2- نداشتن عوارض جانبی و اثرات سوء بسیاری از داروها.
3- تنظیم کل فعالیت مغز در نوروفیدبک
کندرومالاسی یا نرمی غضروف
کشکک شایعترین علت درد جلوی زانو است و بیشتر در جوانان دیده میشود. علت
بیماری به درستی مشخص نیست ولی میتواند موجب کاهش مقدار کندروئیتین سولفات
بافت همبند غضروف کشکک شود. غضروف کشکک رنگ روشن و شفاف خود را از دست داده
و به حالت زرد کدر درمیاید. سطح غضروف کشکک ناهموار و ریش ریش میشود. به
تاندنیت کشکک Patellar tendonitis بیماری زانوی جهندگان Jumper's knee هم
میگویند و علت آنست که این بیماری در ورزشکارانی که حرکات پرشی و جهشی را
زیاد انجام میدهند مانند والیبالیست و بسکتبالیست ها بیشتر دیده میشود. این
بیماری به علت التهاب تاندون کشکک (تاندون بین استخوان کشکک و توبرکل تیبیا)
ایجاد میشود و علامت مهم آن درد زانو در زیر استخوان کشکک است. این درد در
هنگامی که بیمار زانوی خود را بر علیه مقاومتی مستقیم و صاف میکند بیشتر
میشود. درمان این بیماران شامل انجام نرمش های کششی و تقویتی عضلات چهارسر
ران و مکانیسم اکستانسور است. تاندنیت
یا التهاب تاندون عضله چهار سر به علت التهاب در محل چسبیدن تاندون عضله
چهارسر ران به لبه بالایی استخوان کشکک ایجاد شده و موجب درد جلوی زانو
میشود. درمان تاندنیت عضله چهار سر انجام نرمش های کششی و تقویتی عضله
چهارسر و مکانیسم اکستانسور است. بورسیت جلوی کشکک بر اثر التهاب بورس جلوی کشکک ایجاد میشود و بیشتر در کسانی است که زیاد زانو میزنند. علائم بیماری شامل درد و تورم درست جلوی کشکک است. بورسیب
پس آنسرینوس در اثر التهاب بورسی است که در زیر تاندون های پس آنسرینوس یا
پنجه غازی وجود دارد. علامت مهم این بیماری درد در زیر زانو در سطح داخلی
است. درمان این بیماری شامل کاهش فعالیت های بدنی و گرمای موضعی است.
گرچه درد جلوی زانو میتواند بر اثر آسیب های حاد مانند پارگی تاندون چهارسر یا پارگی تاندون کشکک یا شکستگی های کشکک ایجاد شود، مهمترین علل درد مزمن جلوی زانو عبارتند ازکندرومالاسی کشکک
تاندنیت کشکک
تاندنیت عضله چهارسر Quadriceps tendonitis
بورسیت جلوی کشکک Prepatellar bursitis
بورسیت پس آنسرینوس Pes anserinus bursitis
منبع : ایران ارتوپدی
2- نداشتن عوارض جانبی و اثرات سوء بسیاری از داروها.
3- تنظیم کل فعالیت مغز در نوروفیدبک
الف : بیماریهایی که نوروفیدبک و بیوفیدبک در درمان آنها تاثیر بسزایی دارد :
1- بیش فعالی کودکان و بزرگسالان ( ADHD ) و (ADD)
2- عدم کنترل ادرار در خانمها
ب : بیماریهایی که نوروفیدبک و بیوفیدبک در درمان آنها موثرند :
1- اضطراب و تعریق دستها
2- دردهای مزمن
3- بیماری صرع
4- یبوست
5- میگرن
6- فشارخون
7- بیماریهای مربوط به مفصل فک
8- چاقی
9- بیماری وسواس
10- اوتیسم
11- اختلالات خواب
12- اختلال در یادگیری
13- تیکها
14- آسم
15- افزایش توان ذهنی
16- افزایش مهارتهای ورزشی
17- وزوز گوش
18- افسردگی
19- استرس
ج : بیماریهایی که نوروفیدبک و بیوفیدبک تا حدودی موثرند :
1- الکلیسم و اعتیاد
2- سندرم بعد از ضربه های مغزی و موج گرفتگی PTSD
3- فیبرومیالژی
4- بیماریهای مربوط به اختلال کنترل مدفوع در بچه ها
5- اختلال کنترل ادرار در مردان
6- دیابت
7- آرتریت
همه چیز در سالهای دهه 1960 شروع شد. دکتر باری استرمان Barry
Sterman ، محقق دانشگاه UCLA کالیفرنیا، مشغول به انجام تحقیقاتی درباره
فعالیت عصبشناختی مرتبط با خواب بود که در خلال آن موفق به کشف امواج 14
هرتز در EEG مغز گربههای مورد آزمایش گردید.
