اثرات مخرب امواج اطراف کامپیوتر بر سلامت

اگر چه در اطراف ما تنها کامپیوتر نیست که امواج الکترومغناطیس را از خود ساطع می کند، اما یکی از پر استفاده ترین وسائل الکتریکی است که امروزه در خدمت بشر قرار گرفته است. این امواج به دلیل حرکت الکترون ها درون سیم های فلزی ایجاد می شوند.

---

کامپیوترهایی که در اطراف ما وجود دارند و ما در حال استفاده از آنها می باشیم، مانند هر وسیله الکترومغناطیسی دیگر، امواج الکترومغناطیس از خود ساطع می کنند. این امواج به دلیل حرکت الکترون ها در داخل سیم های فلزی ایجاد می شوند.

اندازه گیری امواج الکترومغناطیس وسایل الکتریکی، توسط وسیله ای به نام گاوس متر انجام می شود. اگر چه در اطراف ما تنها کامپیوتر نیست که امواج الکترومغناطیس از خود ساطع می کند، اما یکی از پر استفاده ترین وسائل الکتریکی است که امروزه در خدمت بشر قرار گرفته است.

با یادگیری چگونگی کنترل امواج الکترومغناطیس، می توان گام موثری در ارتقای سلامت استفاده کنندگان از کامپیوتر برداشت.

1- خاموش کردن کامپیوتر

یکی از موثرترین کارها برای قطع امواج الکترومغناطیس کامپیوتر، خاموش کردن آن می باشد.

بسیاری از ما ساعت های زیادی را در مقابل کامیپوتر می نشینیم و زمان هایی که از آن استفاده نمی کنیم، کامپیوتر را روی حالت آماده باش قرار می دهیم و آن را خاموش نمی کنیم، بدون آنکه به آثار مخرب امواج الکترو مغناطیس در مدت زمان طولانی بیندیشیم.

جالب است بدانید اگر گاوس متر را برای اندازه گیری مقدار امواج الکترومغناطیس در نزدیکی دستگاه خاموش قرار دهیم، باز هم مقداری امواج الکترو مغناطیس را نشان می دهد.

به عبارت دیگر حرکت الکترون ها در داخل سیم برق، حتی با خاموش کردن دستگاه ادامه پیدا می کند. اگرچه بسیار ضعیف تر از زمانی است که کامپیوتر روشن و آماده به کار است.

کابل ها و سیم های برق از عمده ترین مناطقی هستند که امواج الکترومغناطیسی را به بیرون ساطع می کنند

2- جدا کردن سیم های برق کامپیوتر از پیریز برق

اگر بخواهیم هیچ گونه حرکت الکترومغناطیس در داخل سیم ها نداشته باشیم، باید به طور کامل سیم های برق کامپیوتر را از پیریز جدا کنیم. اگر در این حالت گاوس متر را برای اندازه گیری به کار گیریم، کاهش میزان امواج الکترو مغناطیس را در این حالت با زمانی که کامپیوتر خاموش است و سیم ها متصل به پیریز می باشند را خواهیم دید.

3- استفاده از محافظ میدان مغناطیسی

محافظ میدان مغناطیسی از آلیاژهای مخصوصی ساخته شده است که امواج الکترومغناطیسی را در خود نگه داشته و مانع از انتشار آن به اطراف می شود.

4- استفاده از محافظ کابل های برق

کابل ها و سیم های برق از عمده ترین مناطقی هستند که امواج الکترومغناطیسی را به بیرون ساطع می کنند. بنابراین با استفاده از محافظ برای آنها تا حد زیادی جلوی امواج سیم های برق را می توان گرفت و در ارتقای سلامت افرادی که در آن محیط مشغول به کار هستند، گام موثری برداشت.

چند تذکر

هنگام استفاده از مانیتور سعی کنید که از محافظ صفحه مانیتور برای کاهش آسیب رسانی این امواج به اعضای بدن خود استفاده کنید.

اگرچه استفاده از این وسایل به طور مستقیم و دفعه ای آسیب نمی رسانند، اما در صورتی که استفاده مداوم و طولانی مدت داشته باشید، آثار مخربی را روی اعضای بدن مصرف کننده ها خواهد گذاشت.

اثرات امواج الکترومغناطیس روی سلامت اعضای بدن

میدان های الکتریکی که در اثر امواج الکترومغناطیسی تجهیزات الکتریکی به وجود می آیند، نامرئی هستند، اما سرشار از انرژی می باشند، طوری که اگر میزان این امواج از حدی بالاتر برود، احتمال می رود که خطراتی را برای سلامت انسان ها در پی داشته باشند.

این میزان خطرناک در اطراف سیم های برق بدون محافظ که ولتاژهای قوی از آنها عبور می کنند وجود دارد.

ژنراتور های برق و موتور های برق هم از وسایل الکتریکی خطرناک  هستند.

یکی از آثار مضر امواج الکترو مغناطیس بر روی سلامت انسان ها، بروز انواع سرطان ها می باشد. اگرچه این ارتباط از جمله بحث برانگیز ترین مسائل پزشکی بوده است، اما تحقیقات مختلف نشان داده است در مناطقی که میزان امواج الکترو مغناطیس ساطع شده زیاد می باشد، به همان نسبت میزان شیوع انواع سرطان ها هم زیاد می باشند.

