تنظیم دوچرخه برای کاهش آسیب های حین دوچرخه سواری

دوچرخه سواری ورزشی هوازی و مفرح است. با این حال در صورت مراعات نکردن اصولی خاص میتواند مانند بسیاری از ورزش های دیگر با آسیب هایی به بدن همراه باشد. یکی از عوامل زمینه ساز این آسیب ها تنظیم نبودن دوچرخه است. دوچرخه ادامه اندام های حرکتی بدن انسان برای حرکت روی زمین است. پس باید با این اندان ها هماهنگ باشد. دقت به چند قسمت از دوچرخه برای تنظیم بودن اهمیت بیشتری دارد. تنظیم ارتفاع زین دوچرخه تاثیر فراوانی در راحت بودن دوچرخه سوار دارد. اگر زین خیلی پایین باشد فشار زیادی به عناصر جلوی زانو مانند تاندون عضله چهارسر ران و غضروف کشکک و تاندون کشکک وارد میشود و در صورتی که زین زیادی بالا قرار گیرد همسترینگ ها در پشت زانو تحت کشش قرار گرفته و ممکن است درد پشت زانو ایجاد شود. یک قانون خوب برای تنظیم ارتفاع زین این است که وقتی روی زین نشسته و کف پای خود را بر روی پدال قرار میدهیم و آن را در پایین ترین وضعیت خود یعنی ساعت شش قرار میدهیم زانو باید زاویه ای حدود 30-25 درجه داشته باشد.  زاویه بین ران و ساق وقتی رکاب پایین است باید حدود 30-25 درجه باشد جلو و عقب بودن زین هم تاثیر زیادی در نیروهای وارده به زانو دارد. وقتی که زین زیادی به عقب رفته است موجب کشیده شدن ایلیوتیبیال باند میشود. یک روش خوب برای تنظیم جلو و عقب بودن زین اینست که روی زین نشسته و پای خود را بر روی پدال گذاشته و آن را در وضعیت ساعت سه قرار میدهیم. در این وضعیت ساق باید کاملا عمودی قرار گیرد یا به سخن دیگر شاقولی که از جلوی کشکک به پایین آویزان میشود باید از وسط پدال عبور کند.                     شاقول در جلوی زانو محل دیگر تنظیم دسته های دوچرخ است. دسته های دوچرخه باید حدود 2-1 اینچ پایینتر از سطح زین قرار گیرند. این دسته ها باید آنقدر با هم فاصله داشته باشند که در حین رکاب زدن به آرنج ها برخورد نکنند. این فاصله باید در حدود عرض شانه دوچرخه سوار باشد. البته دسته های یک دوچرخه کوهستان را قدری بالاتر قرار میدهند. دسته ها باید طوری باشند که وقتی دوچرخه سوار بر روی زین قرار گرفته و دسته های دوچرخه را میگیرد بازوهای وی عمود بر تنه او بوده و آرنج ها کمی خم باشند.                        زاویه بازو و تنه

منبع :ایران ارتوپدی

دوچرخه سواری و آسیب های زانو

زانو شایعترین محل آسیب در دوچرخه سوارها است. درد زانو در یک دوچرخه سوار میتواند در جلو یا پشت و یا در طرف داخل یا خارج آن احساس شود.

درد سمت خارجی زانو

مهمترین عامل درد در سمت خارج زانو و مفصل ران دوچرخه سندروم سوار ایلیوتیبیال باند است. ایلیوتیبیال باند یک نوار بافتی پهن در سمت خارجی ران و زانو است. وقتی این نوار بافتی قابلیت انعطاف کمی داشته باشد در حین رکاب زدن و با خم و راست شدن مکرر مفصل زانو، به کندیل خارجی استخوان ران سایش پیدا کرده و موجب درد زانو میشود. مهمترین عوامل فشار بیش از حد به ایلیوتیبیال باند عبارتند از

 

