درد زانو از نوجوانی

وزن زیاد، کم تحرکی و تغییر شکل استخوان های پا از جمله عوامل ایجاد درد زانو در گروه های سنی نوجوانان و جوانان است. ورزش، تقویت عضلات و کاهش وزن از جمله روش های پیشگیری ازدرد محسوب می شود. توجه و نظارت خانواده ها به نوع فعالیت ورزشی فرزندانشان، نقش مؤثری در جلوگیری از ابتلا به این درد شایع دارد. دکتر محمد معتمدی متخصص ارتوپدی و استاد دانشگاه علوم پزشکی تهران در خصوص جلوگیری از پیشرفت درد زانو توصیه هایی را دارد.

رابطه میان مشکلات آناتومی و درد در ناحیه زانو چیست؟

درد های شایع زانو از نرم شدن غضروف استخوان کشکک ناشی می شود و از نظر آناتومی وتشریحی کشکک تحتانی استخوان ران و فوقانی استخوان درشت نی، طوری قرار می گیرد که حفره ای به نام حفره زانو به وجود می آید و این حفره زانو باعث نرم شدن غضروف استخوان کشکک شده و در نهایت منجر به زانو درد می شود.

چه عواملی باعث نرم شدن غضروف استخوان کشکک می شود؟

سه عامل مهم درنرم شدن غضروف مؤثر است که باید به آن توجه شود. اولین علت عمده نرم شدن غضروف استخوان زاویه دار شدن استخوان ساق است.

این زاویه دار شدن منجر به انحراف شده و فرم پا پرانتزی می شود و در نتیجه استخوان کشکک دچار ساییدگی خواهد شد و این ساییدگی با گذشت زمان باعث نرم شدن غضروف می شود.

در افراد مبتلا به این انحراف، هنگامی که در حالت دو زانو یا چهار زانو قرار دارند، احساس درد هنگام تغییر حرکت و برخاستن بیشتر وجود دارد.

این افراد هنگام کوهنوردی دچار درد شدید در ناحیه زانو می شوند.

این نرم شدن غضروف که از زاویه دار شدن استخوان ناشی می شود، شایع ترین نوع درد زانو در نوجوانان و جوانان است.

علت دیگر ایجاد درد زانو تحمیل فشار زیاد به زانو هاست.

برخی افراد که در رشته های ورزشی مانند بدمینتون یا ورزش های رزمی فعالیت دارند، با انجام حرکات غیر تکنیکی فشار زیادی را به مفصل های بدن وارد می کنند.

این افراد اصول تمرین های ورزشی را رعایت نمی کنند و مدت زمان زیادی را در شبانه روز بدون آمادگی جسمانی قبلی و گرم کردن عضلات، به انجام حرکت های سنگین می پردازند.

این عامل فشار زیادی به مفصل های زانو وارد می کند.

انجام تمرینات غیر اصولی در مدت زمان طولانی منجر به ساییدگی استخوان کشکک و در نهایت نرمی و درد زانو می شود.

سومین عامل مهم در ایجاد درد زانو تحرک نداشتن است.

افرادی که هیچ گونه ورزش، حرکت و جنبشی در شبانه روز ندارند، بتدریج استخوان کشکک پای شان نرم و منجر به درد زانو می شود.

شیوع درد زانو در کدام رده های سنی بیشتر است؟

احساس درد در ناحیه زانو یکی از شایع ترین دردهایی است که نوجوانان و جوانان بین سن ۱۰ تا ۲۵ سالگی به آن مبتلا هستند.

علائم و نشانه های درد زانو کدام است؟

علائم بالینی را بیمار در ناحیه زانو احساس کرده و پیش از معاینه بیان می کند.

بیماران مبتلا به نرمی غضروف استخوان کشکک از درد رنج می برند و با وجود این که غضروف استخوان، عصب ندارد ولی به علت فشار روی کپسول مفصلی زانو، احساس درد به وجود می آید.

نشانه دوم در بیماری نرمی غضروف استخوان کشکک، ایجاد تورم در ناحیه زانو است، انحراف و زاویه دار شدن زانو منجر به این تورم خواهد شد.

اگر تجمع میزان مایع غضروف مفصلی بیشتر از حد معمول آن باشد باعث لاغرشدن عضلات و در نهایت نرمی غضروف استخوان می شود. علت دیگر نرمی غضروف، قفل شدن زانو است. برخی از بیماران از این مسئله شکایت دارند که وقتی می خواهند از حالت نشسته به حالت ایستاده تغییر حالت دهند، زانوی آنها نیمه خم می ماند و باید کمی راه بروند تا از حالت خم بودن خارج شوند.