شایع ترین سرطان های گزارش شده در این رابطه، سرطان سینه و سرطان مغز می باشد.

علاوه بر آن، امواج الکترومغناطیس می توانند سبب تضعیف سیستم ایمنی بدن شوند.

به بیمارانی که از مشکلات قلبی رنج می برند، توصیه می شود که موارد گفته شده را در ارتباط با محیط زندگی خود رعایت کنند و در مناطقی زندگی کنند که امواج الکترو مغناطیس کمتری در جریان باشد.

تحقیقات مختلف نشان داده است که این امواج، بر روی ضربان قلب اثر می گذارد و آن را از حالت طبیعی خارج می کند.

بدترین شکل تداخل امواج، هنگام استفاده همزمان از تلفن همراه و مایکروویو است

تلفن همراه هم بی ضرر نیست

استفاده هم زمان از وسایلی که امواج الکترومغناطیس را از خود ساطع می کنند، سبب تشدید آثار تخریبی بر سلامت انسان ها می شود.

یکی از وسایل پر استفاده امروزی که امواج الکترومغناطیس از خود ساطع می کند، تلفن همراه می باشد.

اثرات تداخل استفاده از تلفن همراه و وسایل دیگر مانند مایکروویو، رایانه و هم چنین مصرف داروهای مختلف بسیار حائز اهمیت است. تداخل استفاده از تلفن همراه و وسایل یاد شده اثرات سوء امواج تلفن همراه را تشدید می‌کند.

هم چنین بدترین شکل تداخل، هنگام استفاده همزمان از تلفن همراه و مایکروویو است.

از سوی دیگر شرایط استفاده از تلفن همراه در اثرات آن تعیین‌کننده است. به عنوان مثال استفاده از تلفن همراه در مکان‌های مسقف و شهرهای آلوده، مقدار خـاصی را طلب می‌کند.

 تبیان

سوختگی و تماس با مواد شیمیایی و سوزاننده

 

سوختگی بسیار شایع تر از سایر مصدومیت هاست و در اثر حوادث مختلف شامل تماس بدن با شعله، وسایل و مایعات داغ، یا مواد شیمیایی یا جریان الکتریسیته اتفاق می افتد.سوختگی براساس عمق، وسعت محل آن و نسبت سطح سوختگی به تمام بدن، به شرح زیر تقسیم بندی می گردد:

الف) درجه 1-

به صورت قرمزی، درد، حساسیت و گرمی محل سوختگی مشخص می شود.

ب) درجه 2-

در این سوختگی پوست به رنگ صورتی در می آید و متورم، مرطوب و دردناک می شود. به لمس حساس است و معمولاً تاول وجود دارد.ج) درجه 3- پوست به صورت سفید یا زرد مایل به قهوه ای در می آید. درد وجود ندارد و تمام لایه های پوست و زیر آن شامل عضلات، استخوان و چربی دچار سوختگی می شوند. پوست ظاهری خشک دارد و ممکن است درد اصلاً وجود نداشته باشد که ناشی از سوختن اعصاب ناحیه است.

درجه 3	درجه 2	درجه 1
اپیدرم + تمام درم + هیپودرم	اپیدرم+ قسمتی از درم	اپی درم	عمق سوختگی
- تماس با مایعات بسیار داغ - فلزات داغ - سوختگی با مواد سوختنی مانند بنزین و نفت - مواد شیمیایی - سوختگی با برق	- مایعات داغ، بخار آب	- تابش شدید و طولانی خورشید - حرارت های خشک	علت
- سفید شفاف، زرد مایل به قهوه ای یا سیاه - در بچه ها قرمز بسیار تیره	صورتی مایل به قرمز	قرمز و با فشار سفید می شود	رنگ
سخت (Scar)	نرم	نرم	سطح پوست
خشک	مرطوب	معمولی	رطوبت
ندارد	وجود دارد	وجود ندارد یا تاول ریز	تاول
بدون درد	بسیار دردناک حتی حساس به جریان هوا	دردناک	حساسیت به لمس

 

برای تخمین وسعت سوختگی در بدن افراد بالغ از قانون عدد 9 استفاده می شود که هر قسمت بدن با ضریبی از عدد 9 درصد بندی شده و می توان براساس آن وسعت سوختگی را تخمین زد.

قانون 9% یاWallace در سوختگی ها ( تعیین درصد سوختگی بدن)

خردسالان	بزرگسالان
18%	9%	سر و گردن
18%	18%	پشت تنه
18%	18%	جلوی تنه
9%	9%	دست ها هر یک
14%	18%	پاها هر یک
1%	1%	اندام تناسلی

اقدامات اولیه در مصدوم مبتلا به سوختگی

اولین اقدام برطرف کردن عامل سوختگی از بدن مصدوم است که این کار با خاموش کردن آتش، یا دور کردن فرد از محل آتش سوزی و پیچیدن یک پتو به دور وی و جلوگیری از دویدن او، جدا کردن اتصال برق یا سرد کردن مایع  داغ ریخته شده به مصدوم انجام می گیرد. در صورت نیاز به احیای قلبی – ریوی، عملیات را شروع کنید.