این امواج با کاهش تنش عضلانی در گربهها ارتباط داشتند و بعدها نام SMR به خود گرفتند. دکتر استرمان و گروهش به تحقیقات خود ادامه دادند تا ببینند که آیا گربهها در ازای دریافت پاداش (شیر)، تولید امواج SMR در مغز خود را افزایش میدهند یا خیر؟ پاسخ مثبت و نتیجه رضایتبخش بود. به دنبال آن دکتر استرمان هدایت تحقیقاتی برای NASA را برعهده گرفت که در آن به ارزیابی سمی بودن سوخت موشک پرداخت (افرادی که در معرض سوخت قرار میگرفتند دچار حالات استفراغ، سردرد، افزایش دم و بازدم (هواگیری)، توهم و تشنج میشدند).
دکتر استرمان گربهها را در معرض مقدار زیادی سوخت قرار داد و در آنها حالات استفراغ، سر و صدا، افزایش هواگیری، بزاقآوری، حملات تشنجی و مرگ را به دنبال هم مشاهده کرد. اما یک گروه از گربهها واکنش دیگری نشان دادند که باعث تعجب گروه تحقیق شد. آنها توانستند وقوع حملات را در دوز بیشتری نسبت به دوز قابل تحمل برای گربههای دیگر متوقف کنند.
گروه با مراجعه به سوابق گربهها دریافتند که این گروه از گربهها پیش از این طی مطالعه خواب، تحت آموزش SMR قرار گرفته بودند. دکتر استرمان تحقیقات خود را روی انسان و در مورد بیماران مبتلا به صرع ادامه داد. او تاکنون مقالات زیادی درباره استفاده از نوروفیدبک نوشته است.
این روش درمانی با سایر روشهای درمانی حاضر کاملا متفاوت است ، و بیمار در نقش محصل و دانشجو ، پزشک در نقش معلم و دستگاه نوروفیدبک در نقش ابزار آموزشی و مطب یا کلینیک در نقش کلاس آموزشی است .
بیمار در طی جلسات این کلاس های آموزشی یاد می گیرد که چگونه خودش با اصلاح امواج مغز خود بر بیماری اش غلبه کند و تا آخر عمر و بدون مصرف دارو زندگی سالمی داشته باشد.
لابد از خود می پرسید که چگونه این کار امکان پذیر است ، مگر می شود که انسان خودش یاد بگیرد بر بیماری اش مسلط شود ؟
مکانیسم این کار و نحوه انجام آن چگونه است ؟
درست است که باور کردنش مشکل است ولی این روش درمانی یکی از روشهای درمانی ثابت شده در مجامع معتبر علمی دنیا می باشد که شمار زیادی از بیماری ها بدین ترتیب تحت درمان قرار می گیرد.
مغز انسان از میلیونها سلول عصبی که ارتباطات تنگاتنگی با یکدیگر دارند تشکیل شده که با همدیگر تبادل الکتریکی و شیمیایی دارند ، علم نوروفیدبک بر اساس تغییرات الکتریکی مغز پایه گذاری شده ، بدین ترتیب که تبادلات الکتریکی بین سلولها ایجاد میدانهای الکتریکی می کند که توسط دستگاه الکتروآنسفالوگرافی ثبت می شود . در بعضی از بیماریهای مربوط به سیستم عصبی بصورت موضعی و در یک ناحیه بخصوصی از قشر مغز فعالیت الکتریکی مغز تغییر پیدا می کند که ممکن است کم یا زیاد شود برای مثال در بچه هایی که دچار بیش فعالی و یا ADHD هستند در نواحی فرونتال مغز امواج بتا با فرکانس بالای 14 هرتز کمتر شده و در عوض امواج آهسته تتا با فرکانس 4-8 هرتز بیشتر می شود.
با روش درمانی نوروفیدبک بیمار یاد می گیرد که چگونه فعالیت الکتریکی ناحیه ای از مغز که دچار اختلال شده اصلاح کند و آن را به حالت طبیعی در آورد و چون چگونگی کار را طی چند جلسه یاد می گیرد ، هرگز آن را فراموش نخواهد کرد و در مقایسه با درمان داروئی بهبودی برای مدت خیلی طولانی تری ادامه خواهد داشت و شاید بیمار تا آخر عمر از بیماری درمان شده توسط نوروفیدبک رهایی یابد .