در افراد مبتلا به نرمی غضروف، هنگام بالا رفتن و پائین آمدن از کوه و پله بر شدت درد زانو افزوده می شود.

روش های تشخیص بیماری نرمی غضروف چیست؟

در معاینات پزشکی، از بیمار مبتلا به نرمی غضروف خواسته می شود عضله ران را منقبض کند و اگر بر شدت درد زانو افزوده شود، مشخص می شود غضروف کشکک نرم شده است.

نرمی غضروف از نظر آزمایشگاهی قابل تشخیص نیست اما در رادیوگرافی مشخص می شود تیغه های استخوان کشکک نازک شده اند یا حالت طبیعی دارند.

نقش خانواده ها در جلوگیری از پیشرفت درد زانو چیست و چه توصیه هایی را پیشنهاد می کنید؟

تقویت عضلات مناسب ترین شیوه برای جلوگیری از پیشرفت نرمی غضروف است و تنها راه تقویت عضلات، ورزش است چون ابتلا به بیماری های درد زانو در گروه های سنی ۱۰ تا ۲۵ سال شایع است و معمولاً انجام فعالیت های ورزشی در کودکی آغاز می شود، نقش پدر و مادر به عنوان اولین راهنما در انتخاب نوع فعالیت ورزشی فرزندانشان و زمان شروع آن فعالیت بسیار مهم است.

برای مثال برخی ورزش ها مانند ورزش فوتبال اگر زودتر از ۱۸ سالگی آغاز شود، در رشد مفاصل و زانوها اختلال ایجاد می کند و باعث کوتاه ماندن قد و در نهایت منجر به مشکلات دردهای زانو می شود.

ورزش وزنه برداری در سنین ۱۰ تا ۱۵ سالگی باعث انتقال فشار به استخوان های در حال رشد شده و در طولانی مدت منجر به دردهای زانو می شود.

در نتیجه پدرها و مادرها باید به زمان شروع و خاتمه فعالیت های ورزشی فرزندانشان توجه و با کارشناسان مجرب ورزشی مشورت کنند.

همچنین توصیه می شود خانواده ها برای جلوگیری از ابتلا به دردهای زانو، کودکان خود را از سنین سه تا چهار سالگی با ورزش شنا آشنا کنند تا فرزندانی سالم داشته باشند.

چه حرکات ورزشی ای برای تقویت عضله چهارسرران مناسب است؟

فرد باید دراز کشیده و عضلات چهار سر ران را بطوری که انگشتان پا به طرف صورت قرار گرفته باشند، منقبض کند و پنج ثانیه در این حالت عضلات را نگه داشته و بعد آزاد کند.

این تمرین باید سه بار در روز ۲۰ بار تکرار شود. در روشی دیگر فرد، تمرین اول را همراه یک بالشت سفت به قطر ۱۰ سانتی متر انجام می دهد.

یک تمرین مناسب دیگر، این است که فرد یکی از پاها را به طرف بالا حرکت دهد و زمانی که به حالت مستقیم قرار گرفت عضلات چهارسر را به مدت پنج ثانیه منقبض کرده و ۲۰ مرتبه این عمل را تکرار کند.

برای جلوگیری از پیشرفت درد زانو، هنگام استفاده از پله، به یک پا تکیه نکنند و از انجام ورزش هایی مانند کوهنوردی و دوچرخه سواری خودداری کنند.

این افراد هنگام نماز خواندن باید از میز برای رکوع و سجود استفاده کنند. در صورت رعایت کردن مواردی که گفته شد بعد از دو ماه درمان خواهند شد.

درمان دارویی برای این درد توصیه می شود؟

بطورکلی این نوع از درد زانو در جوانان و نوجوانان شایع است و پزشکان برای درمان ورزش را به درمان دارویی بخصوص داروهای غضروف ساز ترجیح می دهند زیرا داروهای غضروف ساز، عوارضی مثل افزایش قند خون ایجاد می کنند.

همچنین این داروها برای غضروف از بین رفته جایگزینی نخواهد بود. از این رو، داروهای غضروف ساز هیچ اثری ندارد و تنها تسکین بخش درد هستند.

تغذیه تا چه اندازه در درمان نرمی غضروف نقش دارد؟

تغذیه مناسب حاوی ویتامین ها تا حدودی قدرت عضلات را بیشتر می کند. کمبود ویتامین «دی» منجر به نرم شدن استخوان می شود.

یک نوجوان بین ۴۰۰ تا ۸۰۰ واحد ویتامین «دی» در شبانه روز نیاز دارد.

تأمین ویتامین «دی» از طریق اشعه خورشید و انواع لبنیات و میوه جات امکان پذیر است.