درمان سوختگی را براساس نوع و وسعت آن به شرح زیر شروع کنید:

الف) درجه 1- با آب سرد محل سوختگی را خنک کنید.

ب) درجه 2-

با آب سرد آن را شستشو دهید و در صورت وجود تاول از پاره کردن آن خودداری کنید. در صورتی که وسعت آن زیاد باشد مصدوم را به بیمارستان منتقل نمایید.ج) درجه 3- بعد از اقدامات اولیه و پانسمان استریل محل و درمان شوک، مصدوم را به سرعت به بیمارستان منتقل نمایید و در صورت امکان در فواصل معین به وی جرعه جرعه آب بخورانید.

تذکر

1- از جدا کردن لباس هایی که سوخته و به پوست مصدوم چسبیده خودداری کنید.

2- در صورت امکان جواهرات حلقوی مصدوم مثل النگو یا انگشتر را خارج نمایید.

3- دادن اکسیژن به مصدوم کمک بسیار زیادی به وی می کند که بایستی در صورت امکان انجام شود.

پیشگیری

از قرار دادن کبریت و مواد اشتعال زا در دسترس کودکان و افراد عقب افتاده خودداری کنید.

اتصالات برق را به صورت صحیح بپوشانید. همیشه باید یک کپسول آتش نشانی شارژ شده برای مواقع ضروری در دسترس باشد.

  

سوختگی با مواد شیمیایی

مواد شیمیایی می تواند اسیدی یا قلیایی باشد و به شکل های مختلف همچون مواد شوینده، پاک کننده و سفیده کننده، مایع باتری اتومبیل، یا مواد آزمایشگاهی در منازل و محل کار موجود است. سوختگی با این مواد می تواند از نوع شدید ترین سوختگی ها باشد که تا عمق زیادی در بدن نفوذ می کند.

اقدامات اولیه

بعد از تماس با چنین موادی بلافاصله محل سوختگی را با آب زیاد حداقل به مدت 10 دقیقه شستشو دهید.

اقدامات درمانی همانند سوختگی معمولی انجام می شود. در صورت بالا بودن شدت ضایعات، مصدوم را به بیمارستان منتقل کنید. به هیچ وجه برای خنثی کردن ماده شیمیایی از ماده شیمیایی دیگری استفاده نکنید و صرفاً با آب زیاد محل را شستشو دهید.

منبع : آموزش همگانی مقابله با بلایای طبیعی

اسکلرودرما چیست؟

واژه "اسکلرودرما" به معنی "پوست سخت" می باشد. اما با توجه به اینکه به غیر از پوست بعضی از اندامهای دیگر مبتلایان به اسکلرودرما دچار مشکل می شود لذا اسکلرودرما با نام "اسکلروز منتشر" نیز شناخته می شود.

