دیابت و کودکان

دیابت و کودکان  (بخش نخست) آگاهی از بیماری دیابت شرط اساسی کنترل دیابت هیچ راهی برای پیشگیری از بروز دیابت نوع 1 در این کودکان وجود ندارد. بیماری افراد مبتلا به دیابت نوع یک ، در دوران کودکی یا نوجوانی تشخیص داده می‌شود؛ اما باید توجه داشت که اخیراً دیابت نوع 2 بین افراد جوان افزایش چشمگیری داشته است.   به کودک‌مان بیاموزیم چگونه با بیماری دیابت خود، به بهترین نحو زندگی کنند. والدین کودکان مبتلا بیشتر اوقات فکر می‌کنند که اگر کار خاصی انجام می‌دادند یا کارهایی را انجام نمی‌دادند، فرزندشان هرگز گرفتار این بیماری نمی‌شدنداما مهمترین اصل در کنترل دیابت برخورد درست و عاقلانه با آن است ،پس با شادی و بدون استرس باید به جنگ ان برویم. دیابت نوع یک  دیابت نوع 1 وابسته به انسولین است؛ به این معنی که درمان آن بلافاصله پس از تشخیص با انسولین امکان‌پذیر و تزریق انسولین ضروری است. در این نوع دیابت، سلول‌های تولیدکننده انسولین در غده پانکراس به وسیله فرایندی که ضد ایمنی بدن عمل می‌کند، تخریب می‌گردند. این فرایند باعث عدم تولید انسولین می‌شود. بدون وجود انسولین، به‌خصوص پس از صرف غذا، قند در جریان خون باقی می‌ماند و با بالا رفتن میزان آن از طریق ادرار از بدن خارج می‌شود.  دیابت یک بیماری عفونی نیست. این مسأله برای بزرگسالان واضح است، اما در مورد کودکان و نوجوانان ممکن است قابل درک نباشد. دوستان و همکلاسان کودکان دیابتی باید بدانند این بیماری به هیچ وجه از دوستان‌شان به آنها سرایت نمی‌کند. از اگر به هر دلیلی این آشنایی در فاصله کوتاهی پس از تشخیص دیابت صورت نگیرد، کنترل آن در آینده بسیار دشوار خواهد بود مطرح کردن این بیماری با دیگران یکی از نکات بسیار مهم در پذیرش دیابت توسط بیمار است.  برنامه غذایی کودک دیابتی  مصرف شیرینی‌ها تأثیری در بروز دیابت نوع 1 کودکان و نوجوانان ندارد. اما غذا و نوشیدنی کودک و نوجوان دیابتی باید  برنامه ریزی شده و با مراقبت  های لازم باشد.  آنچه کودک یا نوجوان دیابتی می خورد باید بر پایه تغذیه سالم بوده ، مطابق با فرهنگ ،اقتصاد و سنت های رایج در خانواده باشدو بتواند به نیاز های روانی هر کودک پاسخ دهد.برنامه غذایی یک دیابتی  با هدف بهبود سلامت ، بهبود پیامدهای دیابت و کاهش خطرات ناشی از عوارض عروقی دیابت تنظیم می شود.در این برنامه  دریافت مایعات قندی و غذاهای پر چرب(با چربی اشباع بالا)محدود یا حتی الامکان حذف می شوند. برای کنترل دیابت کودکان و نوجوانان چه می توان کرد؟ با عنایت به اینکه ترویج فرهنگ تندرستی و اجرای آموزش های پایه دیابت از سنین کودکی می تواند در به وجود آمدن نگرش مثبت به زندگی سالم و فرهنگ پیشگیری و کنترل بیماری ها کارساز و کامیاب باشد ما در بنیاد بین المللی پیشگیری و کنترل دیابت بر این باوریم  که می توان با همکاری و تعامل بخش های دولتی و خصوصی این مهم را به انجام برسانیم تا نسل فردای ما ، نسلی تندرست و شاد و خردورز باشند.  اساس کار در مورد این راهبرد آنست که به کودک و نوجوان دیابتی و خانواده او بیاموزیم که بیماری دیابت، الگوی تحصیل و کار را مختل نمی‌کند؛ اما درصورتی که قند خون خیلی بالا یا پایین باشد، فرد تمرکز خود را از دست داده  و درس خواندن بسیار مشکل خواهد شد. همه این مسائل در دوران بلوغ مهم‌تر خواهد بود.  در واقع، آموزش داشتن یک زندگی اجتماعی لذت‌بخش در کنار کنترل مناسب دیابت، هدف کلیدی در این مرحله از زندگی کودکان و نوجوانان است و سه راه شناخته شده  جهت کنترل قند خون وجود دارد:  درمان با انسولین  رژیم غذایی  مناسب   تحرک  وورزش انسولین، محبت و مراقبت و اگاهی  دیابت بیماری کمبود ماده‌ای است به‌نام انسولین و طبیعی است که با جایگزین کردن این ماده درمان صورت می‌پذیرد. محبت و مراقبت نیز برای رشد کودکان ضروری است و در زندگی کودکان مبتلا به بیماری مزمن نقش مهمی دارد. می‌توان بخش چهارمی را نیز در درمان بیماری دیابت مطرح کرد و آن آگاهی و دانش است.