چاقی چه تأثیری در تشدید درد زانو دارد؟

چاقی درد زانو را افزایش می دهد، فرد چاق هنگام بالا رفتن و پائین آمدن از پله یا کوهنوردی ۱۰ برابر وزن خود به زانوانش فشار وارد می کند.

برای مثال، اگر فردی ۸۰ کیلو وزن داشته باشد هنگام کوهنوردی به میزان ۸۰۰ کیلو به زانوی خود فشار وارد می کند، بنابراین داشتن وزن مناسب باعث می شود تا خود از درد در ناحیه زانو شکایتی نداشته باشد

منبع:aftabir.com

خارهایی در پاشنه

پاهای شما ساختار بسیار پیشرفته ای دارد. هر پا شامل ۲۶ استخوان است که به وسیله رباط ها و عضلات، در کنار هم واقع شده اند. هنگامی که راه می روید عضلات شما از استخوان ها به عنوان اهرم استفاده کرده و حرکت را میسر می کنند.تا زمانی که پاهایتان شما را به هر جا که می خواهید می برند و درد ندارند، زیاد به آنها فکر نمی کنید، حتی شاید گاهی با فشردن پاها در کفش های تنگ و اغلب دارای پاشنه بلند و نوک تیز، ناخواسته از آنها نادرست استفاده کنید، با وجود این اگر شما خوش شانس باشید و از کفش های اندازه و راحت استفاده کنید پاهایتان کمتر آسیب می بینند.

هنگامی که پاها آزرده شوند ممکن است حتی راه رفتن هم سخت شود. یکی از مشکلاتی که در پا به وجود می آید، درد پاشنه است. علائم و نشانه های درد پاشنه پا شامل موارد زیر است:

درد زیر پاشنه پا وقتی شما وزن خود را روی پا قرار می دهید.

دردی که بعد از برخاستن از خواب در چند قدم اول راه رفتن شدیدتر است و همچنین هنگام بالا رفتن از پله یا راه رفتن روی نوک پنجه شدیدتر است.

در واقع بالشتک پا از بافت های فیبری تشکیل شده که هنگام افتادن وزن روی آن بر ساختارهای زیرین خود گسترده شده و از آنها حمایت می کند.

درد پاشنه پا ممکن است از فشرده شدن یک عصب یا در حالات مزمنی مانند التهاب مفاصل ناشی شود، اما علت شایع آن التهاب فیبری کف پا است که از استخوان پاشنه شروع شده و تا انگشتان ادامه دارد. درد ممکن است ناشی از کشیده شدن کف پا باشد که گاه موجب آسیب در بافت می شود.

درد پاشنه معمولاً به تدریج پدید می آید، اما امکان این که ناگهانی هم به وجود آید، وجود دارد و معمولاً این حالت در یکی از پاها رخ می دهد.

این درد با خم کردن پا به بالا از بین می رود، اما در صورت ایستادن یا نشستن طولانی مدت عود می کند.بالا رفتن از پله یا ایستادن روی نوک پنجه می تواند دردناک باشد. فشاری که در اثر این بیماری بر استخوان پاشنه وارد می شود، ممکن است منجر به تشکیل خار استخوانی شود.التهاب کف پا در هر سنی رخ می دهد، اما با افزایش سن قوس پا شروع به تنزل کرده و در نتیجه ممکن است التهاب کف پا هم شایع تر شود.جابه جا کردن وزن بیش از حد، پوشیدن کفش هایی که اندازه پا نیستند، ناهنجاری های پا و شرکت در فعالیت هایی که فشار اضافه ای بر پا وارد می کند مانند دو می تواند احتمال ایجاد التهاب کف پا را افزایش دهد.

پزشک درباره این که درد دائمی است یا اینکه فقط هنگام وارد کردن وزن روی پا ایجاد می شود، سؤال خواهد کرد. گرفتن عکس هم می تواند به تشخیص صحیح بیشتر کمک کند. گاهی عکس خاری را نشان می دهد که از استخوان پاشنه به بیرون برجسته شده است. در گذشته تصور می شد که درد پاشنه به علت وجود این خارهاست و در نتیجه این خارها را با جراحی خارج می کردند، اما امروزه پزشکان دریافته اند که خارهای پاشنه عامل درد نیستند و در نتیجه به ندرت برای خارج کردن آنها جراحی صورت می گیرد. در بیشتر موارد درد به تدریج کم شده یا از بین می رود، البته گاهی هم دوباره عود می کند، بویژه پابرهنه راه رفتن یا پوشیدن کفش های غیراندازه یا کفش هایی که قسمت محافظ پاشنه ندارند یا هنگام ورزش هایی که فشار وزن روی پا است این احتمال را بیشتر می کند.معمولاً مراقبت های شخصی می تواند به رهایی از درد و التهاب کمک کند، اما بهبودی شش ماه یا بیشتر طول می کشد. اگر مراقبت های شخصی مؤثر نباشند، ممکن است پزشک شما را به فیزیوتراپیست ارجاع دهد.شما می توانید برای درمان التهاب کف پا مراحل مراقبت شخصی گوناگونی انجام دهید:

می توانید تا ۲۰ دقیقه بعد از فعالیتی که موجب درد می شود روی پاشنه دردناک، یخ بگذارید.