• ارتفاع نامناسب زین

• دسته پدال (کرانک) بلند

• استفاده از دنده های سنگین

• فاصله کم پدال ها

• چرخش پاها به داخل وقتی روی پدال قرار گرفته اند

• کم بودن آزادی چرخش پدال Pedal float

درد سمت داخلی زانو

مهمترین علل درد داخل زانو کشیده شدن رباط جانبی داخلی و تاندنیت و بورسیت پس آنسرینوس است. عوامل زیر در ایجاد این بیماری ها تاثیرگذار هستند

• زیاد بودن فاصله پدال ها از هم

• چرخیده بوده پاها به خارج روی پدال

• محدود بودن آزادی چرخش پدال Pedal float

           چرخش پا به خارج بر روی پدال

درد جلوی زانو

مهمترین علل درد جلوی زانو در دوچرخه سواران کندرومالاسی کشکک، تاندنیت کشکک، تاندنیت چهارسر و بیماری پلیکای داخلی است. عوامل زیر در ایجاد این بیماری ها تاثیرگذار هستند

• استفاده زیاد از دنده های سنگین

• ارتفاع پایین زین یا خیلی جلو بودن آن

• گذاشتن پا در جلوی پدال

• بلند بودن دسته پدال

درد پشت زانو

مهمترین علل درد پشت زانو کشش عضلات و تاندون همسترینگ است. عوامل زیر در ایجاد این بیماری تاثیرگذار هستند

• زیاد بالا بودن یا زیاد به پشت بودن زین دوچرخه

• آزاد بودن زیاد در چرخش پدال Pedal float

منبع :ایران ارتوپدی

آسیب های ورزشی در دوچرخه سواری

راه رفتن، دویدن و شنا کردن فعالیت هایی هستند که از لحاظ مصرف انرژی بهره وری بالایی ندارند. بسیاری از حیوانات در طی مسافت های طولانی، نسبت به انسان انرژی کمتری مصرف میکنند. یکی از ابزارهایی که بشر برای حل این نقیصه از آن استفاده کرده دوچرخه است. با استفاده از دوچرخه کارآیی و بهره وری مصرف انرژی انسان در طی مسافت های طولانی در حد بهره وری انرژی در پرندگان بالا میرود. بیش از دویست سال است که مردم برای جابجایی خود، به منظور تفریح و یا برای ورزش کردن از دوچرخه استفاده میکنند. اندازه های هر دوچرخه باید با اندازه های فرد استفاده کننده از آن هماهنگ باشد. دوچرخه مانند یک لباس که میپوشیم باید اندازه ما باشد. دوچرخه در واقع امتداد اندام های حرکتی ما است و ارتباط بسیار نزدیکی بین این دو وجود دارد. شاید کمتر وسیله ورزشی را بتوان نام برد که مانند دوچرخه بر روی بدن تاثیر بگذارد و ارگونومی آن بر روی استفاده بهتر از آن تا این اندازه موثر باشد. این وسیله مفید جدای از منافعی که دارد میتواند موجب بروز آسیب هایی هم در بدن انسان بشود. بسیاری از مشکلات و آسیب های ایجاد شده در حین دوچرخه سواری به علت میزان نبودن ارتفاع زین، جلو و عقب بودن زین، ارتفاع دسته، فاصله دو دسته از هم، طول دسته رکاب و بسیاری متغیرهای دیگر ایجاد میشوند. بسیاری از آسیب های دیگر هم صرفا به علت ناآشنایی ورزشکار در تعامل و استفاده درست از دوچرخه و در نتیجه تکنیک نامناسب بوجود میاید. عامل مهم دیگر در بروز آسیب های ناشی از دوچرخه سواری و ایجاد درد های اندام، فشار بیش از حد ورزشکار به بدن خود است. وی میخواهد خیلی سریع به حد مورد انتظار خود برسد و به همین خاطر فشار زیادی به بدن وی وارد میشود. در این حالات یا تاندون ها و رباط های وی هنوز قابلیت انعطاف لازم را برای تحمل ورزش سخت و طولانی مدت پیدا نکرده اند و یا قدرت عضلات فرد به اندازه کافی نیست. این عدم تعادل بین قابلیت انعطاف بافت های نرم و مفاصل و کم بوده قدرت عضلانی فرد از یک طرف و فشار زیادی که ورزشکار به خود میاورد میتواند موجب بروز آسیب شود. کشیدگی های عضلاتی و تاندونی از شایعترین آسیب های دوچرخه سواری هستند که میتواند به علت همین ناهماهنگی ایجاد شود. نیمی از دوچرخه سواران از مشکلاتی در گردن خود شاکی هستند. ناراحتی زانو در حدود 40 درصد دوچرخه سواران دیده میشود و مشکلاتی در پشت و کشاله ران هم در 36 درصد. تعدادی از دوچرخه سواران هم ناراحتی هایی در کمر و دست ها دارند. از مهمترین و شایعترین آسیب ها در دوچرخه سواری آسیب به سر و صورت است. آسیب های سر از خراشیدگی و زخم های سر و صورت گرفته تا شکستگی و ضربات مغزی از جمله آسیب های احتمالی در حین دوچرخه سواری هستند. در مقالات بعدی مشکلاتی که دوچرخه سواری میتواند در اندام های مختلف بدن انسان ایجاد کند مورد بحث قرار میگیرد.