منبع :بنیاد بین المللی کنترل دیابت

ورزش کردن ، تندرستی وتناسب اندام همراه دربیماران لوپوس

 در دنیاى امروز ، ورزش کردن وداشتن اندامى متناسب  براى نگاهدارى تندرستى بسیار مهم میباشد.    نشاطى که هرفرد ازورزش کردن کسب مینماید نیروى بیشترواحساسی بهتررا درزندگى درپی خواهد داشت. 

 آیا من میتوانم  حرکات ورزشى شدید وسخت را انجام دهم؟  

آرى. درگذشته، براین باوربودند که فرد با بیمارى کلیه توانایى انجام ورزش هاى سخت و توانفرسا را ندارد.امروزه میدانیم بیمارانى که تصمیم به پیگیرى انجام برنامه هاى ورزشى دارندهم نیرومندترهستند وهم انرژى بیشترى دارند. بى شک براى بیشتر شدن توان، سودمند است که در زمانى که خسته شدید کمى استراحت کنید و پس از آن دوباره ورزش را پى بگیرید .    

 چگونه ورزش براى من سودمند خواهد شد ؟

 با ورزش کردن کارهاى دیگرتان آسانتر پیش خواهد رفت وپس ازآن هم توان بیشترى برای انجام   کارهاى  روزمره ای که دوست دارید انجام دهید، خواهید داشت  .             

   گذ شته اززیادتر شدن انرژى سودهای دیگر ورزش شامل اینها هستند : 

·    افزایش دامنه و کارکرد ماهیچه ها   

 ·   کنترل بهتر فشار خون

  ·   افزایش نیروى ماهیچه ها

   ·    کاهش سطح چربى هاى خون ( کلسترول و ترى گلیسیرید  ) 

   ·  خواب  بهتر

  ·   کنترل بهتر وزن بدن

  آیا پیش ازشروع حرکات ورزشى بایدبا پزشکم مشورت ورایزنى کنم ؟

  آرى . پیش از شروع هر برنامه ورزشى باید با پزشک خود رایزنی و مشورت نمائید . هنگامى که برنامه اى برای شروع برنامه ورزشى دارید باید که چهار مورد زیر را در نظر داشته باشید :

·         نوع ورزش  

·         طول مدتى که در روز ورزش  میکنید  

·         چند بار ورزش میکنید  

·          چه اندازه سخت ورزش خواهید نمود 

 اکنون چند پیشنهاد برای هرکدام از ورزش ها  :