عضلات ساق پا و قوس کف پا را ماساژ دهید و به آرامی بکشید.

کشش، انعطاف پذیری در کف پا را افزایش می دهد. انجام حرکات کششی در پا به محض برخاستن از خواب هم کمک می کند.

ورزش های روزانه برای تقویت عضلات ساق پا و خود پا انجام دهید.

وقتی می دوید از کفش هایی با کف صاف استفاده کنید.

ممکن است پزشک یک محافظ در کفش شما قرار دهد.

همیشه کفشی بخرید که پاشنه کوتاه یا متوسط داشته باشد. درواقع کفش های نامناسب علت بسیاری از مشکلات پا هستند. انتخاب با دقت کفش می تواند به شما کمک کند از بسیاری مشکلات پا پیشگیری کنید. هنگام خرید کفش بهتر است به این موارد توجه داشته باشید:

کفشی انتخاب کنید که جلوی آن پهن باشد و به انگشتان فضای کافی بدهد.

کفش هایی بخرید که پاشنه ای کوتاه تر از ۵ سانتیمتر داشته باشد، زیرا پاشنه بلند کفش می تواند برای پا بویژه انگشتان – مضر باشد و ایجاد ناراحتی کند، به علاوه در درد انگشتان پا هم دخیل است زیرا به نوک پا بیشتر فشار می آورد.

کفش های بنددار انتخاب مناسبی برای کسانی است که از مشکلات پا رنج می برند، زیرا معمولاً فضای بیشتری دارند و میزان فشاری هم که به پا وارد می کند، قابل تنظیم است.

کفش هایی انتخاب کنید که به پا اجازه نفس کشیدن بدهد. بدین ترتیب چرم نرم یا جیر به عرق حاصل از گرمای پا اجازه تبخیر می دهد، درحالی که کفش های پلاستیکی از تبخیر عرق پا ممانعت کرده و به اصطلاح پا در این فضا نمی تواند نفس بکشد.

کفش های سنگین نخرید. این کفش ها علاوه بر فشار به کف پا و پاشنه، ساق پا و زانو را هم ناراحت می کند. اگر کفشی در ابتدا به پایتان راحت نیست، بعداً هم راحت نخواهد بود، بنابراین کفشی را انتخاب کنید که در هر قدم و هر فشاری از کشش کافی و نرمی لازم برخوردار باشد.

منبع:aftabir.com

چرا قوز می کنیم؟

پرسشی از دکتر هومن بخشی متخصص ارتوپدی

زمانی خمیده شدن پشت آدم ها نماد سالمندی بود اما این روزها سبک زندگی ما و مشکلات زندگی باعث شده است که کمتر به سلامت مان توجه کنیم و ناگهان یک روز جلوی آینه برویم و ببینیم که در سنین جوانی هم کمی خمیده به نظر می رسیم. برای مبتلا نشدن به چنین حالتی چه باید کرد؟ برای درمان این مشکل، چه؟ دکتر هومن بخشی، متخصص ارتوپدی و استادیار دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی به این سوال پاسخ می دهد....

آقای دکتر! در اصطلاح طبی، قوز کردن یعنی چه؟

ـ کیفوز ستون مهره ها همان قوز است که مردم با آن آشنا هستند و اگر بخواهیم عبارت فارسی صحیح تری برای آن به کار ببریم، باید بگوییم گوژپشتی. کیفوز انواع مختلفی دارد و در سنین مختلف، علل متفاوتی آن را ایجاد می کنند.

ممکن است درباره انوع کیفوز توضیح بیشتری بدهید؟

ـ بله؛ به طور کلی دو نوع کیفوز داریم.

۱) کیفوز برگشت پذیر: این نوع کیفوز شیوع زیادی در جامعه دارد و به دلیل وضعیت های بد بدن هنگام راه رفتن و نشستن به وجود می آید. معمولا در خانم های جوان که کمی هم چاق هستند، دیده می شود. در این نوع کیفوز اگر بیمار سعی کند پشت خود را صاف بگیرد قابلیت بهبودی وجود دارد. عده ای از بیماران به دلیل ضعف های عضلانی ناشی از بیماری های مختلف دچار این نوع کیفوز می شوند که با بهبود قدرت عضلات معمولا قوز آنها از بین خواهد رفت.