منبع :ایران ارتوپدی

برای پیشگیری از حوادث ورزشی باید به چه نکاتی توجه کرد - اسب سوار

• قبل از شروع ورزش بدن خود را گرم کرده و نرمش های کششی را به اندازه کافی انجام دهید.
• باید با مراقبت ها و کمک های اولیه آشنا باشید تا در صورت آسیب بتوانید به مصدوم کمک کنید.
• از قبل آماده باشید تا در صورت آسیب شدید و نیاز به اورژانس چگونه در کوتاه ترین زمان مراقبت های پزشکی لازم را در اختیار مصدوم قرار دهید. 

برای پبشگیری از حوادث احتمالی ورزشی در حین انجام اسب سواری به نکات زیر توجه کنید :
اسب سواری ورزش خوبی برای تمام قسمت های بدن است ولی اگر در حین انجام آن نکاتی را رعایت نکنیم ممکن است آسیب های فراوانی را به خودمان وارد کنیم. شایعترین آسیبی که در حین انجام این ورزش پیش میاید آسیب به اندام فوقانی در هنگام افتادن از اسب است. این آسیب ها میتواند یک کوفتگی یا رگ به رگ شدن یا کشیدگی عضلانی باشد و یا ممکن است موجب شکستگی مچ دست یا شانه یا آرنج شود. آسیب به ستون مهره ها و سر و گردن و حتی مرگ هم میتواند از خطرات اسب سواری باشد. در زیر نکاتی برای کاهش احتمال آسیب در حین اسب سواری یادآوری میشود

• در حین اسب سواری حتما از کلاه ایمنی استفاده کنید

• از چکمه چرمی با پاشنه کوتاه استفاده کنید. لباس های شما باید راحت باشند ولی خیلی شل و آزاد نباشند.

• قبل از شروع اسب سواری تمام تجهیزات را از لحاظ سالم بودن امتحان کنید

• مراقب باشید که اندازه زین مناسب شما بوده و زین به درستی روی اسب بسته شده باشد

• تمام تجهیزات را محکم به اسب ببندید

• اگر تازه کار هستید باید از رکاب هایی استفاده کنید که در صورت زمین خوردن از اسب جدا شوند.

• اسب سواران جوان باید همیشه تحت نظر یک فرد خبره ورزش کنند.

• اسب سواران تازه کار باید در محیط های بسته و مسطح سواری کنند

• اگر تازه کار هستید هرگز با اسب پرش انجام ندهید. پرش با اسب مستلزم مهارت کافی است

• اگر احساس میکنید در حال زمین خوردن هستید به محض زمین خوردن بسرعت غلت زده و از اسب دور شوید

• در هنگام خستگی یا اگر دارو مصرف کرده اید سوار بر اسب نشوید

• فراموش نکنید که شما سوار بر یک ماشین نیستید بلکه سوار بر یک موجود زنده هستید که نسبت به اتفاقات اطراف واکنش های مخصوص به خود را دارد