 انواع ورزش  

ورزش هاى یکنواخت مانند : پیاده روى ، شنا ، دوچرخه (  دوچرخه سوارى دربیرون یا دوچرخه ثابت ) ، اسکى، ورزش هوازی(آئروبیک) وحرکات موزون یا ورزش هاى دیگرى که نیازبه حرکت پیوسته ماهیچه هاى بزرگ را دارند  . میزان کمی از حرکت های قدرتى دربرنامه ورزش روزانه میتواند  سودمند باشد.برنامه ریزی ورزشی برای برداشتن پی در پی وزنه های سبک  و پرهیز از وزنه های سنگین . اگر پوکى استخوان یا دردهاى عضلانى و مفصلى دارید ،حتما حتما با پزشک خود درمورد نوع ورزشى که میخواهید انجام دهید مشورت نمایید.

چند ساعت در روزمیتوان ورزش کرد ؟

 30 دقیقه در روز ورزش کنید.به آهستگى میتوان این زمان را بیشتر کرد.این 30 دقیقه دستورهمیشگی نمیباشد اگر شما دوست دارید و میتوانید تا45 دقیقه یا 60 دقیقه نیز پیاده روى کنید این کار را انجام دهید . تنها رهنمود های داده شده در این نوشته را به کار بسته و بدانید که " چه زمانى باید  ورزش را متوقف کنید ؟" 

چند بار باید ورزش نمود

دست کم سه روز در هفته ورزش کنید . بهتر است که این سه روز یک روز درمیان باشد ، براى مثال شنبه ، دوشنبه ، چهارشنبه . سه روز درهفته ورزش کردن کمترین میزانی از ورزش است که میتواند سودمند باشد.  

 میزان سخت ورزش کردن چه اندازه است ؟

بدون شناخت در مورد توانایى ورزشى شماگفتگو در اینمورد کمى دشوار است ،معمولا دنبال کردن  برنامه هاى زیر کمک کننده هستند :  

 ·         هنگام ورزش نباید نفس کشیدن به سختى انجام گیرد و شما بایستى بتوانید بدون هیچ

        مشکلى و بدون نفس کم آوردن ، با دوستى که با او  ورزش میکنید گفتگو نمائید.

        ( بهتر است به گونه ای برنامه ریزی کنید که با یکى از افراد خانواده یا یک دوست

       همزمان با هم  ورزش کنید .) شما باید که در یکساعت پس از ورزش  کاملا طبیعى

        و بدون داشتن هیچ مشکلى  بتوانید به حالت طبیعی باز گردید ( اگر چنین نبود ،

         باردیگر به آهستگى و با زمان کوتاهتر ورزش کنید )   

 ·         نباید ماهیچه ها چنان دردناک شوند که از ورزش در آینده پیشگیری نمایند .

 ·         شدت ورزش باید به اندازه ای باشد که شما احساس راحتى و آسایش داشته باشید.

 ·         با نرمش به آهستگى ورزش را شروع کنید تا گرم شوید،سپس شتاب وآهنگ حرکات را بیشتر کرده و باز دوباره هنگامیکه میخواهید به پایان ورزش نزدیک شوید آهسته آهسته حرکات را کم  نمایید .  

مهمترین نکته شروع آرام ورزش وبه آهستگی زیاد کردن میزان حرکات میباشد ، تا بدن شما بتواند خود را با افزایش میزان بیشترحرکت ها هماهنگ نماید .   

چه زمانى باید ورزش کنم؟ 

کوشش نمایید که  ورزش شما بخشی از برنامه روزمره باشد .در اینجا پیشنهادهایی در باره زمان ورزش براى شماداریم :           

  ·         یکساعت پس از  خوردن غذاى سنگین  ورزش نکنید.

  ·         پرهیز از ورزش در هواى بسیار گرم در روز 

 ·         بامداد یا شامگاه بهترین زمان براى ورزش میباشد

  ·         کمتر از یکساعت پیش از خواب شبانه ورزش نکنید 

هنگام ورزش ، چه زمانى باید ورزش کردن را تمام کنم  ؟

   ·         اگر احساس خستگى شدید دارید

  ·         اگر تنگی نفس روى دهد.