۲) کیفوز ثابت: در این مورد تغییر شکل ستون فقرات قابل اصلاح نیست و هر چه قدر بیمار سعی در صاف نگاه داشتن ستون فقرات و تقویت عضلات کند، بی فایده است. بیماری های متعددی سبب این نوع کیفوز می شوند؛ از جمله: بیماری های روماتولوژی، بیماری شوئرمن در افراد جوان، شکستگی های مهره ای در اثر پوکی استخوان و افزایش سن. گاهی فرد متوجه این شکستگی نمی شود و به مرور زمان گوژپشتی پیشرفت می کند.

عواقب کیفوز برای بدن چیست؟

ـ کیفوز علاوه بر ایجاد مشکلات در ستون مهره ها و تضعیف عضلات پشتی با تغییر شکل ستون مهره ها سبب کاهش حجم قفسه سینه می شود. به مرور زمان حجم ریه ها کم شده و فشار روی سیستم قلبی ریوی افزایش می یابد. همچنین با بالا رفتن سن، ستون فقرات دچار استئوآرتریت (همان آرتروزی که به غلط میان مردم مصطلح است) و درد های مداوم می شود و می تواند برای بیمار وضعیت ناگوار و ناتوان کننده ای را ایجاد کند.

برای درمان چه باید کرد؟

ـ ابتدا باید مشخص شود که بیماری کیفوز از کدام نوع است. اگر کیفوز در اثر بیماری های یاد شده باشد، باید اقدامات درمانی لازم هرچه سریع تر صورت گیرد. برای مثال، اگر فرد به بیماری شوئرمن شدید مبتلاست ممکن است به عمل جراحی نیاز داشته باشد و اگر بیماری او خفیف تر است باید بریس (قوزبند) ببندد. در مواردی که کیفوز به دلیل بد نشستن (به ویژه هنگام مطالعه کردن و پشت میز تحریر نشستن یا تماشای تلویزیون) به وجود می آید افراد باید سعی کنند عضلات پشتی خود را تقویت کرده و به صورت صاف بنشینند. برای تقویت عضلات پشتی ورزش های خاصی از جمله شنا و به خصوص کرال پشت توصیه می شود.

آیا استفاده از قوزبند راه میان بری برای از بین بردن قوز نیست؟

ـ بستن قوزبند برای افرادی که به طرز غلطی می نشینند، چندان توصیه نمی شود زیرا هنگامی که قوزبند بسته شد، خودش به تنبلی و تضعیف عضلات منجر خواهد شد و ضعف عضلات به مرور زمان قوز را تشدید می کند.

چه بیماری هایی باعث تشدید قوز می شوند؟

ـ پوکی استخوان بیماری ای است که معمولا در سنین بالا (در خانم های یائسه و آقایان بالای ۷۰ سال) به وجود می آید و در نتیجه آن، استخوان ها ضعیف می شوند. در بررسی های جدید مشاهده شده که مهم ترین عامل برای پیشگیری از پوکی استخوان ورزش منظم و مصرف کلسیم و ویتامین D کافی درسنین نوجوانی و جوانی است. کمبود ویتامین D و برخی دیگر از بیماری ها و بدخیمی های خونی هم قوز را تشدید می کنند.

آیا لازم است برای تامین کلسیم مورد نیاز و پیشگیری از پوکی استخوان از سنین جوانی مکمل های کلسیم مصرف کرد؟

ـ معمولا افراد جوان نیازی به مکمل کلسیم ندارند و با تغدیه مناسب مقدار کلسیم مورد نیاز خود را دریافت می کنند، اما تغذیه مناسب خود عامل مهم و قابل بررسی است. باید از شیر و لبنیات کافی در رژیم غذایی خود بهره برد. نوجوانان و جوانان روزانه به ۱۲۰۰ میلی گرم و افراد ۳۰ تا۵۰ ساله روزانه حدود ۱۰۰۰ میلی گرم کلسیم نیاز دارند که می توانند آن را از طریق غذا دریافت کنند اما به خانم هایی که به سن یائسگی رسیده اند، توصیه می شود حتما از قرص کلسیم استفاده کنند. تجویز کلسیم باید توسط پزشک صورت گیرد زیرا میزان کلسیم برای هر بیمار به شرایط او، پوکی استخوان و نیازش بستگی دارد. اگر قرص کلسیم به طور خودسرانه مصرف شود احتمال ایجاد سنگ کلیه در افراد با زمینه قبلی بالا خواهد رفت.