• اسب ها به حرکات و صداهای ناگهانی بسیار حساسند و واکنش نسان میدهند. برای واکنش ناگهانی اسب اماده باشید

• هیچوقت پشت سر اسب راه نروید و از طرف شانه به آن نزدیک شوید.اینطور آنها احساس امنیت بیشتری میکنند. شما هم همینطور

• به سر و گوش های اسب توجه کنید. اسب ها یک یا هر دو گوش های خود را به طرف صدا متوجه میکنند. یک اسب با گوش های آویزان ممکن است بیمار باشد و یک اسب با گوشهای برافراشته ممکن است عصبانی باشد

در ورزش اسب سواری احتمال بروز آسیب های ورزشی زیر زیاد است

• آسیب گردن بدنبال سقوط از اسب

• دررفتگی مفصل آکرومیوکلاویکولار بدنبال افتادن از اسب و سقوط بر روی شانه

• شکستگی های زانو

منبع :ایران ارتوپدی

برای پیشگیری از حوادث ورزشی باید به چه نکاتی توجه کرد - اسکی

• قبل از شروع ورزش بدن خود را گرم کرده و نرمش های کششی را به اندازه کافی انجام دهید.
• باید با مراقبت ها و کمک های اولیه آشنا باشید تا در صورت آسیب بتوانید به مصدوم کمک کنید.
• از قبل آماده باشید تا در صورت آسیب شدید و نیاز به اورژانس چگونه در کوتاه ترین زمان مراقبت های پزشکی لازم را در اختیار مصدوم قرار دهید. 

برای پبشگیری از حوادث احتمالی ورزشی در حین انجام ورزش های زمستانی به نکات زیر توجه کنید :
ورزش های زمستانی از جمله مفرح ترین ورزش ها هستند ولی میتوانند با خطرات زیادی هم همراه باشند. بسیاری از این آسیب ها در ساعات پایانی روز که مردم خسته هستند ایجاد میشود. آنها در این ساعات میخواهند از آخرین لحظات روز استفاده کنند و دور آخرشان را هم بروند و اینجاست که خطر در کمین است.

در مواردی که بدن ورزشکار در شرایط مناسبی باشد ولی احساس خستگی میکند یا درد دارد باید ورزش را متوقف کند. در این صورت احتمال بروز آسیب کم میشود.

برای کم کردن احتمال آسیب های ورزشی در حین انجام ورزش های زمستانی به نکات زیر دقت کنید

• هرگر تنها ورزش نکنید

• قبل از شروع ورزش مطمئن باشید بدن شما سر فرم است

• قبل از شروع حتما بدن خود را گرم کنید

• حتما از وسایل مناسب مثل کلاه ایمنی و عینک و دستکش مناسب استفاده کنید

• حتما کنترل کنید وسایل شما سالم است

• لباس های شما باید چند لایه باشند بطوریکه شما را گرم و خشک نگه داشته و از باد محافظت کنند. چند لایه باشند تا بتوانید مقدار آنها را برحسب شرایط محیط کم و زیاد کنید

• از قواعد ورزش پیروی کنید

• یاد بگیرید که چگونه در موقع لزوم بطور اصولی و کنترل شده زمین بخورید

• به هواشناسی در مورد کاهش درجه حرارت و یا ورزش طوفان در ساعات پیش رو توجه کنید

• اگر سرما زده شده اید سریعا به پناهگاه بروید. مطمئن باشید همراهان شما میدانند در موقع خطر چگونه باید به هم کمک کنند

• قبل و در حین و بعد از ورزش آب زیاد بنوشید

• وقتی خسته هستید یا درد دارید ورزش نکنید

در ورزش اسکی احتمال بروز آسیب های ورزشی زیر بیشتر است

• آسیب رباط صلیبی قدامی

• آسیب رباط جانبی

• آسیب رباط جانبی خلفی

• آسیب منیسک

• آسیب رباط جانبی شست دست

• آسیب رباط های مچ دست

• پارگی روتاتور کاف

• ناپایداری شانه

• دررفتگی شانه

• دررفتگی مفصل آکرومیوکلاویکولر

• آسیب ویپلش

منبع :ایران ارتوپدی