیاد است که بیش از حد لازم غذا بخورید لذا می بایست یا غذای اضافه را با خود به منزل بیاورید و یا غذای خود را با شخص دیگر( مثلا دوست یا همسر یا فرزندان) شریک شوید .

7- در هنگام خرید اقلام غذایی، محتوای کالری آنها را در نظر بگیرید: وقتی برای خرید به فروشگاه می روید مقداری وقت صرف مطالعه برچسب های غذایی کنید و از محتوای مواد مغذی و میزان کالری خوراکی ها آگاه گردید. بدین شیوه عادات غذایی شما نیز اصلاح خواهد شد و ممکن است متعجب شوید از اینکه مشاهده کنید کالری انواع خوراکی ها تا چه حد متفاوت اند.

8- به آرامی غذا بخورید: وقتی که به سرعت غذا بخورید بدن شما قبل از اینکه فرصت کافی برای درک احساس سیری را داشته باشد غذای زیادی را دریافت می نماید.  به عبارت دیگر شما با تند غذا خوردن این اجازه را به مغزتان نمی دهید که احساس سیری داشته باشد و به عبارت دیگر وقتی دست از غذا می کشید که سیری مکانیکی از طریق پر شدن معده برای شما ایجاد شده باشد.

9- آب و مایعات بیشتری را در طی روز بنوشید: روزانه 6-8 لیوان آب و مایعات مصرف نمایید . اگر چه ممکن است  این توصیه به نظرتان یک توصیه نسبتا عمومی باشد  اما تجربه نشان داده است که این کاربه روند لاغری کمک زیادی خواهد کرد.

10- خودتان را با خوردن آدامس فریب دهید: برخی مواقع ما از روی عادت و یا فقط برای اینکه دوست داریم طعمی را در دهانمان احساس کنیم و یا چیزی را بجویم به سراغ خوراکی های می رویم. در این مواقع می توانید  برای کسب احساس رضایت از آدامس های بدون شکر استفاده نمایید.

11- میزان مصرف چیپس، نان، بیسکویت های نمکی و میان وعده های شور را کاهش دهید: مصرف مقادیر زیاد از غذاهای نشاسته ای و یا شور تمایل به خوردن و آشامیدن در شما را حتی بیشتر تقویت می نماید.

12- در جلوی تلویزیون غذا نخورید: در هنگامی که جلوی تلویزیون غذا بخورید تمرکز و توجه شما به غذا خوردن کاهش می یابد و و چون حواستان متوجه تماشای تلویزیون است ممکن است ناخواسته غذای زیادی را مصرف نمایید بنابراین همیشه پشت میز غذا بنشینید و تنها به غذایی که می خورید توجه داشته باشید .

13- پیاده روی و فعالیت بدنی را در الگوی زندگی روزانه خود بنگنجانید:  سعی کنید هر روز حداقل نیم ساعت پیاده روی داشته باشید و اگرهر روز نمی توانید پس حداقل چهار بار در هفته به مدت ۳۰ دقیقه پیاده روی داشته باشید.

14- از خوردن صبحانه غفلت نکنید: افرادی که صبحانه می خورند، موفقیت بیشتری را درکنترل وزن خود دارند. خوردن صبحانه قند خون را تثبیت کرده و به کنترل اشتها کمک می نماید. اگر شما صبحانه را در ساعات اولیه صبح داشته باشید از پرخوری عصر و شب جلوگیری می نمایید.

15- خواب کافی داشته باشید: بسیاری افراد ممکن است از روی گرسنگی غذا نخورند بلکه از روی خستگی به سمت غذا روی آورند و در واقع بخواهند که با غذا خوردن خستگی خود را رفع کنند در حالی که خستگی ها را باید با استراحت کافی برطرف نمود. می بایست ۷ الی ۸ ساعت خواب شبانه را به طور کامل داشته باشید

منبع : رژیم نوین

بیماری کبد چرب

تعریف

کبد چرب غیر الکلی یک التهاب کبدی است که در اثر تجمع بیش از اندازه ی چربی در بافت کبد ایجاد می شود.

در این بیماری تجمع بیش از حد چربی در کبد، گاه باعث اختلال در فعالیت طبیعی بافت کبد می گردد که می تواند سیر پیشرونده پیدا کند و باعث نارسایی کبد و یا سیروز کبدی گردد.

علت بیماری

اگرچه علت اصلی بیماری کبد چرب مشخص نیست، ولی به نظر می رسد این بیماری ارتباط نزدیک با برخی بیماری های متابولیک دارد که از آن جمله: چاقی، افزایش کلسترول و تری گلیسرید خون و دیابت را می توان نام برد. در درمان کبد چرب، کنترل این بیماری های زمینه ای بسیار موثر می باشد.