اسکلرودرما بیماری مزمن و ماندگاری است که بر بافت هم بند (بافت ها و ارگان های بدن را به هم می پیوندد) اطراف مفاصل،عروق خونی رگها و اندامهای داخلی ناحیه پوست مبتلا شده تاثیر می گذارد. خانمها سه تا چهار برابر مردان به آن مبتلا می شوند.این بیماری بین سنین 25 تا 50 سال شروع می شود ،ابتلای کودکان و افراد بالای 50 سال به این بیماری نیز به آن مبتلا می شود به ندرت دیده شده است . اگرچه برای بیماری اسکلرودرما درمان قطعی وجود ندارد ولی معالجاتی وجود دارد که زندگی افراد مبتلا به آن را پر بار می کند هر چند محدودیتهایی نیز در فعالیتهای ایشان وجود خواهد داشت. این کتابچه اطلاعاتی در مورد بیماری اسکلودرما در اختیار شما قرار می دهد.در مورد عوامل این بیماری و آزمایشات تشخیص دهنده آن بحث می کند.بدیهی است هر قدر که اطلاعات شما در مورد بیماری بیشتر باشد به کمک پزشک و کادر پزشکی می توانید نقش فعالی در کنترل بیماری و بهبود سلامتی خود داشته باشید. انواع بیماری اسکلرودرما: دو نوع اصلی بیماری اسکلرودرما وجود دارد: اسکلرودرمای موضعی: در این وضیعت تنها تغییرات در قسمت های خاصی از پوست وبافتهای زیر آن ناحیه ایجاد می شود ،این تغییرات نسبتا خفیف هستند و بر اندام های داخلی تاثیر نمی گذارد. اسکلروز منتشر: این بیماری تغییراتی در پوست و قسمتهایی از اندامهای داخلی ایجاد می کند. در این حالت عروق خونی ، مفاصل،سیستم گوارش (مری ،شکم ،روده)و به ندرت شش ،قلب، کلیه و ماهیچه ها را نیز درگیر می کند. . این تغییرات روی بافت همبند صورت می گیرد و بر فعالیت اندامهای مذکور تاثیرمی گذارد . اسکلرودرما از فردی به فرد دیگر متفاوت است. پیش بینی چگونگی پیشرفت این بیماری در افراد مبتلا پیچیده است ، منتهی معمولا تعدادی از اندامهای بدن را درگیر می کند و اغلب بعد از چند سال تثبیت می شود. تاثیر آن بستگی به اندام های درگیر شده دارد. اسکلرودرما در بیماران مبتلا به اسکلروز موضعی از محل بیماری فراتر نمی رود. علت بیماری اسکلرودرما عوامل ایجاد کننده بیماری اسکلرودرما نامشخص هستند.این بیماری مسری نیست و از نسلی به نسل دیگر انتقال پیدا نمی کند.با این وجود همانند بیماری های دیگرممکن است احتمال مبتلا شدن بعضی از افراد خانواده بیشتر باشد. سلولهای بافت همبند افراد مبتلا به بیماری اسکلرودرما پروتئینی به نام کلاژن را بیش از حد ترشح می کنند. کلاژن فراوان ترین پروتئین بدن می باشد که برای نگهداری و اتصال اندام بدن ضروری است اما ترشح بیش از حد آن باعث سفت شدن اندام و اختلال در کار بدن می شود. عروق خونی کوچک هم در بیماری اسکلرودرما آسیب می بینند. از این رو ممکن است بین ساخت بیش ازحد کلاژن و تغییرات عروق خونی ارتباط وجود داشته باشد.کلاژن اضافی شبیه بافت همبند محل زخم است.که باعث سخت و ضخیم شدن اندامهای بدن در همان قسمت ها می شود. سیستم ایمنی نقش مهمی در ترشح کلاژن و رسوب آن دارد .گاهی اوقات کلاژن تحت عوامل ناشناخته شیمیایی تولید می شود.اسکلرودرما احتمالا" به واسطه ترکیبی از عوامل مختلف محیطی و ژنتیکی ایجاد می شود. تحقیقات بیشتر روی بیماری اسکلرودرما درمرکز رماتیسم ایران و مرکز تحقیقات روماتولوژی بیمارستان شریعتی در حال انجام است. اسکلرودرما چگونه شروع می شود و چه تاثیراتی بر جای می گذارد؟ اسکلرودرما اختلال متغیر و بلند مدتی است که معمولا" به آرامی شروع می شود و به تدریج در طی چندین سال بدتر شده و سپس ثابت می شود. گاهی اوقات سریع تر پیشرفت می کند. این بیماری به خودی خود درمان نمی شود.شدت وتاثیرات اسکلرودرما متنوع است با این وجود بروز ناتوانی شدید در این بیماری غیر عادی است. یکی از نشانه های اسکلرودرما حساسیت شدید به سرما است که با نام "عارضه رینود" شناخته می شود.عروق خونی در این عارضه تنگ وباریک می شوند.گاهی اوقات این عارضه با ورود به محیط سرد و یا قرار گرفتن دست در یخچال تحریک می شود .باریک شدن رگ ها باعث کاهش شدید خون شده و پنجه ها و انگشتان دست و پا به نوبت سفید و آبی می شوند.اغلب اوقات در این حالت کرختی و سوزش احساس می شودبا باز شدن مجدد رگ ها خون جریان پیدا می کند و رنگ پوست به حالت طبیعی برگشته و دست ها گرم می شود. بیشتر افراد مبتلا به عارضه رینود به بیماری اسکلرودرما دچار نمی شوند، اما اغلب افرادمبتلا به بیماری اسکلرودرما در بعضی از مراحل بیماری به عارضه رینود مبتلا می شوند. از علائم اولیه دیگر این بیماری تورم دست و پا به ویژه هنگام صبح است . در این حالت پوست پنجه ها و انگشتان متورم به نظر می رسند ، به عبارتی پوست براق شده و چین و چروکهایش ناپدید می شود. پوست صورت نیز سفت و خشک به نظر می آید. پوست 95 درصد افراد مبتلا به اسکلرودرما به ویژه در نواحی دست ،بازوها وصورت سفت و ضخیم می شود.در مراحل پیشرفته بیماری ، بند انگشتان لاغر می شوند.بیشتر اوقات به علت باریک شدن عروق خونی زخم انگشتان ایجاد می شود. در قسمتهایی از بدن افراد مبتلا به اسکلرودرمی کلسیم رسوب می کند .از این رو مفاصل دچار التهاب همراه با درد ، سفتی ، گرم شدگی و حساسیت می شوند .در وضعیت خم شدن مفاصل ، به دلیل سخت شدن پوست و بافت اطراف آنها ممکن است انقباضاتی ایجاد شود،این انقباضات می تواند در انگشتان و یا هر جای دیگری از بدن ایجاد شود. همچنین اسکلرودرما ممکن است بر بافت همبند اندامهای داخلی نیز تاثیر بگذارد.برای مثال ، اگر سیستم گوارشی درگیر شود ماهیچه های مری ضعیف عمل می کنند و عمل بلع را تحت تاثیر قرار می دهند.در این حالت رسیدن غذا به معده خیلی سخت می شود.و سوزش معده به کرات بوجود می آید. گاهی اوقت قسمت های میانی یا انتهایی روده را تحت تاثیر قرار می دهد و فعالیت روده را مختل می کند. آزمایشات تشخیص اسکلرودرما تنها یک آزمایش مشخص برای تشخیص اسکلرودرما وجود ندارد،مجموعه ای از تستهای آزمایشگاهی و بررسی ها نیاز هستند تا مشخص شود که شما به این بیماری مبتلا هستید و یا چه قسمتهایی از بدن تحت تاثیر این بیماری قرار گرفته است.