  ·         اگر احساس درد در قفسه سینه دارید

  ·         اگر ضربان های قلب شما  بی نظم و تند میباشد

  ·         اگر احساس درد  در شکم دارید

  ·         اگردچار گرفتگى دردناک درماهیچه های پاها هستید

  ·         اگر احساس سرگیجه یا گیجى و سبکى در سر دارید  

آیا زمان هایى هست که من نباید ورزش کنم ؟  

آرى . اگر نشانه های زیر را دارید بدون آگاهی پزشک خود از این نشانه ها، ورزش ننمائید . 

   ·             اگر تب دارید

  ·         اگر برنامه دیالیز روزانه شما تغییر کرده است

  ·         اگر برنامه دارویى شما تغییر کرده است

  ·         اگر وضعیت بدنى شما تغییر یافته است

  ·         اگر پر خورى کرده اید

  ·        در هواى خیلى گرم ومرطوب،(مگر اینکه در جایی که تهویۀ هوا مطبوع

             وجود دارد ورزش کنید)

  ·       اگر تنگی نفس روى دهد.

  ·       اگر احساس درد در قفسه سینه دارید

  ·       اگر ضربان های قلب شما  بی نظم و تند میباشد

  ·       اگر احساس درد  در شکم دارید

  ·         اگر مشکلات مفصلى و استخوانى دارید که با انجام ورزش بدترمیشوند

چکیده مطلب : 

----------------

ورزش میتواند با تقویت عضلات و حفظ دامنه حرکتى مفصلى به بهبود وضعیت اسکلتى عضلانى فرد کمک کند ، سبب کاهش احساس خستگى ، بهبود روحیه فرد و پیشگیرى از ایجاد پوکى استخوان و چاقى شود . 

یک برنامه ورزشى منظم میتواند سبب:

• حفظ دامنه حرکتى مفصل
• افزایش قدرت عضلانى 
• حفظ وزن در حد نرمال
• تقویت استخوانها 
• تقویت وضعیت قلبى و عروقى 
• بهبود وضعیت خواب  

      در فرد مبتلا به بیماریهاى مفصلى شود. 

آب درمانى ( هیدروتراپى : که به صورت انجام حرکات ورزشى در یک استخر آب میباشد ) میتواند ضمن تحقق اهداف فوق به کاهش درد در مفاصل دردناک نیز کمک کند . آنچه باید بدانید این است که : 

• قبل از شروع هر حرکت ورزشى با پزشک خود در آن مورد مشورت کنید .
• برنامه ورزشى را از کم شروع کنید و بتدریج افزایش دهید .
• حداقل 3 تا 4 بار در هفته ورزش کنید
• اگر پس از شروع ورزش دچار علائم زیر شدید حتما با پزشک خود مشورت کنید .

خستگى بیش از حد ، افزایش درد ، کاهش قدرت عضلانى ، کاهش دامنه حرکتى مفصل ، تورم مفصلى .

در فرد مبتلا به آرتریت ( درد و تورم مفصلى ) باید تعادلى بین ورزش و استراحت وجود داشته باشد . در زمانى که مفاصل ملتهب هستند باید فرد استراحت کند . میزان و نوع استراحت بستگى به شدت علائم دارد . با کاهش درد و تورم ، میزان استراحت باید کاهش یابد و به جاى آن باید فرد بیشتر ورزش کند . هر چه مفصل خشک تر  باشد ضعیف تر و ناپایدار تر باشد به ورزش بیشترى نیاز دارد . شروع ورزش باید با گرم کردن بدن ( نرمش سبک) شروع گردد و پایان آن باید با سرد کردن ( نرمش سبک ) خاتمه یابد . به عبارت دیگر ورزش باید به آهستگى شروع گردد و به آهستگى خاتمه یابد . ورزشى را انتخاب کنید که به آن علاقمند هستید . این امر سبب تداوم برنامه ورزشى شما خواهد شد . ورزش را بخشى از برنامه زندگى خود بدانید .  