منبع:aftabir.com

نکاتی در ارتباط با گودی کمر

یکی از شایعترین اختلالات در انحناهای ستون فقرات ، گودی بیش از حد کمر است

بسیاری از ما علت کمردردهای خود را گودی بیش از حد کمر میدانیم.این گودی بیش از حد چیست ؟ چرا بوجود می آید ؟ اصولا آیا کمر انحنائی دارد ؟ و..

در صورتیکه ستون فقرات را از نیمرخ نگاه کنید ، متوجه وجود یکسری فرو رفتگیها و برجستگیهائی در قسمتهای مختلف آن خواهید شد . در حالت طبیعی فقرات گردن دارای یک انحنا ( تقعر )بسمت داخل ، فقرات پشتی انحنا بسمت خارج ( تحدب ) و ناحیه ی کمر انحنای رو به جلو ( تقعر ) میباشند. بدلیل شباهت این انحنای کمر به نمای ظاهری لوردهای انگلیسی در زمان ایستادن ، اصطلاح لوردوز برای این حالت مورد استفاده قرار گرفته است ! وجود این انحناها برای ما نقشی بسیار مهم داشته و بسیاری از توانائی های ما در اثر همین برجستگیها و فرورفتگیها پدید می آید، و اصولا توانائی ایستادن ما تا حد بسیار زیادی مدیون همین انحناهاست ! میزان انحنای ستون فقرات در یک ناحیه ، بر سایر قسمتها نیز اثر گذاشته و میتواند آنها را تغییر دهد.

وقتی میزان انحنای کمر به حدی بیشتر از میزان طبیعی آن میرسد برای نامیدن آن اصطلاحا از کلمه ی هیپرلوردوزیس یا گودی بیش از حد کمر استفاده می کنیم.

چرا گودی بیش از حد در کمر بوجود می آید ؟

در حقیقت ستون فقرات توسط تعداد زیادی عضله محافظت می شود که سلامت و تعادل آنها در سلامت و نرمال بودن حالت ستون فقرات نقش بسیار مهمی ایفا می کند.

عدم تعادل در عضلات نامبرده ( یعنی قوی بودن برخی و ضعف یا گرفتگی بعضی دیگر از آنها ، موجب پدید آمدن ناهنجاری هائی در شکل کلی ستون فقرات خواهد شد.

در این میان نقش عضلات شکمی ، بازکننده های مفصل پا به لگن ( همسترینگ ها و نیز عضله ی بزرگ پشت باسن ) در ایجاد هیپرلوردوزیس ، پر رنگ تر از سایر عضلات این ناحیه است

برخی از علل گودی بیش از حد کمر

از جمله علت های اصلی گودی بیش از حد کمر می توان به موارد زیر اشاره کرد :

آکندروپلازی :

این بیماری در حقیقت ارثی بوده و با اختلالدر رشد و تکامل استخوان ها و نسوج غضروفی همراه است.

التهاب دیسک کمر یا در اصطلاح علمی دیسکایتیس

کیفوزیس یا قوز بیش از حد ناحیه ی پشت :

در این حالت ستون فقرات کمر بطور جبرانی دچار انحنای بیش از حد می گردد.

چاقی :

خصوصا بزرگی بیش از حد شکم و ضعف عضلات این ناحیه باعث کشیدگی بیش از حد ستون فقرات بسمت جلو و افزایش گودی کمر خواهد شد.

پوکی استخوان :

با تسهیل تغییر ارتفاع و شکل نرمال مهره ها باعث تغییر انحناهای طبیعی ستون فقرات می شود.

در رفتگی تدریجی مهر ه ها یا در اصطلاح علمی اسپوندیلولیستزیس :

این حالت اغلب در ناحیه ی کمر دیده می شود و با لغزش یا جابجائی مهره ها همرا است. این بیماران معمولا از کمر درد ، احساس جدا شدگی و لقی کمر ، گودی بیش از حد کمر و برجستگی باسن شکایت دارند.

ضعف عضلات شکمی در اثر علل مختل

آیا درست نشسته اید ؟!؟

اغلب ما بدون اینکه خودمان آگاه باشیم ، در بسیاری اوقات روز با بد نشستن و استفاده ناصحیح از ستون فقراتمان به تخریب و پیری زودرس و آن دامن میزنیم . بسیاری از دردهای گردن ، کتف ، شانه ، کمر و... در اثر نا آگاهی از طرز استفاده صحیح از بدن بوجود می آیند .