این تستها باید در فواصل زمانی منظمی تکرار شوند تا بتوان سیر بیماری را مشاهده و کنترل کرد. این آزمایشات بسته به نظر پزشک می توانند آزمایش خون ، عکسبرداری با اشعه x ، تستهای تنفسی ، اسکن قلب (اکو) یا بیوپسی پوست باشند. اسکلرودرما بیماری پیچیده ای است که اثرات آن در افراد گوناگون متفاوت است.از این رو برای پزشک امری ضروری است که بیمار را به طور منظم معاینه کند.اگر شدت بیماری زیاد باشد ، بیمار می بایست در بیمارستان بستری شده و تحت درمان و مراقبت ویژه قرار گیرد. درمان بیماری هیچ دارو یا درمان خارق العاده ای برای اسکلودرما وجود ندارد. درمان شامل ورزش، مراقبت از پوست و داروهای مختلفی می باشد که بیماری را کنترل و شرایط بحرانی را مدیریت می کند. داروی ایرانی "آنژی پارس" که به تازگی وارد بازار شده است برای ضایعه های پوستی و عروق کمک کننده خواهد بود. تمرین و حفاظت از مفاصل برنامه ورزشی منظم یکی از مهمترین روش هایی است که عوارض بیماری را به حداقل می رساند. تمرینات ورزشی مداوم، باعث می شود پوست نرم شده ، انقباض انگشتان کاهش یافته و جریان گردش خون راحت تر می شود. تمرینات و حرکت مفاصل آسیب دیده می بایست به آرامی و با ملایمت انجام شود ، ارتزهایارتوپدی سبک splint) (می تواند محافظت های موقتی از مفاصل ایجاد کرده و تا حدودی انقباض پوست را کاهش دهد.فیزیوتراپیست ها و متخصصان کار درمانی نیز می توانند تمرین های ورزشی را آموزش داده و همچنین روش های مناسب محافظت از پوست و مفاصل را ارائه دهند . نظیر موارد ذکر شده راه های زیاد دیگری برای اصلاح عملکرد مفاصل وجود دارد که از حوصله این بحث خارج است. مراقبت از پوست هدف از مراقبت تامین جریان مناسب خون در پوست است تا از ترک خوردن ،کنده شدن و زخم شدن آن محافظت شود. گرم نگهداشتن نوک انگشتان تا پنجه کمک می کند که عروق خونی بازو و دست و پا باز شوند. در هوای سرد این قسمتها سردترین نقاط بدن هستند. به یاد داشته باشید، در این هنگام کلاه بپوشید چون قسمت اعظم گرما از ناحیه سر تلف می شود. بهتر است از گرم کن ،دستکش وجوراب گرم استفاده کنید .پوشش مناسب از شکنندگی پوست و دردناک شدن آن جلوگیری می کند. برای اینکه پوست خود را تا حد امکان نرم نگهداریداز پاک کننده های قوی یا موادی که ایجاد حساسیت پوستی می کنند استفاده نکنید. می بایست از صابونها و کرمهای ضد حساسیت و نرم کننده استفاده نمائید . پس از چند بار کاربرد انواع مختلف آنها بهترین صابون و یا کرم را می توانید انتخاب کنید. اگر سیگار می کشید آن را ترک کنید چون کشیدن سیگار جریان خون پوست را کاهش می دهد. دارو تاثیر داروها در افراد مختلف متفاوت است به عبارت دیگر داروئی که برای یک نفر مناسب است شاید برای شما مفید نباشد.برای درمان عارضه رینود ، داروهایی که عروق قلبی را گشاد یا بزرگتر می کنند پیشنهاد می شوند.در این زمینه چندین نوع داروی خوردنی ، تزریقی یا به صورت مالیدنی روی پوست وجود دارند .برای نرم شدن پوست ازداروهای انتی فیبروتیک یا آنتی کلاژن استفاده کنید. هر چند همیشه این داروها موثر واقع نمی شوند. بهر حال استفاده از دارو عوارض احتمالی خود را خواهد داشت که می بایست حتما" تجویز دارو توسط پزشک و تحت نظر وی باشد ، در صورت بروز عوارض نظیر سوزش معده ، بالا رفتن فشار خون یا تسکین التهاب مفاصل بتوان آن ها را کنترل کرد. رژیم غذائی هیچ شواهدی وجود ندارد که رژیم غذائی عامل اسکلرودرما بوده و یا روی آن تاثیر داشته باشد.با این وجود این بیماری می تواند باعث کاهش وزن شود و یا دربلع مشکل ایجاد کرده و باعث سوزش معده شود. سعی کنید در وعده های غذایی خود تعادل ایجاد کنید و وزن نرمال داشته باشید. اگر مشکل در بلع دارید باید غذا را آرام بجوید،نوشیدن آب یا مایعات مشابه خوردن را راحت تر می کند .خوردن چندین وعده غذایی ایده خوبی است مثلا" به جای سه وعده غذای کامل در روز 6 وعده غذای کوچک میل کنید.اگر امکان دارد سعی کنید بیشترین حجم وعده های غذائی را بجای شب و اواخر آن در اواسط روز میل کنید. اگر سوزش معده پیدا کردید هنگام خواب سر تخت را 15 سانتی متر بالاتر از امتداد بدن قرار دهید. با این روش ، ازبرگشت اسید از معده به مری جلوگیری می شود. بعضی از مشکلات مرتبط با بیماری استرس ممکن است با طولانی شدن دوره بیماری مشکلات اجتماعی وعاطفی بوجود آید و شما را دچار استرس کند. باید بدانید که استرس بر بیماری شما تاثیر مستقیم دارد چون باعث کاهش جریان خون به بعضی از قسمتهای بدن خواهد شد. .شاید ظاهر صورت و دستان شما تغییر کند و این عارضه باعث ناراحتی می شود اما مهم این است که این موضوع شما را دچار استرس نکند.سعی کنید در مورد مشکلات عاطفی و استرسهای ایجاد شده با خانواده یا دوستان صحبت کرده وفشار را بررروی خود کم کنید. پزشک شما یا مددکاران و مشاورین اجتماعی نیز می توانند به شما در مهار استرس و افسردگی کمک کنند. آینده اغلب افراد مبتلا به این بیماری می توانند زندگی خوبی داشته باشند.چرا که قادرند اغلب فعالیتهای روزانه ی خود را انجام دهند.کارهای زیادی انجام می شود تا شدت بیماری کمتر شود.هر چند چشمگیر نیستند ولی تفاوتهای بین ادامه زندگی فعال و سازگار و پایداررا با ناتوانی و زمینگیری مشخص می کند.مهمترین کار تصمیم شخصی فرد مبتلا برای بهتر شدن این بیماری و رویکرد عقل سلیم در درمان می باشد. مرکز روماتیسم ایران به عنوان مرجعی قابل اعتماد ، آماده هر گونه مساعدت به بیماران گرامی مبتلا به اسکلرودرما می باشد.اخیرا" نیز با همکاری شرکت سازنده داروی ایرانی آنژی پارس تحقیقات خود را بر روی کاربرد آن برای بیماران اسکلرودرما آغاز کرده و نتایج بسیار قابل قبولی نیز بدست آمده که انشااله در آینده نزدیک اعلام همگان خواهد شد.