 اگر شما به هر یک از این دلیل ها ورزش را کنار گذاشته اید ،پیش از شروع دوباره ورزش حتما با پزشک خود مشورت و رایزنی نمایید .  

منبع : www.lupus.ir   

مشخصات و نشانه های بیماری لوپوس

» مشخصات بیماری لوپوس:

در این بیماری، زنان حدود 9 برابر بیشتر از مردان مبتلا می شوند. معمولا افراد 15 تا 45 سال به این بیماری مبتلا می شوند، ولی احتمال ابتلای کودکان و افراد مسن نیز وجود دارد. علائم این بیماری از انواع خفیف تا شدید متفاوت است. بعضی از بیماران فقط دچار علائم خفیف بیماری می شوند. نشانه های این بیماری در افراد مختلف، ممکن است کاملا متفاوت باشد. از مشخصات ویژه بیماری لوپوس، دوره ای بودن آن است که شامل دوره های عود بیماری (تشدید علائم) و دوره های خاموشی (کاهش علائم) می باشد.

» نشانه های بیماری لوپوس:

نشانه های بیماری در افراد مبتلا به لوپوس متفاوت است، به طوری در که بعضی از افراد فقط یک سیستم بدن مثلا پوست یا مفصل درگیر می شود و در بعضی از بیماران نشانه های بیماری ممکن است در قسمت های دیگر بدن هم ظاهر شود.

» نشانه های شایع لوپوس عبارتند از:

1- درد و تورم مفاصل: معمولا مفاصل کوچک دست و گاهی بقیه مفاصل، دچار التهاب به صورت درد و تورم و احساس خشکی در صبح می شوند. التهاب مفصل می تواند به صورت متناوب باشد یعنی بیاید وبرود. وجود علائم التهاب در مفصل نشانه فعال بودن و یا عود بیماری است. معمولا علائم مفصلی با کنترل بیماری به طور کامل برطرف می شود و آسیب مفصلی بر جای نمی گذارد. درصد کمی از بیماران (کم تر از 10 درصد) ممکن است علائم مفصلی به مدت طولانی تر بماند، که در این بیماران معمولا همزمانی روماتیسم مفصلی (آرتریت روماتوئید) و لوپوس مطرح می شود. همچنین اگر بیمار لوپوسی دچار درد مفصلی مکانیکی (درد موقع فعالیت) در یک مفصل به خصوص مفصل ران شد، باید حتما عارضه استخوانی بیماری لوپوس (یعنی نکروز استخوان) مورد بررسی قرار گیرد. به همین دلیل به بیماران لوپوسی توصیه می شود در صورت وجود هرگونه علامت مفصلی حتما با پزشک روماتولوژیست خود مشاوره نماید.

.

2- تظاهرات پوستی (راش): یکی ازعلائم مشخصه لوپوس، تظاهرات پوستی (راش) است، بخصوص که بر روی گونه ها و بینی ظاهر می شود و آن را به پروانه تشبیه می کنند. این راش ها ممکن است در مناطق دیگر پوست مانند صورت، گوش، شانه، بازو، دست و هر قسمتی از پوست که در معرض نور آفتاب قرار بگیرد هم ظاهر شود. بسیاری از بیماران لوپوسی به نور آفتاب حساس هستند و به همین دلیل غالبا راش های پوستی بعد از اینکه بیمار در معرض نور آفتاب قرار گرفت ظاهر شده و یا اینکه شدت می یابند. راش های پوستی معمولا نشان دهنده فعالیت بیماری و یا عود می باشند. بیماران لوپوسی در صورت بروز هرگونه راش پوستی باید به روماتولوژیست خود مراجعه نمایند.

.

3- زخم دهان: تعدادی از بیماران لوپوسی در زمان فعالیت بیماری، دچار زخمهای دهانی به خصوص در سقف دهان می شوند. این ضایعات ممکن است بدون درد باشد به طوری که فقط پزشک در معاینه آن را پیدا کند.

.