گفته می شود مصرف زیاد انرژی باعث خواهد شد کبد نتواند سوخت و ساز طبیعی را انجام دهد و در نتیجه انرژی اضافی به صورت چربی در کبد ذخیره شود.

این بیماری اغلب افراد را در سنین میانسالی مبتلا می کند. اکثر بیماران از افزایش وزن و چاقی به ویژه چاقی شکمی رنج می برند. همچنین می توانند دچار افزایش چربی های خون بوده و یا از مبتلایان به دیابت باشند.

از آنجا که در سال های اخیر شیوع چاقی و بیماری های متابولیک در جوانان افزایش قابل توجهی یافته است، جوانانی که با چاقی و بیماری کبد چرب به پزشک مراجعه می نمایند، کم نیستند. البته باید ذکر کرد بیمارانی هستند که بدون داشتن هیچ کدام از عوامل خطر ذکر شده و بدون هیچ دلیل شناخته شده ای، مبتلا به کبد چرب می گردند.

افزایش چربی در بدن که معمولا با چاقی شکمی همراه است، به همراه افزایش چربی های خون و افزایش فشار خون، همه از علائم مجموعه ای از اختلالات تحت نام "سندرم متابولیک" هستند که این سندرم دقیقا وابسته به مقاومت انسولین می باشد.

عوامل تاثیر گذار در اختلالات کبدی

علاوه بر افزایش چربی در بافت کبد که بر روی فعالیت طبیعی کبد تاثیر می گذارد، عوامل دیگری نیز بر عملکرد طبیعی سلول های کبدی تاثیرگذارند، از آن جمله:

- مقاومت به انسولین: بدین معنا که بدن نمی تواند قند را به طور طبیعی مورد استفاده قرار دهد. به طور طبیعی لوزالمعده پس از خوردن مواد قندی، با ترشح هورمون انسولین سعی می نماید که قند اضافی موجود در خون را به سلول های عضلانی و کبد وارد نماید. در وضعیت مقاومت به انسولین، حساسیت گیرنده های سلولی انسولین کاهش می یابد، در نتیجه بدن برای ثابت نگه داشتن سطح قند خون نیاز به ترشح انسولین بیشتری خواهد داشت. در صورت ادامه ی این روند، در نهایت میزان قند خون افزایش یافته و فرد مبتلا به دیابت می گردد.

- تغییر در روند تولید چربی در بافت کبد و نحوه عملکرد کبد در برابر چربی هایی که از روده به کبد منتقل می شوند.

- عمل های جراحی که مسیر معده ، یا روده و یا هر دو را کوچک می نمایند، از قبیل عمل جراحی بای پس روده.

- استفاده طولانی مدت از لوله های روده ای برای تغذیه که معمولا پس از عمل جراحی استفاده می شوند.

- استفاده از برخی داروها از قبیل: آمیودارون (داروی قلبی)، کورتون، استروژن های صنعتی و بعضی از داروهای کنترل سرطان.

علائم و شیوع بیماری

از آنجا که این بیماری سیر پیشرونده دارد می تواند در مراحل اولیه بدون علامت باشد تا زمانی که تاثیرات منفی بر عملکرد کبد ایجاد نماید. در آن زمان علائمی از قبیل احساس ضعف، خستگی و کاهش وزن بروز می کنند.

از آنجا که سیر این بیماری مزمن است، شاید سال ها طول بکشد تا منجر به ایجاد سیروز کبدی (جایگزینی سلول های کبدی با سلول های فیبروز) و در نهایت نارسایی کبد گردد.

در نقطه ی مقابل، در موارد نادری به دلیل ناشناخته، سیر بیماری متوقف و یا حتی به حالت طبیعی باز می گردد، بدون آنکه درمان مشخصی انجام گرفته باشد.

بین 10 تا 30 درصد بزرگسالان در کشورهای پیشرفته مبتلا به این بیماری هستند که معمولا شامل افراد چاق در سنین میانسالی است.

با توجه به شیوه زندگی اعم از نوع تغذیه و فعالیت بدنی، شیوع این بیماری در کشورهای در حال توسعه به ویژه در جامعه شهری افزایش چشمگیری داشته است.

شیوع بیماری کبد چرب با افزایش سن، سیر صعودی می یابد. شیوع این بیماری در آقایان دو برابر خانم ها می باشد که با افزایش سن، میزان شیوع در خانم ها به آقایان نزدیک می شود، به ویژه پس از یائسگی، شیوع بیماری کبد چرب در خانم ها سیر فزاینده ای دارد.

منبع :تبیان