 

شانه دردناک

مشکلات شانه بسیار شایع بوده اما بیشتر اوقات درد شانه کوتاه مدت بوده و نمی توان گفت علت آن حتما بیماری روماتیسمی نظیر آرتریت می باشد این مقاله شرح می دهد که چرا افراد دچار درد شانه شده و به دنبال شرایطی می گردند که بیشتر به نظر می رسد منجر به مشکلات می شود.

شانه ها به سهولت صدمه دیده خصوصا در برخی فعالیت های ورزشی اما این مقاله به طور مستقیم به بررسی آسیب دیدگی شانه ها ناشی از صدماتی که به ویژه در برخی از ورزش ها به وجود می آیند نظیر در رفتگی نمی پردازد.

بیشتر اوقات مشکلات شانه با درمان های بسیار ساده بر طرف می شود و شما نیاز به مراجعه به پزشک ندارید در این جا هدف ارائه درمان های خاص می باشد که برای مشکلات سخت یا مزمن شانه قابل کاربرد باشد.

چگونگی عمکرد شانه

شانه متحرک ترین مفصل بدن می باشد منتهی غالبا به خاطر مشکلات ناشی ازدرد حرکات آن محدود می شود شکل 1- اجزای اصلی شانه را نشان می دهد حرکت در مفصل اصلی شانه (گلنوهومرال) انجام می شود از تیغه اسکاپولا به سمت خلف قفسه سینه  مفصل شانه یک مفصل گوی و کاسرای شکل می باشد که اجازه حرکات متفاوت و زیادی را می دهد مفصل توسط غلاف فیبری محکمی به نام کپسول پوشیده شده است لایه داخلی مفصل،سینویال، مایعی تولید می کند که تغذیه و نرم کردن مفصل را به عهده دارد.

4ماهیچه و قانون های آنها سر آستین چرخنده ای را می سازد که نقش مهمی در عملکرد شانه ایفا می کنند و به تحرک و نگهداری آن کمک می کند.

بروز مشکل در روتیتورکاف می تواند شرایط دردناک متعددی را سبب می شود.

درد از کجا منشا می گیرد

مشکلات شانه ممکن است از جزئی از یک شرایط عمومی مثل آرتریت روماتوئید ، استئو آرتریت یا پلی میالژیا روماتیکا و یا ممکن است مشکلات موضعی تر باشد.

هر نوع دردی درناحیه شانه به علت مشکل در مفصل شانه نمی باشد مشکلات در ناحیه فقرات گردنی برای مثال ممکن است به صورت درد شانه احساس شود هنگامیکه مشکل مربوط به مفصل شانه باشد اغلب در قسمت قدام شانه یا قسمت فوقانی بازو احساس می شود درد گاهی می تواند به سمت قسمت تحتانی بازو تا آرنج منتشر شود. اما اگر درد به سمت پایین تر از قسمت تحتانی بازو منتشر شود یا خارش و سوزش احساس شود اغلب درد مربوط به مشکلات گردن می باشد اگر درد بیشتر به سمت گردن یا کتف باشد منشا درد احتمالاً گردن می باشد درد در قسمت فوقانی شانه ممکن است از مفصل اکرومیوکلاویکولر در انتهای ترقوه باشد بعضی اوقات درد می تواند تواماً از مشکلات شانه و گردن باشد پزشک یا فیزیوتراپیست می تواند در تشخیص درست کمک کنند.