4- حساسیت به نور: بسیاری از بیماران لوپوسی به نور آفتاب حساس هستند، به طوری که با قرار گرفتن در معرض نور آفتاب دچار راش قرمز رنگ در مناطق در معرض می شوند و این راش ها چندین ساعت تا چند روز باقی می مانند. همچنین نور خورشید می تواند ضایعات پوستی را تشدید نماید. توصیه می شود بیماران مبتلا به لوپوس درمعرض نورخورشید قرار نگیرند و زمانی که شدت نور آفتاب زیاد است، از منزل خارج نشوند.

.

5- ریزش مو: بیماران لوپوسی معمولا در زمان فعالیت بیماری دچار ریزش مو می شوند. این نوع ریزش مو به صورت منتشر است و با کنترل بیماری برطرف می شود. اما تعدادی از بیماران مبتلا به ضایعات پوستی مزمن به نام دیسکوئید در پوست سر می شوند، که با توجه به اینکه این ضایعات ضمائم پوست را از بین می برند، ریزش موی موضعی ناشی از این ضایعات قابل برگشت نمی باشد.

.

6- خستگی: خستگی از علائم شایع بیماری لوپوس می باشد و در اکثر بیماران دیده می شود. از آنجا که خستگی در اثرعوامل دیگر نیز ایجاد می شود،توصیه می شود در صورت احساس خستگی بیش از حد، حتما با پزشک روماتولوژیست خود مشاوره نمایند.

.

7- تب: تب می تواند از علائم عود بیماری باشد. وجود هرگونه تب غیر قابل توجیه در بیمار لوپوسی نیاز به بررسی از نظر عود بیماری دارد. همچنین تب ممکن است ناشی از وجود عفونت در بیمار باشد، که خود عفونت نیز می تواند باعث عود بیماری گردد. بنابراین توصیه می شود در صورت بروز تب به پزشک روماتولوژیست خود مراجعه نمائید.

.

8- درد قفسه سینه: التهاب پرده های اطراف ریه و قلب می تواند منجر به درد قفسه سینه شود، که معمولا این درد با تنفس و سرفه تشدید می شود. درد قفسه سینه ممکن است در اثر عوامل دیگر مانند آمبولی ریه ( گیر کردن لخته خون در عروق ریه)، عفونت ریه، و یا حوادث قلبی باشد. بنابراین توصیه می شود درصورت بروز هرگونه درد قفسه سینه با پزشک روماتولوژیست خود مشورت کنید.

.

9- درد و ضعف عضله: بیماری لوپوس در زمان فعالیت، معمولا ضعف خفیف عضله و مختصر افزایش آنزیمهای عضله ایجاد می نماید، که با کنترل بیماری برطرف می شود. ضعف عضله به صورت اختلال در بلند شدن از زمین یا بالا رفتن از پله خود را نشان می دهد. توصیه می شود در صورت وجود ضعف عضله، حتماً به پزشک روماتولوژیست خود مراجعه نمایید.

.

10- ورم ساق پا و یا دور چشم: تعدادی از بیماران لوپوسی در سیر بیماری دچار درگیری کلیه می شوند. درگیری کلیه معمولا بدون علامت می باشد، و پزشک در طی بررسی روتین با انجام آزمایش ادرار متوجه آن می شود. اما در مواردی که درگیری کلیه شدید تر باشد ممکن است بیمار دچار علائمی مانند ورم ساق پا و گاهی ورم زیر چشم شود. همچنین افزایش فشار خون نیز یکی از علائم درگیری کلیه می باشد.

.

11- سردرد: درگیری مغز در بیمار لوپوسی می تواند منجر به بروز سردرد شود. سردرد ناشی از لوپوس معمولاً شدید می باشد و با سردردهای قبلی بیمار متفاوت است و به مسکن جواب نمی دهد. سردرد می تواند به علت میگرن، افسردگی و اضطراب نیز باشد است. توصیه می شود در صورتی که سردرد جدید یا شدید ایجاد شد، هر چه سریعتر به متخصص روماتولوژی خود مراجعه نمائید، تا بررسی های لازم به عمل آید.