برای درست نشستن ، از یک صندلی مناسب بهره بگیرید .این صندلی باید توانائی تغییر ارتفاع را داشته و همچنین پشتی آن نیز بتواند قابل تنظیم باشد تا فشار های وارده بر ناحیه پشت را کاهش دهد.زانوهای شما باید همسطح مفصل لگنتان باشند.. سعی کنید صاف بنشینید و از لمیدن یا خم شدن بر روی میز کار پرهیز نمائید. در صورت نیاز برای حمایت کمرتان از یک بالشتک کوچک و مناسب بهره بگیرید.

حالا که وضعیت سرو گردن را تنظیم کردید ، به پاهایتان توجه کنید ! کف پاها را صاف بر روی زمین بگذارید و در صورت لزوم از یک زیر پائی مناسب استفاده کنید، و هیچگاه پاها را بصورت ضربدری قرار نداده ، و یا روی نوک پنجه نگه ندارید. این کار از وارد شدن فشارهای بیش از حد بر مفاصل شما جلوگیری خواهد کرد.از جمع کردن پا زیر تنه خودداری کنید.

در صورتیکه با مونیتور کامپیوتر کار می کنید ، حداقل فاصله ی ۲۵ ۷۵ سانتیمتر را ( بین چشم و صفحه )رعایت کنید .برای این کار رعایت فاصله ای معادل طول بازو کفایت می کند.بالای صفحه مونیتور در سطح چشم شما باشد، این کار حتی می تواند با استفاده از چند کتاب صورت گیرد !

چند پیشنهاد ساده برای پیشگیری و کاهش گودی بیش از حد کمر !

در زمان نشستن ، کف پا را صاف بر روی زمین قرار دهید، صندلی خود را تنظیم کنید، و در صورت نیاز از یک بالشتک کوچک برای پر کردن فضای خالی پشت کمرتان استفاده کنید.

وقتی ایستاده اید ، یک پا را مستقیم روی زمین و دیگری را روی یک پله ، چهار پایه و یا هر چیز مشابه ( در سطحی کمی بالاتر از پپای دیگر قرار دهید ).این کار حمایت کمرتان را افزایش خواهد داد .

بهترین حالت برای خوابیدن ، وضعیت صورت و شکم رو به بالاست ، در حالیکه بالشی زیر زانوها قرار گیرد ، اما در صورتی که تمایل دارید بر روی شکم بخوابید حتما بالشی زیر شکم خود قرار دهید .

توجه داشته باشید که پوشیدن کفش های پاشنه بلند ، موجب افزایش گودی کمرتان خواهند شد.

از تقویت عضلات شکم ، باسن و کمر غافل نباشید

منبع:aftabir.com

راهکارهای برای پیشگیری از گودی کمر

یکی از شایع ترین اختلالات در انحناهای ستون فقرات، گودی بیش از حد کمر است. بسیاری از ما علت کمردردهای خود را گودی بیش از حد کمر می دانیم. این گودی بیش از حد چیست؟ چرا به وجود می آید؟ اصولا آیا کمر انحنایی دارد؟

در صورتی که ستون فقرات را از نیم رخ نگاه کنید، متوجه وجود یک سری فرورفتگی ها و برجستگی هایی در قسمت های مختلف آن خواهید شد.

در حالت طبیعی، فقرات گردن دارای یک انحنا به سمت داخل، فقرات پشتی دارای انحنا به سمت خارج و ناحیه ی کمر دارای انحنای رو به جلو می باشند.

به دلیل شباهت این انحنای کمر به نمای ظاهری لوردهای انگلیسی در زمان ایستادن، اصطلاح لوردوز برای این حالت مورد استفاده قرار گرفته است! وجود این انحناها برای ما نقشی بسیار مهم داشته و بسیاری از توانایی های ما در اثر همین برجستگی ها و فرورفتگی ها پدید می آید و اصولا توانایی ایستادن ما تا حد بسیار زیادی مدیون همین انحناها است! میزان انحنای ستون فقرات در یک ناحیه، بر سایر قسمت ها نیز اثر گذاشته و می تواند آن ها را تغییر دهد.

وقتی میزان انحنای کمر به حدی بیشتر از میزان طبیعی آن می رسد برای نامیدن آن اصطلاحا از کلمه ی هیپرلوردوزیس((hyperlordosis یا گودی بیش از حد کمر استفاده می کنیم.

چرا گودی بیش از حد در کمر به وجود می آید؟

در حقیقت ستون فقرات توسط تعداد زیادی عضله محافظت می شود که سلامت و تعادل آن ها در سلامت و نرمال بودن حالت ستون فقرات نقش بسیار مهمی ایفا می کند.

عدم تعادل در عضلات نام برده یعنی قوی بودن برخی و ضعف یا گرفتگی بعضی دیگر از آن ها موجب پدید آمدن ناهنجاری هایی در شکل کلی ستون فقرات خواهد شد.