جایی که درد از مفصل شانه منشا می گیرد می تواند علل متعددی داشته باشد.

-       التهاب یا آسیب به ماهیچه ها و تاندون های اطراف شانه خصوصاً روتیتورکاف یا کپسول مفصلی

-   عفونت در کیسه بافت نرم (بورسای سروزی) که به صورت عادی به ماهیچه ها و تاندون ها اجازه می دهد که نه برمی در کنار استخوان های شانه حرکت کند

-   آسیب به استخوان ها و غضروف ها که به علت آرتریت می تواند باشد آرتریت روماتوئید غالباً روی شانه اثر می گذارد استئوآرتریت کمتر شانه ها را تحت تاثیر قرار می دهد اما ممکن است به دنبال صدمات قبلی شانه باشد.

چکاری می توانیم انجام دهیم ؟

اگر شما درد بسیار سختی دارید یا صدمه مشخص دارید نیاز دارید که مستقیماً به پزشک مراجعه فرمائید بسیاری از مشکلات شانه توسط درمان های ساده بهبود خواهد یافت اما اگر درد شما بعد از گذشت 2 هفته آرام نشد سپس شما باید به پزشک مراجعه کرده یا به فیزیوتراپیست مراجعه کنید زیرا شما دارای مشکلات پیچیده تری هستید.

مسکن ها:

مسکن های ساده یا قرص های ضد التهاب و پمادها که می توان از داروخانه تهیه کرد می تواند مفید واقع شود اما شما نباید از قرص های نامناسب استفاده کنید از دکتر داروساز در این رابطه سوال کنید.

یخ:

اگر شانه شما هنگامیکه لمس می کنید از سایر قسمت های بدن گرم تر باشد کمپرس یخ می تواند مناسب باشد برای استفاده از کیسه یخ یک حوله روی شانه خود قرار داده و کیسه یخ را روی آن بگذارید و توسط یک حوله دیگر آن را نگاه دارید و به مدت 10 دقیقه یا بیشتر نگه دارید و سپس بر دارید.

استراحت و تمرین ورزشی :

شما بهتر است بین استراحت و فعالیت خود برای جلوگیری از خشک و سخت شدن شانه تعادل برقرار کنید یک نرمش مناسب برای کلیه مشکلات شانه ورزش است که pendulum نامیده می شود.

بایستید و دست سالم خود را به حالت استراحت روی میز قرار دهید و اجازه دهید بازوی دیگر شما آویزان باشد و سعی کنید که آن را به صورت دورانی حرکت دهید این حرکت می تواند 3-2 بار در روز تکرار شود در هر دفعه 5 مرتبه  ورزش مناسب دیگر این است که بازوی دردناک را بوسیله بازوی سالم بالا ببرید

این ورزش برای انجام دادن پس از استفاده از کمپرس یخ راحتتر می باشد سعی کنید از انجام حرکاتی که درد زیادی ایجاد می کنند خصوصاً آن دسته که بازوی شما دور از بدن نگاه داشته می شود و بالاتر از ارتفاع شانه قرار می گیرد(برای مدت طولانی) اجتناب کنید.

زمانیکه بازوی خود را بالا می آورید شما می توانید فشار روی شانه تان را با رعایت موارد زیر کاهش دهید:

-       آرنج خود را در حالت خمیده نگه دارید و در قسمت جلویی بدنتان قرار دهید

-       نوک دستتان را به سمت بالا نگه دارید وقتیکه بالا رسیدید

-       پایین تراز بازو، آرنج خم می شود، دست خود را به بدنتان نزدیکتر کنید.

منبع: سایت مرکز رماتیسم ایران

هفت روش برای حفاظت از مفاصل در بیماران «آرتریت روماتویید»

مراقبت از مفاصل استراتژی ای است که به شما کمک می کند درد آرتریت روماتویید را کنترل کنید. این روش های برنامه ریزی شده در طول زمان از فشار بیش از حد و غیرضروری بر مفاصل جلوگیری کرده و درد بیماری آرتریت روماتویید را کاهش می دهد. مفاصل متورم تحمل فشار زیاد را ندارند، بنابراین حرکاتی نظیر هل دادن یا حرکات کششی و چرخشی غیرمجاز ایجاد درد خواهند کرد.

گام اول:

هر روز حداقل یک بار مفاصل درگیر خود را در محدوده بدون درد حرکت دهید.

توانایی و میزان حرکت بدون درد مفاصل روزبه روز تغییر می کند. شما باید مفاصلتان را روزانه در محدوده ای که درد ندارد حرکت دهید، منتها باید مراقب باشید از حد مجاز (محدوده بدون درد) فراتر نروید. سعی کنید که این حرکات آهسته و پیوسته باشند. حرکات تند و ناگهانی به مفاصل آسیب می رساند.

گام دوم:

ویژگی های درد را درک کرده و به آن توجه کنید.