.

12- تشنج-علائم روانی: تشنج ممکن است از علائم فعالیت بیماری لوپوس باشد. همچنین تشنج می تواند در اثر ضایعات قدیمی مغزی نیز ایجاد شود. بنابراین توصیه می شود در صورت بروز تشنج حتما به اورژانس بیمارستانی که روماتولوژیست دارد مراجعه نمائید. یکی دیگر از تظاهرات بیماری لوپوس علائم روانی می باشد.در صورت ایجاد علائم روانی به متخصص روماتولوژیست خود مراجعه نمائید تا بررسی های لازم به عمل آید.

منبع :انجمن حمایت از لوپوس

عود بیماری لوپوس

علائم عود بیماری چیست؟  بروز یکی یا چند تا از علائمی که در مبحث نشانه های بیماری لوپوس ذکر شده است می تواند نشانگرعود بیماری لوپوس باشد. توصیه می شود در صورت بروز هرکدام از علائم بالینی هرچه سریعتر به پزشک روماتولوژیست خود مراجعه نمائید تا با درمان به موقع، از درگیری ارگانهای مهم جلوگیری شود. چه کار باید کرد تا بیماری عود نکند؟  مواردی که می توانند باعث عود بیماری لوپوس شوند شامل : 1-              نور خورشید 2-              استرس های روحی 3-              استرس های فیزیکی مثل تروما- جراحی 4-              عفونت ها شامل عفونت های ویروسی و باکتریایی 5-              قطع داروها 6-              بعضی قرص های ضد بارداری 7-              مصرف سیگار 8-              استفاده از بعضی داروها مثل: کوتریموکسازول- و بعضی از داروهای دیگر .  بنابراین برای پیشگیری از عود بیماری توصیه می شود : 1- به طور مرتب از ضد آفتاب با SPF حداقل 15 استفاده شود. به میزان کافی روی تمام قسمتهای بدن که درپوشیده نیست مالیده شود و برحسب نیاز بخصوص در ساعت بین 10 صبح تا 3 بعد از ظهر که بیشترین میزان اشعه ماورائ بنفش می باشد استفاده شود در صورت امکان از بیرون رفتن از منزل خودداری شود. در صورت آفتاب رو بودن منزل، توصیه می شود ضد آفتاب گیر منزل هم استفاده شود. 2- حدالامکان از استرس های روحی وتننش ها خودداری شود. 3- قبل از انجام اعمال جراحی با پزشک خود مشورت نمائید. 4- برای پیشگیری از عفونت، توصیه می شود از رفت و آمد به محل های شلوغ خودداری شود، و حدالامکان از ماسک برای جلوگیری از عفونت های تنفسی استفاده شود. به دفعات دست ها را بشوئید. همچنین توصیه می شود واکسن آنفلوآنزا در پائیز هرسال و واکسن پنوموکوک هر 5 سال یکبار طبق نظر پزشک خود، تزریق گردد. 5- به هیچ عنوان و تحت هیچ شرایطی داروهای خود را بدون نظر پزشک، کم و یا قطع ننمائید. 6- در صورتیکه پزشک زنان برای شما داروی ضد بارداری تجویز نموده است، حتما قبل از مصرف با پزشک روماتولوژیست خود مشورت نمائید. 7- در صورت مصرف سیگار حتما آن را قطع نمائید. سیگار علاوه بر تشدید ضایعات پوستی و افزایش فشارخون، می تواند باعث عود بیماری لوپوس گردد. 8- قبل از مصرف هرگونه داروئی که پزشک دیگری برای شما تجویز نموده است با پزشک خود مشورت نمائید. منبع :انجمن حمایت از لوپوس

انواع لوپوس

 

لوپوس پوستی:

در این نوع لوپوس، فقط پوست بیمار درگیر می شود و بقیه دستگاه ها مثل کلیه، مغز،ریه،قلب سالم هستند. این بیماران دارای ضایعات پوستی می شوند که به ضایعه دیسکوئید معروف است. دیسکوئید به ضایعات پوستی گرد، قرمز رنگ و کمی برجسته با پوسته های خیلی ظریف روی آن گفته می شود. ضایعه معمولا برروی پوست صورت و سر و جاهای دیگر ایجاد می شود. پس از بهبودی، معمولا جای ضایعه برروی بدن باقی می ماند. بیماران مبتلا به لوپوس پوستی، معمولا درگیری ارگانهای دیگر پیدا نمی کنند ولی حدود 5 تا 10 درصد از آنها به لوپوس سیستمیک تبدیل می شوند، یعنی ممکن است درگیری ارگانهای دیگر پیدا کنند. بیماران مبتلا به لوپوس پوستی بهتر است تحت نظر یک متخصص پوست آشنا به لوپوس باشند، به طوری که در هر ویزیت بررسی های لازم از نظر بالینی و آزمایشگاهی برای بررسی لوپوس سیستمیک و درگیری ارگانها انجام شود و در صورت بروز هر علامت بالینی یا آزمایشگاهی به روماتولوژیست ارجاع شوند. بیماران مبتلا به لوپوس پوستی ممکن است علاوه بر درمانهای موضعی که توسط پزشک متخصص پوست تجویز می شود، لازم باشد تحت درمان داروهای خوارکی نیز قرار گیرند.

لوپوس سیستمیک:

در لوپوس سیستمیک قسمت های مختلف بدن می توانند گرفتار شوند. البته این به این معنا نیست که همه بیماران مبتلا به لوپوس سیستمیک، دچار درگیری همه ارگانها می شوند، بلکه معمولا افراد مبتلا به لوپوس سیستمیک، درگیری چند ارگان شایع مانند پوست، مفصل، سیستم خونی وگاهی درگیری کلیه را دارند.

ارگانهائی که می توانند در اثر بیماری لوپوس درگیر شوند شامل: پوست، مفصل، کلیه، مغزو سیستم عصبی، پرده های اطراف ریه وقلب، سیستم خونی، عضله، قلب و ریه، عروق خونی، چشم، سیستم گوارش و کبد می باشند.

لوپوس داروئی:

تعداد اندکی از افراد نرمال با مصرف بعضی از داروها شامل هیدرالازین، پروکائین آمید ، داروهای ضد فشار خون، داروهای ضد تشنج، آنتی بیوتیک ها و داروهای ضد قارچ و تعدادی از داروهای دیگر، دچار علائم شبیه بیماری لوپوس می شوند. علائم شامل: درد و تورم مفصل ها، ضایعات پوستی، تب، درد قفسه سینه می باشند. این افراد معمولاً درگیری کلیه و یا مغز پیدا نمی کنند. همچنین تست ANA (آ. ان. آ) در این بیماران همانند بیماران لوپوسی مثبت می شود. علائم این افراد معمولا با قطع دارویی که این علائم را ایجاد کرده است کاملا برطرف می شود. اگر با قطع دارو، علائم پس از حدود 6 ماه باقی ماند، ممکن است فرد به بیماری لوپوس دچار شده باشد.

لوپوس نوزادی:

در موارد نادری، نوزادانی که از مادران لوپوسی متولد می شوند دچار یک سری علائم گذرا در ابتدای تولد می شوند. این نوزادان هنگام تولد دارای راش پوستی، کاهش گلبولهای خون و گاهی مشکلات کبدی می شوند. این علائم به تدریج پس از چند ماه به طور کامل برطرف می شوند. علت این اختلال، عبور نوعی آنتی بادی (پادتن) از بدن مادر به جنین است. امروزه با بررسی این آنتی بادی در مادرانی که قصد حاملگی دارند، و همچنین با بررسی قلب جنین در دوران حاملگی، این عارضه نیز قابل تشخیص و درمان می باشد.

منبع :انجمن حمایت از لوپوس