در این میان نقش عضلات شکمی، بازکننده های مفصل پا به لگن و عضله ی بزرگ پشت باسن، در ایجاد گودی بیش از حد کمر، پُر رنگ تر از سایر عضلات این ناحیه است.

برخی از علل گودی بیش از حد کمر

از جمله علت های اصلی گودی بیش از حد کمر می توان به موارد زیر اشاره کرد:

آکندروپلازی((Achondroplasia:

این بیماری در حقیقت ارثی بوده و با اختلال در رشد و تکامل استخوان ها و نسوج غضروفی همراه است. در این بیماری دست و پاها کوتاه هستند.

التهاب دیسک کمر (discitis)

قوز بیش از حد ناحیه ی پشت(kyphosis)؛ در این حالت ستون فقرات کمر به طور جبرانی دچار انحنای بیش از حد می گردد.

چاقی:

خصوصا بزرگی بیش از حد شکم و ضعف عضلات این ناحیه باعث کشیدگی بیش از حد ستون فقرات به سمت جلو و افزایش گودی کمر خواهد شد.

پوکی استخوان:

با تسهیل تغییر ارتفاع و شکل نرمال مهره ها باعث تغییر انحناهای طبیعی ستون فقرات می شود.

در رفتگی تدریجی مهره ها (spondylolysis):

این حالت اغلب در ناحیه ی کمر دیده می شود و با لغزش یا جابجایی مهره ها همراه است. این بیماران معمولا از کمر درد، احساس جدا شدگی و لقی کمر، گودی بیش از حد کمر و برجستگی باسن شکایت دارند.

ضعف عضلات شکمی در اثر علل مختل

آیا درست نشسته اید؟

اغلب ما بدون این که خودمان آگاه باشیم در بسیاری از اوقات روز با بد نشستن و استفاده ی ناصحیح از ستون فقرات مان به تخریب و پیری زودرس و آن دامن می زنیم. بسیاری از دردهای گردن، کتف، شانه، کمر و... در اثر نا آگاهی از طرز استفاده صحیح از بدن به وجود می آیند.

برای درست نشستن، از یک صندلی مناسب بهره بگیرید. این صندلی باید توانایی تغییر ارتفاع را داشته و همچنین پشتی آن نیز بتواند قابل تنظیم باشد تا فشارهای وارده بر ناحیه ی پشت را کاهش دهد.

زانوهای شما باید هم سطح مفصل لگن تان باشند. سعی کنید صاف بنشینید و از لمیدن یا خم شدن بر روی میز کار پرهیز نمایید. در صورت نیاز برای حمایت کمرتان از یک بالشتک کوچک و مناسب بهره بگیرید.

حالا که وضعیت سر و گردن را تنظیم کردید، به پاهای تان توجه کنید! کف پاها را صاف بر روی زمین بگذارید و در صورت لزوم از یک زیر پایی مناسب استفاده کنید و هیچ گاه پاها را به صورت ضربدری قرار نداده و یا روی نوک پنجه نگه ندارید. این کار از وارد شدن فشارهای بیش از حد بر مفاصل شما جلوگیری خواهد کرد. از جمع کردن پا زیر تنه خودداری کنید.

در صورتی که با مانیتور کامپیوتر کار می کنید حداقل فاصله ی ۲۵ تا ۷۵ سانتیمتر بین چشم و صفحه را رعایت کنید. برای این کار رعایت فاصله ای معادل طول بازو کفایت می کند. بالای صفحه ی مانیتور باید در سطح چشم شما باشد، این کار می تواند با استفاده از چند کتاب صورت گیرد.

چند پیشنهاد ساده برای پیشگیری و کاهش گودی بیش از حد کمر

در زمان نشستن، کف پا را صاف بر روی زمین قرار دهید، صندلی خود را تنظیم کنید و در صورت نیاز از یک بالشتک کوچک برای پُر کردن فضای خالی پشت کمرتان استفاده کنید.

وقتی ایستاده اید، یک پا را مستقیم روی زمین و دیگری را روی یک پله، چهار پایه و یا هر چیز مشابه، در سطحی کمی بالاتر از پای دیگر قرار دهید. این کار حمایت کمرتان را افزایش خواهد داد.

بهترین حالت برای خوابیدن، وضعیت صورت و شکم رو به بالا است، در حالی که بالشی زیر زانوها قرار گیرد، اما در صورتی که تمایل دارید بر روی شکم بخوابید حتما بالشی زیر شکم خود قرار دهید.

توجه داشته باشید که پوشیدن کفش های پاشنه بلند موجب افزایش گودی کمرتان خواهند شد.

از تقویت عضلات شکم، باسن و کمر غافل نباشید.

منبع:aftabir.com