درد آرتریت روماتویید و درد ناشی از استفاده بیش از حد از مفاصل با هم متفاوت اند، بنابراین باید از تکرار حرکات و فعالیت هایی که بر مفصل فشار وارد می کند خودداری کنید. اگر دردهای ناشی از انجام هر حرکتی بیشتر از یک ساعت طول بکشد، بیانگر این است که فشار ناشی از فعالیت مزبور زیاد بوده و باید برای جلوگیری از آسیب رسیدن به مفاصل متورم خود، حرکات و فعالیت های ذکر شده را اصلاح کنید.

گام سوم:

هنگام کار مراقب دست ها و انگشتان خود باشید.

انگشتان شما نقش مهمی در فعالیت های روزانه دارند. وضعیت هایی که بر انگشتان فشار وارد می کنند می توانند خطر ایجاد درد را افزایش دهند بنابراین تا می توانید این قبیل کارها را با روش های ساده تری انجام دهید تا فشار هایی که باعث تغییر شکل و درد در مفاصل می شوند کمتر شوند. از کارهایی که باعث ایجاد فشار روی انگشت کوچک می شود خودداری کنید. به عنوان نمونه از کارهایی که نیروی زیادی لازم دارند نظیر نگهداری طولانی مدت اجسام در دست پرهیز کنید، حرکت انگشتان باید تا آنجایی که امکان دارد در جهت شست باشد. برای مثال برای پاک کردن خرده نان از سطح میز از پشت دست استفاده کنید، (کف دست رو به بالا باشد). در این حالت انگشت کوچک بدون حرکت بوده و به آن فشاری وارد نمی شود. در مشت خود چیزی را محکم نگه ندارید. برای این کار از ابزارهایی نظیر گیره که نگهداری آنها را ساده تر می کنند استفاده کنید.

گام چهارم:

از مکانیک مناسب بدن استفاده کنید.

فشار وارد بر مفاصل با وضعیتی که بدن در آن حالت قرار می گیرد تاثیر مستقیم دارد؛ از این رو استفاده از مکانیک مناسب بدن باعث خواهد شد بازدهی بیشتری داشته باشید و در نتیجه انرژی بیشتری را ذخیره کنید.

هنگام نشستن پشت میز، سطح آن باید از آرنج شما (در حال خمیده) پنج سانتیمتر پایین تر باشد. مطمئن شوید تکیه گاه بازوها، پاها و کمر مناسب باشند. در این حالت پاها از ناحیه بالای زانو تا باسن باید به طور کامل روی صندلی قرار گرفته، زانوها ۹۰درجه بوده و کف پا نیز به طور کامل روی زمین قرار گیرد.

هنگام کار طولانی مدت با صفحه کلید کامپیوتر از صندلی های با دسته استفاده کرده یا تکیه گاه مناسبی برای مچ دست و ساعد خود در نظر بگیرید.

برای خواندن و نوشتن از میزها یا سطوح زاویه دار (نظیر میزهای نقشه کشی قابل تنظیم) که برای بهداشت گردن بهتر است استفاده کنید.

در حالت ایستاده ارتفاع سطح کار باید به حدی باشد که به راحتی و بدون خم شدن فعالیت خود را انجام دهید.

به جای نشستن و برخاستن مداوم، ارتفاع صندلی خود را افزایش دهید تا فشار بر مفاصل هیپ (باسن) و زانو ها کاهش یابد.

برای بلندکردن اجسام از روی زمین، یا با خم کردن زانوها روی زمین بنشینید یا ابتدا روی صندلی نشسته و سپس روی زمین بنشینید و جسم را بلند کنید.

گام پنجم:

از مفاصل سالم خود استفاده کنید.

در کارهای روزمره از مفاصل سالم تر خود استفاده کنید و مفاصل ضعیف تر را فقط هنگامی که لازم است به کار برید. اجسام را با کف دست به نحوی حمل کنید که وزن آن به طور مساوی بین بازوها تقسیم شود. اجسام روی پیشخوان یا میز کار را به جای بلندکردن بلغزانید. وقتی می خواهید کابینت یا درهای سنگین را باز کنید از حلقه یا وسیله های مشابه استفاده کنید. در این حالت به جای گرفتن دستگیره در یا کابینت با انگشتان، حلقه را با مچ یا ساعد گرفته و در را باز کنید.

گام ششم:

مفاصل خود را برای مدت طولانی در یک وضعیت قرار ندهید.

با حرکت دادن مفاصل اجازه ندهید که سفت شوند، هنگام نوشتن یا انجام کارهای دستی یا زمانی که دست های شما احساس خستگی می کنند آنها را هر ۱۰ تا ۱۵دقیقه باز کرده و راحت بگذارید. در مسافرت های طولانی پس از هر ساعت رانندگی از ماشین پیاده شده و حرکات کششی انجام دهید. زمانی که به تلویزیون نگاه می کنید هر نیم ساعت بلند شوید و کمی راه بروید.

گام هفتم:

تعادل ایجاد کنید.

با کنترل حجم کارهای روزانه از کار بیش از حد مفاصل جلوگیری کنید. یکنواخت و آرام کار کنید و از عجله کردن بپرهیزید. قبل از اینکه خسته شده یا احساس درد کنید استراحت کنید. در طی روز فعالیت ها را سبک و به نوبت انجام داده و در فواصل مختلف استراحت کنید.

منبع: سایت مرکز رماتیسم ایران